Odcinek 105 – Ostatnia konfrontacja Froda

Tak, a co się dzieje jakby później, to na koniec III ery najprawdopodobniej pozostał jakiś czas w Śródziemiu, poczuł odpłynął na zasłużony... Bardzo zasłużony, tak. Bardzo. Podwójnie. Pracowite życie miał. Do błogosławionego chrzestwa. Podwójne życie miał. Tak, dokładnie. można różnie interpretować, podwójne życia, ale generalnie tutaj miał dwa życia, o, to będzie lepsze słowo. Tak, dwie szanse. Tak, więc to Glorfindel. W pigułce życie Glorfindela. Tak, i tak całkiem widzicie, że mimo, że wstawka, to i tak trochę nam czasu zajęło, no bo historia Glorfindela jest bardzo ciekawa i długa, obfita w wydarzenia. Ale jeszcze zanim do fragmentu, to teraz już naprawdę króciutko o asfalocie, czyli o wierzchowcu, o koniu Glorfindela, tego, na którym jedzie nasz Frodo, na którego właśnie wsiada nasz Frodo.

Tak jest. Tu mamy przygotowaną tylko i wyłącznie etymologię tego słowa. Tak. Maciek? Wiadomo, że słowo asfalot, wyraz asfalot pochodzi z języka snidalńskiego i składa się oczywiście, jak to często bywa, z dwóch członów. Pierwszy człon ast to oznacza light or heat of the sun, czyli światło lub ciepło słońca. Tak, a drugi człon, falot, znacie pewnie też taką krainę, która ma podobną nazwę, z angielskiego jest to large foamy wave. Wywołałaś mnie, żebym mówił twoje... Mamy to światło i dużą spienioną falę. Teraz jak powiedziałem po angielsku, to przejęłaś. Tak, możesz sobie pomyśleć, że ta grzywa taka falująca, to właśnie taka fala złocista świecąca się.

Tylko żebyśmy dobrze rozumieli, tutaj druga część, czyli falot dotyczy tylko i wyłącznie piany morskiej. To nie jest piana z mydła albo z gaśnicy. tylko i wyłącznie Piana Morska tutaj podlega temu określeniu. Dobrze, tyle jeśli chodzi o wstawkę. Mamy dużo o Glorfindelu, troszeczkę o Asfalocie. Historia Asfalta nie jest jakoś specjalnie znana i opisana na kartach legendarium, więc to, co wiemy z rozdziału, to jest dokładnie wszystko, co wiemy o Asfalocie z historii Śródziemia. Natomiast teraz przejdziemy oczywiście do końcówki. pod tytułem Bieg do Brodu. Oczywiście przypomnę tylko, że tu trzymamy się tłumaczenia Marii Skimniewskiej zgodnie z naszą rotacją tłumaczeń i jesteśmy gdzie?

Dokładnie tak przetłumaczyła dosłownie, natomiast... Łoziński nie użył jednostki, tylko po prostu przetłumaczył rozległy teren, a... Tak, w ogóle nie użył. Tak, no i w oddali widzieli też góry, które są bardzo majestatycznie opisane, prawda, że grzbiet za grzbietem, szczyt za szczytem i oczywiście jakby na tle, czy może w scenerii zachodzącego słońca to też pewnie potęgowało wrażenie tych gór, prawda? No ale jak wyszli z tunelu, to o dziwo echo nie zniknęło, tak? I tutaj Glorfindel zaczął się właśnie przysłuchiwać i w pewnym momencie zaczęło się. Pogon już była za nimi. Tak jest. I Glorfindel nawołuje do ucieczki. I słuchajcie, nie czytamy kolejnego fragmentu, dowiemy się z niego, że Asfalot oczywiście ruszył jako pierwszy, potem biegli hobbici, a Glorfindel i Aragorn osłaniali tyły, byli jako strasz tylna.

Tak. I słuchajcie, to jest jeszcze moment, bo zaraz się to zmieni. To jest jeszcze moment, kiedy Frodo miał kontrolę nad Asfalotem, prawda? Bo biegli wspólnie i potrafił go zatrzymać, tak? Zmusił go do zatrzymania. Oczywiście, jak się za chwilę dowiemy, nie do końca według własnej woli się zatrzymał, prawda? Bo został tutaj wezwany do zatrzymania przez czarnych jeźdźców. Natomiast mamy tutaj ewidentnie znowu podobną sytuację jak starcie pod Amon Sul, kiedy gdzieś tam te siły w psychice Froda się przepychają nawzajem, prawda? Siły dobra i siły zła, siły mówiące, żeby się poddać rozpaczy i desperacji, strachowi, a z drugiej strony nadzieja, właśnie walka i te dobre, pozytywne emocje, które odpierają te złe oczywiście, prawda?

Że ten mieczyk przybiera barwy, a jednak tutaj nie do końca. I tak jak zapowiadaliśmy tydzień temu, w tym tygodniu również gościmy Ryszarda Gelathorna-Drdzińskiego. Witamy cię i poprosimy o tutaj pomoc w analizie tych kolejnych elfickich słów. Majegowannen, bardzo się cieszę, że znowu mogę z wami porozmawiać. Ależ to jest super przygoda, że można opowiadać o językach Tolkiena. No tutaj mamy niby proste rzeczy, ale Tolkien bardzo pięknie znowu tutaj to wszystko nam wyjaśnia. Norolim, Norolim Asfaloth oznacza biegnij szybko, biegnij szybko Asfalocie. No i wyjaśnia nam w specjalnym komentarzu do Władcy Pierścieni takim indeksie lingwistycznym, który przygotowywał, a którego tak naprawdę nigdy nie wydał.

Wydarzyło się rzecz najgorsza z możliwych, prawda? Ponieważ odpowiedź padła z kierunku, w którym biegł Frodo. Może nie do końca, bo trochę bardziej właśnie z lewej strony. Domyślnie to jest północ, bo tu musimy sobie tą całą sytuację wyobrazić i zaraz do tego wrócimy, żeby uzmysłowić sobie, jak ta scena wyglądała, ale poznajmy ją do końca. Natomiast kluczowe jest, żebyśmy tutaj zrozumieli, że ta lewa strona to jest północ, czyli na północ od Gościńca pojawili się ci cztery nowi czarni jeźdźcy. No i przeanalizujmy to sobie na spokojnie. Mamy Froda, który na asfalocie biegnie w stronę Brodu, tak? W stronę Brodu, czyli na wschód. I tutaj jeszcze kolejna. Frodo jedzie, asfalot biegnie. Frodo jedzie, Asfa odbiegnie. Właśnie to jest nomenklatura gdzieś tam z jazdy konnej, do której nie jestem przywyczajony.