Odcinek 105 – Ostatnia konfrontacja Froda

przywrócenia go w bardziej potężnej postaci. Nawet przyrównuje się moc Glorfindela po przywróceniu go do życia do mocy Majarów. Także nie był już tylko elfem. Tutaj tylko używam w cudzysłowie. Tak i najprawdopodobniej około 1200 roku II ery, no bo po tym wskrzeszeniu trwał był w Walinorze, to około 1200 roku II ery Manwe wysłał Glorfindela do Śródziemia w celu wsparcia walczących z ludzi elfów z Sauronem. Tak, najprawdopodobniej na prośbę samego Glorfindela, który chciał wrócić do śródziemia, bardzo je kochał i jest o tym mowa w tekstach, także pewnie jest tutaj połączenie wielu czynników, tak jak to często bywa.

Tak. I tam Glorfindel odegrał kluczową rolę w wojnach z Sauronem w II erze, ale ta jego zbliżona do tej majarskiej, czy tam anielskiej moc nie była dokładnie opisana, nie była zauważona. On nigdy nie był takim głównym bohaterem tych wydarzeń. Nie stawał w pierwszym rzędzie. zwłaszcza jeśli chodzi o jakieś tam przywileje, nagrody, prawda, żeby gdzieś go wymienić jako bohatera, to nie było go, a jednak jego rola była ogromna. Tak i po śmierci Gil-Galada na stałe zamieszkał w Rivendell, obok Elronda. To był koniec II ery. No i w III erze jego rola jeszcze wzrosła. Dokładnie, ponieważ między innymi, jeszcze jeśli się da w ogóle, prawda?

No i słuchajcie, Frodowi już w tym momencie starczyło tylko i wyłącznie siły na szepnięcie, prawda, był tylko odpowiedź w postaci szeptu. I łącznie ruszyło trzech do wody, prawda, bo ten pierwszy, który wszedł, potem za nim jeszcze dwóch, czyli mamy trzech jeźdźców w wodzie, pozostałych sześciu jest na brzegu. I tutaj Frodo na sam koniec tego fragmentu, który czytaliśmy, po raz kolejny próbuje wezwać Elberet. Jeszcze dodatkowo wspiera Elberet wezwaniem Luthien, tak? Pewnie po opowieści Aragorna, gdzieś tam zostało mu w głowie, prawda? Po tej pieśni Aragorna, historia Luthien, która de facto kiedyś pokonała Saurona, prawda? Więc jakby jest to dobre wezwanie, prawda? Natomiast podniósł też mieczyk i pamiętajcie, że to są jakby zachowania czy próby walki, które kiedyś już przyniosły mu efekt pozytywny, ponieważ właśnie podczas konfrontacji na figurowym czubie i mieczyk i właśnie wezwanie Elbret przyniosły skutki, prawda?

To miała być prosta misja dla nas w ogóle. Dla wodza nas w ogóle i tak. Po prostu znaleźć powiernika i przeprowadzić go. Nie spodziewali się oporu, prawda? Nie spodziewali się oporu ze strony samego powiernika oraz ze strony dobrych, prawda? Wszystkich Założeniem Saurona było to, że jeżeli ktokolwiek będzie miał pierścień, to będzie od razu z natury skorumpowany, przejdzie na jego stronę i będzie łatwo nim manipulować. Tak się nie wydarzyło. W efekcie działań czarnych jeźdźców na terenie północno-zachodnich ziem i śródziemia doszło do konfrontacji z Gandalfem i Sarumanem. Saruman okazał się oczywiście zdrajcą i tak dalej, ale jednak potężny był dalej czarodziejem. I jego osoba tutaj budziła pewne emocje, też uwodzona z góry.

No i też ważne jest to, że jednak w oddaleniu od Mordoru, czy Doliny Morgul, w której stacjonowali, czy w ogóle w oddaleniu od Saurona, moc Czarnych Jeźdźców spadała, prawda? To też było odczuwalne w tych fragmentach. Tak, nie byli tak mocni jak w pobliżu Mordoru. Ponadto powiernik okazał się odporny na zaklęć sztyletu. Tutaj to jest takie trochę mylące, no bo Frodo był faktycznie już bardzo blisko na tej granicy przejść na stronę upiorów, ale jeszcze walczył. Więc wódz tak naprawdę nie wiedział, jak blisko byli zwycięstwa. Dokładnie. Ale jakby patrząc tak z jego perspektywy, to... się mógł mieć wątpliwości, jak to możliwe, że on jeszcze jest po tamtej stronie, nie?

Tak. To poznała od razu Złota Jagoda, chociażby, nie? Tak, dokładnie. Mieliśmy to już, jak przyszli do Złota Jagody, to on błysk w oczach. Zdradził. Przyjacielskie wobec elfów zamiary Froda, prawda? I ten tytuł oczywiście. Tak. No i słuchajcie, prawda jest taka, że zwróćcie uwagę, bo Wustaz Guli znał te tereny. Rivendell było już kiedyś oblegane przez siły Saurona, to było około 1700 roku II ery, więc wóz na pewno wiedział, że w tej okolicy jest Rivendell, że są bardzo blisko tego miejsca, wiedział, że jeżeli Frodo przejdzie przez tą rzekę i trafi do Rivendell... No to już nie będzie miał szans. Nie będzie miał szans, przecież nie zaatakuje Rivendell.

Był świadomy swoich sił, tak? I dziewięciu, nawet dziewięciu, żadnych szans nie mieli w otwartym ataku na Rivendell, szczególnie, że kiedyś sam Sauron oblegał to miejsce i nie odniósł sukcesu, prawda? Tak. A po wielu, wielu latach II ery i całej III, Elrond też był dużo potężniejszy i przygotowany na takie rzeczy. Chociażby widać przygotowanie w postaci Rzeki Brunnen, która zadziałała bardzo skutecznie, prawda? Tak. Więc wódz wiedział, że podsumowując to wszystko i właśnie ten fragment, który wam czytałam w języku angielskim, właśnie o tym mówi, że wódz, Kamul i inni wiedzieli, że pierścień jest na krawędzi ucieczki do Rivendell. Więc to oni sobie bardzo dobrze uznawali z tego sprawę.

Byli zdesperowani już, musieli po prostu. Tak, byli zdesperowani. To był ostatni moment, kiedy mogli odnieść sukces. Tak, wiedzieli, że stoją na krawędzi klęski, a że gniew Saurona będzie ogromny. No ciekawe, jaka była ich rozmowa z Sauronem po powrocie, nie? Tak, w ogóle ciekawe, czy oni jakby rozmawiali, czy po prostu Sauron tak tylko jakby wymuszał na nich swoją wolę. No, pewnie. Nie było w tym jakichś takich dialogów, takich my to rozumiemy. Tak, tak, dokładnie. Tak, słuchajcie, i to w tym momencie kończymy analizę tego rozdziału. Zostało nam podsumowanie rozdziału, Kasia. Tak, dużo się wydarzyło i mamy dużo takich zmian tempa, bo na początku dowiadujemy się, jakby zaczynamy od tego momentu, kiedy dowiadujemy się, jak poważna jest rana Froda.