Odcinek 105 – Ostatnia konfrontacja Froda

No, a my wracamy do tekstu. Tak jest. I tutaj... Mamy jeszcze jedno słowo angielskie, które warto przypomnieć, co znaczy, bo można się pogubić, prawda? Tak, cały rozdział to jest bieg do brodu. Mamy w oryginale fly to the forward i to fly to jest wyraz oznaczający uciekanie, pochodzi od czasownika flee, czyli uciekać, a nie od flying latać, czyli to nie jest lot do brodu, tylko właśnie taka ucieczka. To są te same słowa, które na pewno wszyscy kojarzycie z filmu, kiedy Gandalf w mori spadając w przepaść po walce z Balrogiem mówi Fly you fools, prawda? To jest ten właśnie, to jest dokładnie ta sama słowa. Tak, i wrócimy tu na chwilę do maści umaszczenia wierzchowca Glorfindela, bo można się tutaj troszkę pogubić, szczególnie w przypadku tłumaczenia skimniewskiej.

Więc poruszają się w ten sposób właśnie. Bardzo ładnie to wyglądało. Za nimi jest tych pięciu jeźdźców, którzy przed chwilą pojawili się u wlotu. tego w cudzysłowie tunelu, tego wąwozu. Czyli zgodnie z kierunkiem, tak jak właśnie poruszała się nasza kompania. Natomiast po lewej stronie, po skosie można przyjąć jak nic, bo to musiał być skos, to nie mógł być inaczej. Po lewej stronie pojawili się, czyli po północnej stronie Gościnca pojawili się cztery kolejni. To są ci jeźdźcy, którzy wcześniej, dużo wcześniej, bo 3 października w zasadzie, spotkali Gandalfa na Amundsul, na Wichrowym Czubie i ruszyli za nim w pościg, prawda? Gonili Gandalfa, a teraz tutaj dołączyli właśnie do pozostałych pięciu i cała dziewiątka spotkała się w jednym miejscu.

tych płaszczyn i widział tego, co jest już, co jest po tej żywej stronie, że tak powiem, po naturalnej stronie, takiej jak widzimy my. Wszyscy ludzie i tak jak widzieli pozostali, czyli Aragorn i reszta Hobbitów, teraz już widział po tej, to co widzą upiory, tak? Świat z punktu widzenia upiorów. Czyli był już bardzo blisko przejścia na tą złą stronę, na stronę, był bardzo bliski z upiorzenia. A dokładnie jak bliski był podpowiedzą nam dwa fragmenty z następnego rozdziału, ale drugiej księgi oczywiście, rozdziału spotkania, pod tytułem spotkania też w tłumaczeniu Marii Skimiewskiej. Posłuchajcie, to są słowa Gandalfa, które wypowiedział w stosunku do Froda właśnie w rozmowie między Frodem a Gandalfem. Byłeś wszakże ledwie o włos od klęski, jeśli można się tak wyrazić.

Najgorsze niebezpieczeństwo groziło ci, kiedy miałeś piercień na palcach, bo wtedy przebywałeś już na pół świeci opiorów i tamci mogli cię porwać. Widziałeś ich, oni zaś widzieli ciebie. I drugi fragment. Nie potrzebowali wtedy zdawać się na wzrok swoich koni. Stałeś się dla nich widzialny, bo znalazłeś się na progu ich świata. Poza tym piercień ich przyciągnął. Tak, więc tu Gandalf wyjaśnił wyraźnie, prawda, że Frodo był już na krawędzi, praktycznie przechodził już na stronę upiorów. Ciekawe jest ten płomień w oczach, prawda, że widział płomień w oczach. Tak, to jest w ogóle takie... Mocne takie... Ale takie też nietypowe dla Tolkiena i w ogóle dla... Nie mamy płomieni w oczach i jakichś tam, nie wiem, piorunów z oczu. Tak, tak, oczywiście.

I jednocześnie po chwili pęka też mieczyk. Jest to efekt tego samego zaklęcia, więc tak jak Maciek mówił, tutaj wódca z góry się przygotował już w porównaniu do ataku na wichrowym czubie. Tak, no i słuchajcie, w tekście jest powiedziane, że pierwszy już prawie wychodził na drugi brzeg. No i wtedy ruszyła woda, tak? Wezbrała, uruchomiła się powódź. A co to było? Co to był za efekt? I skąd to się wzięło? Tego dowiemy się w przyszłym rozdziale, ale przeczytamy oczywiście w fragmencie, który to wyjaśni. Jest to rozmowa oczywiście Froda i Gandalfa z pierwszego rozdziału drugiej księgi, czyli Spotkania. W tłumaczeniu Marii Skimiewskiej. Kto wzburzył rzekę? spytał Frodo. Elrond, odparł Gandalf.

To Elrond był tutaj autorem tego pomysłu na rozpędzającą się rzekę. Tak, no oczywiście Gandalf dorzucił coś od siebie, te wizualne efekty. Trochę spoiler, prawda? Bo powiedzieliśmy w tym fragmencie, dowiedzieliśmy się, że Frodo przeżył i dowiedzieliśmy się też właśnie, że Gandalf też przeżył. Tak, no ale wiadomo, że większość z was, jeśli nie wszyscy znacie... Maciek już tyle razy zapowiadał sześć lat podcastu do przodu, więc no jakby już ktoś musiał przeżyć. Ktoś musiał przeżyć, było o kim rozmawiać. Tak, no i oczywiście co się wydarza? No tu już nie ma dialogu w tym fragmencie całym, który ostatnim to czytaliśmy, więc mamy tylko opisy. Prąd porwał pierwszych trzech, którzy byli w wodzie. Natomiast Frodo tracąc czytomność w zasadzie zauważył już końcowe efekty i wydarzenia w postaci właśnie jednego białego źródła światła, kuli światła, to był Glorfindel.

To miała być prosta misja dla nas w ogóle. Dla wodza nas w ogóle i tak. Po prostu znaleźć powiernika i przeprowadzić go. Nie spodziewali się oporu, prawda? Nie spodziewali się oporu ze strony samego powiernika oraz ze strony dobrych, prawda? Wszystkich Założeniem Saurona było to, że jeżeli ktokolwiek będzie miał pierścień, to będzie od razu z natury skorumpowany, przejdzie na jego stronę i będzie łatwo nim manipulować. Tak się nie wydarzyło. W efekcie działań czarnych jeźdźców na terenie północno-zachodnich ziem i śródziemia doszło do konfrontacji z Gandalfem i Sarumanem. Saruman okazał się oczywiście zdrajcą i tak dalej, ale jednak potężny był dalej czarodziejem. I jego osoba tutaj budziła pewne emocje, też uwodzona z góry.

Jeżeli zostaję sam jako prowadzący, to tak się kończy. Jak mówił Gandalf, niech wiatr niesie wasze skrzydła tam, gdzie słońce żegluje i gdzie przechadza się księżyc.