NBA PLAYOFFS. Pełna analiza finałów konferencji - Profesjonalne Studio NBA #299

Już uruchamiam, już uruchamiam. Halo, halo, halo! Cześć wszystkim! Profesjonalne Studio NBA, odcinek numer 299. Oto jesteśmy. Troszkę mieliśmy problemy techniczne przed chwilą, ale mam nadzieję, że zostały one szybko naprawione. NBA PLAYOFFS, finały konferencji, kilka newsów związanych z NBA, no i przede wszystkim odcinek tuż przed naszym okrągłym jubileuszem. Na który szykujemy się w najbliższy czwartek, także 20.30 w czwartek widzimy się na 300. odcinku, a póki co wiadomo, tak jak zawsze witamy się Łukasz Fonder, Keepthebeat oraz Bartosz Drab, MVB. Czołem Bartku. Dobry wieczór, dzień dobry, znowu mamy lato, więc można sobie wymyślać czy jest dzień dobry czy dobry wieczór, ponieważ jest jasno, jest ciepło, jest przyjemnie. W końcu, ja się bardzo cieszę.

Dobrze. Oczywiście o tym wszystkim pogadamy w swoim czasie za chwilę, a mamy kilka newsów większych oraz większych. Zacznijmy może od pierwszych piątek, bo one już tutaj wypłynęły nam. Pierwsze piątki jeśli chodzi o debiutantów. On NBA All Rookie Team. Tutaj nie ma za bardzo chyba szokujących zmian. Cooper Flach, Dylan Harper, Konk Nepel, BJH Comp, Cedric Cowart. W drugim składzie Ace Bailey, Jeremiah Fierce, Colin Murray-Boyles, Maxime Reynaud i Derrick Quinn. Maxime Reynaud no to faktycznie w drugiej części sezonu wbił się trochę do tej drugiej piątki. Colin Murray-Boyles pewnie po playoffach mógłby zgarnąć troszkę więcej głosów, żeby do tej pierwszej piątki się dostać, no ale hej, tak to właśnie nie działa. No ale ogólnie pierwsza piątka bez zarzutów, tak czy nie?

Czy są tutaj kontrowersje? Profesja jest taka, że nie ma trzech piątek obrońców. Szczęściej jesteśmy na takim poziomie obrony, że czemu są tylko dwa teamy All Defensive, skoro są trzy teamy All NBA. Make it make sense. Ja tego nie widzę, bo fajnie byłoby nagrodzić więcej zawodników, ale też głupio byłoby kogoś z tej listy wyrzucić, bo ja nie widzę kogo można by z tej listy wyrzucić. No nie wiem, dla mnie najsłabszy byłby z tej dziesiątki Dyson Daniels. który rok temu był prawie obrońcą roku. I fajnie byłoby tutaj mieć, wiesz, Amena Thompsona, fajnie by to było mieć Stefana Kastla. Ale nie powiem, że mam problem z tym, że Barnes, Wallace, Adebayo, no no, widania są wyróżnienie. A pierwsza piątka, no to są trzech najlepszych obrońców podkoszowych w lidze, czyli generalnie najlepszych obrońców prawie zawsze będą na wpływ.

Pierwsze piątki All-NBA, czyli najbardziej kontrowersyjna tutaj sytuacja, trzeba przyznać, no bo tutaj bardzo duży wpływ miał na to limit, zasada rozegranych 65 spotkań, dlatego też kilku oczywistych nazwisk na tej liście nie ma. Pierwsza piątka wydaje mi się jest najmniej, no tylko najmniej, nie ma żadnej kontrowersji. Shea Gilgis-Alexander, Nikola Jokic, Wiktor Mbanyama, Luka Doncic, Kate Cunningham. Druga piątka. Jalen Brown, Kawhi Leonard, Kevin Durant, Jalen Branson i Donovan Mitchell. Trzecia piątka. Tyrese Maxey, Jamal Murray, Jalen Johnson, Jalen Duren i Chad Holmgren. I oczywiście staram się nie oceniać tych piątek przez pryzmat tego, co widzieliśmy przez ostatnie półtora miesiąca w playoffach, chociaż ciężko momentami by było.

Wszędzie pewnie widzieliście mocno clickbaitowe wpisy na Twitterze, Facebooku czy gdzieś tam, że czasy się zmieniły, że LeBron James nie ma go w składach All-NBA po raz pierwszy od 21 lat. Jakby zapominając, że wiemy o tym doskonale już od lutego, bo LeBron nie mógł rozegrać 65 spotkań tego sezonu. Ale jednak patrzę na te pierwsze piątki, znając historię, że dopuszczono Cade'a, dopuszczono Luke'a, dopuszczono Wiktora, ale jednak te cztery mecze, brakujące Anthony'emu Edwardsowi, troszkę jednak w takim przypadku boli, bo w tej trzeciej piątce All-NBA zdecydowanie bardziej wolałbym Edwardsa niż, nie wiem, no... Na pewno Chet'a Holmgren'a.

Dobrze, jeszcze jeden ważny news kadrowy z minionego tygodnia. Jason Kidd został zwolniony z roli głównego trenera Dallas Mavericks. Jak już pewnie wiecie od kilku tygodni prezydentem Mavericks, nowym prezydentem jest Masai Ujiri, którego doskonale się pamięta z czasów tworzenia mistrzowskiego składu Toronto Raptors w 2019 roku. No i co? No i czas się było pożegnać. To Jason Kidd ma za sobą 5 lat trenowania Dallas z rekordem bardzo wyrównanym, zabawnie, bo to jest 205 do 205. No ale jednak mimo wszystko w czasie tego okresu doprowadził Dallas do finałów NBA w roku 2024. A w tym sezonie robił dokładnie to, czego od niego oczekiwano.

