NBA PLAYOFFS. Pełna analiza finałów konferencji - Profesjonalne Studio NBA #299

Wiadomo, te wyświetlenia na social media to nie są... To nie są oglądnięcia meczu, to są, wiesz, pojedyncze jakieś tam kliki na highlighty, na skróty. Tak, no właśnie, więc to są dość sztucznie podbijane liczby, ale jeśli chodzi o liczbę samych odbiorców przed ekrany telewizorów, no to 9,2 miliona, biorąc pod uwagę, że to są finały konferencji, a nawet nie finały NBA, no to jest naprawdę bardzo duża liczba. Komunikat PR-owy od NBA pokazał jeszcze, że Wemby było najbardziej trendującym słowem na X przez jakieś 8 godzin, a najczęściej wyszukiwanym tematem na Google we wtorek był właśnie mecz otwarcia finału w konferencji zachodniej. Więc ładnie NBA się udało przebić do świadomości mainstreamowej nie tylko dla fanów koszykówki.

Właśnie, to jest właśnie bardzo ważna kwestia w kontekście tego, jak się zastanawialiśmy, czy właśnie Mbembi nie będzie cały czas limitowany minutowo w playoffach, no ale czasami po prostu nie można. I w kontekście tej serii pewnie jeszcze o tym będziemy mówić, bo to, co się wydarzyło w spotkaniu numer 3, to jest dobitne potwierdzenie tego. Ale wracając do tego pierwszego meczu, no Alex Caruso był świetny, po prostu był genialny, był moim zdaniem chyba najlepszym graczem Oklahoma w tym spotkaniu. Głównie dlatego, bo był odpuszczany. Jalen Williams zagrał bardzo dobrze po powrocie, po kontuzji. 101-101 dogrywka, dwie kluczowe akcje w wykonaniu Shea'a i Wembiego. Panowie się po prostu wymienili punktami po to, żeby doprowadzić do dogrywki. W dogrywce Oklahoma już to miała, ale Wemby trafił jedną, jedyną trójkę w tym spotkaniu na 9 metrów od kosza.

Chyba miał ile trójek w tym spotkaniu? Osiem? Tak, z drugiej strony było taktyką San Antonio, czyli okej, wciąż wybieramy najlepszego strzelca i jego kryje Wemba Niama, czyli udaje, że go kryje, po prostu stoi w trumnie i zostawia go na trójce i dajemy tej osobie rzucać. I obie te taktyki prawie wypaliły twarz trenerom, bo Karol zaliczył mecz życia, a z drugiej strony Wemba Niama zaliczył mecz życia. No i w końcu San Antonio wygrał ten mecz. Znaczy problem polega na tym, że Wiktor Wemba Niama to nie jest Rudy Gobert, więc nawet jeśli grasz z niskimi graczami na obwodzie 5-0, no to nie jest tak, że Ustawiasz strefę i Wemby jest w stanie w jakiś sposób dobiec i skontestować ten rzut. To nie jest tak, że jesteś wyciągany i dobra, mijam cię jeden na jednego, bo nie jesteś w stanie ustać na odległości 7 metrów od kosza, nie? I dlatego też ta technika obrony została zmieniona w kolejnych spotkaniach.

W drugim meczu stwierdzili, że okej, Nie będziemy bawić się w Boston Celtics 2024, tylko będziemy się bawić w Oklahoma 2025, która próba zniszczyć zdrowie Nicoli Okicia. I powiem ci, że to zaczęło naprawdę działać. Oczywiście nie było to ładne, estetyczne i do tego za chwilkę będziemy tutaj pewnie trochę więcej na ten temat gadać, ale muszę przyznać, że zarówno w meczu numer dwa, jak i w meczu numer trzy, to w jaki sposób Wemby był kryty przez... Właśnie to już nie był tylko i wyłącznie odcinający od podań Alex Caruso, czy Jalen Williams, czy nawet Ludort, ale to było podwójne krycie Isaiah Hartensteina, gdzieś obok Chet Holmgren z pomocy. Tutaj oczywiście niscy też odcinali. Ale rzecz, która mi najbardziej ugrzęzła w głowie, pomijając oczywiście te wszystkie faole, o których za chwilę sobie pogadamy.

