Czy Tango to "marzenie prawaka"?

I w sumie to skąd on spadł? No to zupełne jonesko. Zupełne jonesko na zasadzie, no skąd ten tygrys? No mógł z kosmosu zlądował, rurami przyszedł czy co, ale istotą rzeczy nie jest sam tygrys i to skąd on pochodzi, tylko istotą rzeczy jest to, jaką sytuację dramaturgiczną to uruchamia. I ostatecznie to, że logika, jak to było u Ioneska, do gramatyki prowadzi, a gramatyka do zbrodni, bo ostatecznie trup się ścielę jednak. I to dlatego mówię o ciemności Mrożka. W tangu też jednak musi być ostatecznie jakaś forma zapaści. A ja jeszcze panią podrążę raz o polityczność, dlatego że Mrożek wyjeżdża z Polski już jako znany pisarz. W 1953, w 1954 publikuje w Dialogu Tango. Rok później sztuka zostaje wystawiona po raz pierwszy.

To jest już w ogóle bardzo skomplikowana ścieżka recepcji. Ja myślę sobie, że oczywiście kiedy mówimy o międzynarodowości, chociaż ta międzynarodowość to też jest kwestia bardzo konkretnego faktora. Czasami to jest tak, że potraktowano W niektórych ujęciach, krótko mówiąc, traktowano to jako ekspresję tego, co się dzieje z rzeczywistością polską i jako forma świadectwa. Czyli człowiek z zażelaznej kultury. Tak, jako forma, czy nareszcie mocne uderzenie pięścią z zażelaznej, kiedy jednocześnie zobaczono te pierwiastki, no, o co mówiliśmy, o teatrze absurdu, aczkolwiek to nie jest jeden do jednego ani Ionesco, ani paru innych autorów. Jednak Mrożek też jest samoswój, to znaczy Mrożek jest tutaj, tutaj. Porównywalny, a i nie, bo jednocześnie to sama wywołam nazwisko, a nazwisko, czyli Ionesco już nam tutaj się wcześniej pojawiło, ale nie można tego za blisko zsuwać, tak samo z Beckettem.