Odcinek 105 – Ostatnia konfrontacja Froda

Własny głos zabrzmiał mu w uszach wątło i piskliwie. Jeźdźcy zatrzymali się, ale Frodo nie miał władzy Bombadilla. Wrogowie odpowiedzieli mu chrapliwym, mrożącym krew w żyłach śmiechem. Zawracaj! Zawracaj! wołali. Do Mordoru powiedziemy cię z sobą! Precz! szepnął Frodo. — Pierścień! Pierścień! — wrzesnęli tamci mordercim głosem i w tym samym momencie ich przywódca pchnął swego rumaka w wodę, a dwaj podwładni ruszyli w ślad za nim. — Klunę się na Elbret, na lutnię najpiękniejszą — rzekł Frodo ostatkim sił, dźwigając miecz w górę.

No i słuchajcie, Frodowi już w tym momencie starczyło tylko i wyłącznie siły na szepnięcie, prawda, był tylko odpowiedź w postaci szeptu. I łącznie ruszyło trzech do wody, prawda, bo ten pierwszy, który wszedł, potem za nim jeszcze dwóch, czyli mamy trzech jeźdźców w wodzie, pozostałych sześciu jest na brzegu. I tutaj Frodo na sam koniec tego fragmentu, który czytaliśmy, po raz kolejny próbuje wezwać Elberet. Jeszcze dodatkowo wspiera Elberet wezwaniem Luthien, tak? Pewnie po opowieści Aragorna, gdzieś tam zostało mu w głowie, prawda? Po tej pieśni Aragorna, historia Luthien, która de facto kiedyś pokonała Saurona, prawda? Więc jakby jest to dobre wezwanie, prawda? Natomiast podniósł też mieczyk i pamiętajcie, że to są jakby zachowania czy próby walki, które kiedyś już przyniosły mu efekt pozytywny, ponieważ właśnie podczas konfrontacji na figurowym czubie i mieczyk i właśnie wezwanie Elbret przyniosły skutki, prawda?

Mieczyk... powodował, że w ostatecznym rozrachunku doszło do pojedynku jeden na jeden Froda i wodza Nazguli, bo pozostali dwa jeźdźcy, którzy weszli do kotlinki, zatrzymali się w tym momencie. A drugie, co się wydarzyło, no to na wezwanie Elberet też jakby wódca Nazguli poniósł porażkę, prawda? A Aragorn wrócił do świadomych uczestników tej konfrontacji i pomógł Frodowi odpędzić jeźdźców, prawda? No i słuchajcie, jaki będzie tym razem efekt właśnie użycia tych dwóch elementów, czyli mieczyka i wezwania Elberet, posłuchajcie w ostatnim fragmencie tego rozdziału, tego odcinka i tego sezonu. Ale emocje, uwaga. Wtedy czarny przywódca, który był już w połowie brodu, wyprostował się groźnie w strzemionach i podniósł rękę.

Zaczynamy od reakcji wody na działanie Froda, czyli na ten ostatni opór, który Frodo stawia. Wódz na z góry zatrzymuje się, podnosi rękę i wyraźnie rzuca zaklęcie. Tak, nie ma wątpliwości, że on tutaj użył jakiegoś czaru. I słuchajcie, też świadczy to, bo zawsze patrzymy na wszystko okiem dobrych, okiem naszych dobrych bohaterów, ale jednak tutaj wyraźnie wódz na z góry odrobił zdanie domowe, skoro po poprzedniej konfrontacji Poniósł porażkę właśnie przez to, że Frodo użył mieczyka i zawołał Elberet, prawda? I to spowodowało porażkę czarnych jeźdźców wtedy. To teraz był na to przygotowany. Tak. I tutaj Frodo działa to zaklęcie.

Z jego punktu widzenia. Po stronie dobrych, tak? Skoro... Dlatego ten mieczek, który miał Frodo, który miał dużą moc, tak? To był mieczek... Zaskoczył. Specjalnie stworzony do walki z... Z nim, dokładnie z nim, tak? Więc no to było coś nie do przewidzenia dla nas w ogóle, że Frodo może mieć taką broń. Tak, no i mógł podejrzewać też, że Frodo jest w sojuszu z elfami, skoro wywołuje imię Elbereth w języku sindarińskim, skoro jakby też był naznaczony jako przyjaciel elfów po spotkaniu z elfami w trzecim rozdziale. I to nie tylko był tytuł, prawda? To był zauważalny stan, że ktoś jest przyjacielem elfów.