Na zdrówko mój drogi. Walnąć barkiem w obrońce, żeby zrobić sobie jeszcze więcej przestrzeni, a przy okazji być może nawet zaliczyć Andoana. Nie pamiętam przeciwko komu zrobił taką pierwszą akcję, chyba przeciwko właśnie Stefanowi Castellowi, ale drugą taką akcję zagrał na izolacji na Wiktorowi Wembaniamie. I tak mu walnął z bara, że Wembi po prostu poleciał, wiesz, na konstrukcję kosza, a Jared McCain wykończył tę akcję. To jest moim zdaniem Biegła najbardziej efektowna akcja tych playoffów, no przynajmniej tej serii. Zajrzeć punkty w taki sposób nad Wembaniamą to jest jednak naprawdę coś. Ale zastanawiam się na ile tutaj była chęć sprzedania faulu w ataku, a na ile po prostu zmęczenie Wembiego. Bo on musi cały czas walczyć, przepychać się.

To, co Isaiah Hardenstein robi w momencie, kiedy chce odizolować Wemba Niamy od gry w obronie, to nie jest tylko i wyłącznie zakładanie dźwigni czy trzymanie jego ręki własną pachą, ale to jest coś takiego, że on zamiast się zastawić czy spróbować walczyć o zbiórkę, on bierze dwie ręce i łapie lewą rękę Wemba Niamy i ciągnie ją w dół. I ma takie... Ja nawet nie walczę o zbiórkę w tej akcji, ja muszę tylko zrobić to w ten sposób, żeby Wembi nie zabrał tej zbiórki, może ktoś z mojej ekipy ją zbierze. I masz takie zdjęcie z tego meczu nr 4 z pierwszej kwarty, kiedy stoją dwóch podkoszy, patrzą na piłkę i mówią, nie ma tak trzymała Hartensteina za szyję, a Hartenstein go trzyma tak w pół dwiema i tak z całym trzymają się wszystkim i nikt generalnie nawet ręki po piłkę nie wystawia. Co do tej akcji McCaina jeszcze, chudemu, wysokiemu nigdy nie gwizdzą.

No i też to a propos zmęczenia Łębaniamy, jeszcze jeden punkt, że wszyscy mówią, a Łębania ma swoją obecnością, zmienia atak przeciwnika, ludzie wbiegają do trumny i wybiegają z niej, boją się rzucać, ale to nie jest tak, że on z tego nic nie robi. To go kosztuje, on cały czas aktywnie jest w tej trumnie, cały czas się przesuwa, porusza, wiesz, musi rękami machać, pilnować się, bo sam też nie może się nabierać na pompki i faule, to jest bardzo aktywna, jakby... Names mentioned in the video. Ale Wemba Nyamano to jest wysiłek i mentalny i fizyczny na najwyższych obrotach cały czas. Bycie jednoosobową obroną.

Wyglądało to naprawdę spoko w jego wykonaniu. Ale mam takie... A cztery zbiórki jeszcze. A cztery zbiórki jeszcze to właśnie też jest taki symptom. Wydaje mi się, że dlatego też m.in. Johnson uznał, że nawet spróbował w ostatnim meczu zagrać trochę duetem Cornet, Uemba-Niama. Były takie dwa krótkie momenty, bo Uemba-Niama w tych pierwszych trzech meczach był jedynym wysokim na boisku zawsze. W sensie ty jesteś jedynym naszym wysokim na boisku, jesteś na tym boisku bardzo długo. Jeśli zbierasz cztery piłki, to jest za mało, to tak nie możemy wygrać. I powiedziałeś też coś odnośnie tego, wiesz, tego impaktu Wemba Niamy, że on stoi pod koszem, nie zalicza bloków, ale sprawia, że ścinający podkosz nie oddają swoich rzutów, nie? I... Tak, bo chciałem sobie włączyć klimę, ale coś mi nie działa dobrze. Co ja mówiłem?

