Odcinek 105 – Ostatnia konfrontacja Froda

Czas na finał drugiego sezonu. Frodo zmierzy się dzisiaj z Nazgulami przy Brodzie Brujnej. Tym razem jednak pomogą mu nieco inne siły niż podczas konfrontacji pod Amon Sul. Zapraszamy na 105. odcinek podcastu. Ostatni z czterech poświęconych rozdziałowi Bieg do Brodu. Witam, nazywam się Maciej i będę Was gościł w urocznej gospodzie pod zielonym smokiem. W naszym podcaście zajmuję się przygotowywaniem oraz opowiadaniem Wam kolejnych fragmentów tekstów profesora Tolkiena. Analizujemy je później wspólnie z moją współprowadzącą. Cześć, jestem Kasia i oprócz wspólnego omawiania kolejnych porcji książek wspieram Maćka językowo, zwłaszcza jeśli mówimy o języku angielskim. Zajmuję się też techniczną stroną obsługi naszego podcastu oraz mediów społecznościowych. Ale oczywiście nie jesteśmy w naszych działaniach sami.

Niesamowite i akurat się trafił, kurczę, no Maciek to oprzelnuje oczywiście wcześniej, ale jakby na zakończenie sezonu mamy takie emocjonujące fragmenty dzisiaj. To Tolkien wszystko wymyślił. Natomiast zanim, słuchajcie, mamy jeszcze zapowiadaną w poprzednim odcinku wstawkę o Glorfindelu przede wszystkim i delikatnie również dotkniemy Asfalota, jego wierzchowca. Jeśli chodzi o Glorfindela, zaczniemy oczywiście od etymologii imienia, ponieważ jest ona bardzo ciekawa. Z jednego względu, Tolkien jakby istnienie... imienia Glorfindel zaczęło się zaraz na początku w ogóle istnienia legendarium, prawda, zaraz na początku czasu, kiedy Tolkien pisał legendarium, właśnie przy okazji upadku Gondolinu i tam

Tak jest. Tu mamy przygotowaną tylko i wyłącznie etymologię tego słowa. Tak. Maciek? Wiadomo, że słowo asfalot, wyraz asfalot pochodzi z języka snidalńskiego i składa się oczywiście, jak to często bywa, z dwóch członów. Pierwszy człon ast to oznacza light or heat of the sun, czyli światło lub ciepło słońca. Tak, a drugi człon, falot, znacie pewnie też taką krainę, która ma podobną nazwę, z angielskiego jest to large foamy wave. Wywołałaś mnie, żebym mówił twoje... Mamy to światło i dużą spienioną falę. Teraz jak powiedziałem po angielsku, to przejęłaś. Tak, możesz sobie pomyśleć, że ta grzywa taka falująca, to właśnie taka fala złocista świecąca się.

I jednocześnie po chwili pęka też mieczyk. Jest to efekt tego samego zaklęcia, więc tak jak Maciek mówił, tutaj wódca z góry się przygotował już w porównaniu do ataku na wichrowym czubie. Tak, no i słuchajcie, w tekście jest powiedziane, że pierwszy już prawie wychodził na drugi brzeg. No i wtedy ruszyła woda, tak? Wezbrała, uruchomiła się powódź. A co to było? Co to był za efekt? I skąd to się wzięło? Tego dowiemy się w przyszłym rozdziale, ale przeczytamy oczywiście w fragmencie, który to wyjaśni. Jest to rozmowa oczywiście Froda i Gandalfa z pierwszego rozdziału drugiej księgi, czyli Spotkania. W tłumaczeniu Marii Skimiewskiej. Kto wzburzył rzekę? spytał Frodo. Elrond, odparł Gandalf.

To Elrond był tutaj autorem tego pomysłu na rozpędzającą się rzekę. Tak, no oczywiście Gandalf dorzucił coś od siebie, te wizualne efekty. Trochę spoiler, prawda? Bo powiedzieliśmy w tym fragmencie, dowiedzieliśmy się, że Frodo przeżył i dowiedzieliśmy się też właśnie, że Gandalf też przeżył. Tak, no ale wiadomo, że większość z was, jeśli nie wszyscy znacie... Maciek już tyle razy zapowiadał sześć lat podcastu do przodu, więc no jakby już ktoś musiał przeżyć. Ktoś musiał przeżyć, było o kim rozmawiać. Tak, no i oczywiście co się wydarza? No tu już nie ma dialogu w tym fragmencie całym, który ostatnim to czytaliśmy, więc mamy tylko opisy. Prąd porwał pierwszych trzech, którzy byli w wodzie. Natomiast Frodo tracąc czytomność w zasadzie zauważył już końcowe efekty i wydarzenia w postaci właśnie jednego białego źródła światła, kuli światła, to był Glorfindel.