O tym wpływie w obronie, że... Wemba Niyama sprawia, że Oklahoma faktycznie Można powiedzieć, że boi się oddawać te rzuty spod kosza i resetuje akcję, tylko że Oklahoma nie jest złą drużyną i to nie wygląda w ten sposób, że oni nagle, o kurczę dobrze, nie możemy to oddać rzutu, wymyślamy coś innego i nagle masz błąd w 24 sekund. Nie wiem, czy jeszcze w ciągu tych czterech meczów, ja nie wiem, czy chociaż raz Oklahoma zrobiła tego typu błąd w tej serii, bo za każdym razem, kiedy jest to ścięcie pod kosz i ucieczka od rzutu nadłęba niamą, To nie jest przypadek. Tam cały czas jest ruch, bo każdy zawodnik jakoś wie, gdzie się ustawić. Jest albo odrzucenie, tutaj masz te trójki Jadena Williamsa czy Jarreda McCain'a, albo jest to odrzucenie na trójkę.

W momencie, kiedy Wemba Niama jest z prawej strony, to nagle piłka wraca na lewą i jest to ścięcie pod koszem. Czasami jest podanie w stylu, nie wiem, wysoki do wysokiego, Holmgren do Hartensteina czy na odwrót. Wystarczy tylko właśnie ściągnąć uwagę tego Wiktora Umbaliamy i oni, mimo tego, że faktycznie z tą skutecznością spod kosza jest u nich gorzej, oddają tych rzutów mniej, to nie jest tak, że to jest dla nich kompletny kryptonit, na który nie mają żadnej odpowiedzi. I w tym przypadku, jak patrzę na Wiktora Umbaliamę, który jest naprawdę zmęczony, ma problemy ze zbiórkami i nie jest w stanie przykryć dosłownie wszystkiego przy ciągłym, nieuchronnym ruchu Oklahoma City Thunder, Naprawdę przydałby się tam drugi solidny podkoszowy. A Luke Cornett z tej serii, no sorki, ale wygląda troszkę niegrywalnie jednak przez większość minut, które tam występuje.

A reszta zawodników podkoszowych, no sorki, no Kelly Olinik, no to nie jest 2017. Mason Plumlee, wiadomo, uwielbiamy go, ale też nie wiem, czy on jest w stanie cokolwiek jeszcze dać w playoffowej koszykówce w dzisiejszych czasach. I ja wiem, że Jeremy Sochan ostatecznie źle zakończył swą tenurę w San Antonio i teraz jest zapewne gorszą wersją siebie, ale gdybym, przypominam sobie jak czasami Jeremy Sochan grał u boku Uemba Niamy jeszcze dwa lata temu, to myślę, że taki obrońca i taki gość do pomocy mógłby im się przydać po prostu, nie? Wiesz, jeśli Doug Nolton potrafi Kendrisha Williamsa wrzucić do rotacji, to może Mitch Johnson musi znaleźć sposób, żeby wrzucić Bionbo Plumlee albo O'Linnicka na jakieś 8 minut chociaż. Wiesz, ten Kelly O'Linnick... Pfu, Kelly O'Linnick.

I tak, walić to. Co z tego, że to jest niezły obrońca obręczy? To jest wciąż najgorszy obrońca obręczy, jaki w tej serii będzie występował. Musimy walić w niego jak bęben. No i dostaje ciężką szkołę życia Luke Cornett w tym momencie, bo naprawdę traktują go jak Kelly'ego linijka. I oczywiście stara się, walczy, no ale coś tam fauli połapie, coś tam na nim pokończą. Są z tego też luty wolne. Ale Oklahoma musi tak grać. Jeśli Wemba Niama jest na boisku, gramy naokoło niego, ale jeśli Wemba Niama nie ma na boisku, to to jest mała drużyna. San Antonio. San Antonio to jest mała drużyna, bo ona ma Wemba Niama i Cornetta, to jest ponad 7 futerzy na pozycji numer centra. A na pozycji numer 4 wchodzi Julian Szampani, który jest dwójką-trójką. I też wcale nie ma dobrej serii. I tam z ławki ze skrzydłowych jest teraz Harrison Barnes. Właśnie myślę, że Harrison Barnes jest pierwszym tym krokiem odkopywania trochę ludzi z ławki, żeby trenować wyższy ten skład. Może nie aż właśnie biją, bo linijk plamli. No i rookie. Carter Bryant. I to są wszyscy skrzydłowi, którzy wchodzą z ławki.

Nie, na propos tego, wiesz... Kurczę, za dużo. Dobra, szybko o Wembaniami jeszcze. Wembaniami nie jest kryty lepiej ani gorzej, ani mniej lub bardziej fizycznie niezbity niż wielcy centrzy przed nim. I to jest być może nie werba bez centrów, ale centrzy obrywają w taki sposób całą historię NBA. Bardziej nie mówię, żeby Oklahoma teraz wszyscy jakby polubili, bo wiem, że jest nielubiana i będzie nielubiana, ale to nie jest tak, że są najgorszą drużyną w historii. W sensie są taśmy, to się nazywa Best Highlights of Nineties, to tam są takie taśmy, jak dużo bardziej faulują się frontcourty w playoffach w NBA. Ale to, co powiedziałeś właśnie a propos tej ręki, czy a propos tego właśnie McCain vs. Vassell, czy Fox vs. SGA, to znowu to zwracamy nierówność. O bej powinien stać faul, albo żaden nie powinien stać faulu i tyle.

Jeśli w tym momencie... Rzucamy się na to, że sflopował, nie wiem, dwa razy w serii z Minnesotą Timberwolves, to możemy być pewni, że za rok, za dwa, za trzy być może kompilacje z flopami Wiktora Ebaniamy staną się po prostu chlebem powszednim dla wszystkich fanów Oklahoma i konferencji zachodniej, bo OMB będzie doskonale wiedział, że aby wygrywać mecze koszykówki trzeba będzie robić dokładnie to samo co inni. Borat potrzebuje pewnie jeszcze dwóch, trzech lat, żeby złapać maksimum swojej wagi. Pytanie, czy Wiktor nie powinien zacząć siłowo dominować strefie independy? To nie jest jego wybór. On jest słabszy od Hartensteina fizycznie, po prostu Hartenstein jest jego silniejszy. Hartenstein nie jest w stanie go przepchnąć, Łęba Niema nie jest w stanie przestawiać Hartensteina. Wszystkich innych tak. Z całą resztą bezwzględnie powinien się walczyć, przepychać z Karuzami, Williamsami, z Chetami, Holmgrenami.

No i przeczytałem dalszą część wypowiedzi. Jak widać w ostatnich latach podstawą sukcesu jest głęboka, równa rotacja, co niestety zapycha salary cup. A patrząc w przyszłość takie San Antonio będzie miało zapewne trzy super maxy, Wemby, Castle, Harper i już ciężko będzie ich opakować. No tak, no te historie dzieją się naprawdę bardzo szybko. To są 2-3 lata i super świetnie stworzona ekipa na przyjemnych kontraktach nagle jest przepłacona i to koło się powtarza, zamyka, trzeba kombinować od zera. Boston Celtics w zeszłym roku musiało podjąć kilka poważnych decyzji właśnie między innymi z takiego powodu, więc no tak, no... Powtórzymy to chyba po raz kolejny. Fajnie byłoby, gdyby kluby mogły stosować jakiekolwiek ulgi w stosunku do swoich własnych graczy.