Liveleya, Gafforda, Kyriego, Brizia Washingtona. Ale nie, wyhandlujmy wszystkich starych i miejmy jeszcze gorszą drużynę i jeszcze nie wiadomo, po co będziemy tankować, skoro Dallas wciąż nie ma swoich pików. Ja nie rozumiem tego. Ja mam swoich pików, mam szansę utrzymać dobrą drużynę. Zamiast Luki mam po prostu Coopera flaga. Mam trenera, który doprowadzi nas do finałów NBA i nie, pozbądźmy się wszystkiego za, wiesz, sprzedając po promocji, zwolnimy trenera i teraz nie wiadomo co. Albo się bardzo pokusił z Massimiliano Giri na pierwszym spotkaniu. Nie zawsze bawi w tych takich sytuacjach, że kiedy ktoś traci pracę, kiedy dzieje się coś takiego negatywnego, to zawsze znajdzie się mnóstwo ludzi, którzy chcą zatańczyć na twoim grobie. Ja wiem, że Jason Kidd nie jest przyjemniaczkiem, doskonale znamy jego historię z czasów bycia zawodnikiem, ale też jako trener nie zawsze podchodził należycie ludzko do swoich podopiecznych, ale w momencie, kiedy Jason Kidd właśnie dostał to wypowiedzenie, to już się pojawiło kilka wpisów.

Pewnie tak, tylko że z drugiej strony się zastanawiam, czy przypadkiem, wiesz, to w dzisiejszych czasach, jak nie dajesz o sobie pamiętać, to twoje narazisko może się zakurzyć i za te kilka lat, kiedy pojawi się przestrzeń na to, żeby być trenerem gdzieś w nowym miejscu, no to... O, Jason Kidd, no pamiętam, pamiętam. Kiedyś coś tam trenował, tam na Brooklynie nie wyszło, w Milwaukee tak średnio, no a w Dallas go po prostu zwolnili, bo tankował i coś tam źle poszło. Tak będą wspominać go w skrzyżach. Ale był w finałach NBA, myślę, że sobie poradzi, wiesz, zawsze w takiej sytuacji możesz sobie wrócić do kogoś, iść na najlepiej opłacanego asystenta w lidze, spędzić sezon, przypomnieć się. Nie, wiesz, bardziej myślę o półrocznych, rocznych wakacjach, nie? Nie wiadomo, że nie parę lat, bo myślę, że chcę pracować, chcę być w lidze. Ale też no nie to, że się rzuci teraz na robotę Memphis Grizzlies, bo brak nie innych ofert.

Może wyjaśnimy kilka rzeczy, oczyścimy powietrze. No bo kiedy jak nie teraz, nie? Więc w czwartek o 20.30 sobie to wszystko zrobimy. Piszcie czy to w komentarzach na YouTubie, czy nie wiem, piszcie DM-y do mnie na Instagramie, czy wiadomości prywatne na Facebooku. Postaram się pospisywać większość z tych najciekawszych, na które moglibyśmy przynajmniej my podać najciekawsze odpowiedzi. Jeśli będą to pytania poświęcone głównie koszykówce, to oczywiście na takie też będziemy odpowiadać, ale nie będą one dla nas priorytetowe, bo o koszykówce gadamy generalnie cały czas, przez cały rok, co poniedziałek. Więc tak. No może masz jeszcze jakiś pomysł? I już w poniedziałek, cztery dni po tym studiu poświęcimy dwie godziny pewnie zapowiedzi finałów NBA i podsumowaniu finałów konferencji NBA, więc tych tematów koszkarskich nie powinno braknąć, ponieważ właśnie to też jest zamysł za tym, żeby zrobić w studiu w czwartek trzysetne, żeby nie wybić z rytmu nas sportowego contentu, jakby w ogóle nie wpływa to na to,

Jakie materiały dostajecie na studiu normalnie w trakcie playoffów? Więc jest to jeden ekstra program tylko właśnie po to, żeby zrobić Q&A. Nie typowa forma Q&A, ale typowa pod ten kontent, że po prostu zadawajcie pytania, bo studio będzie trwało tyle, ile pytań nam zadacie. I rzeczywiście fajnie, jakby to była właśnie bardziej celebracja studia i was, niż samego gadania o playoffach, bo jeszcze będzie czas. No oczywiście. Chcemy zrobić odcinek, do którego będzie się fajnie wracać i się nie zdezaktualizuje po tygodniu czy po dwóch. Zobaczymy, jak nam to wyjdzie. Mam nadzieję, że dobrze. Miałem taki plan nawet, że może pogadać o jakichś plotkach przy okazji, jeśli chodzi o plotki transferowe, a z kolei takie plotki transferowe, one się szybko zdezaktualizują. To jest takie gadanie o niczym trochę. Pogadajmy o sobie, Bartek. Tak, nie zabieraj nam to pięć programów w wakacje.

Dobrze, dobrze. Także zachęcałem... Najbardziej absurdalne piątki transferowe, tydzień przed trade, przed otwarciem okienka. To jest super program zawsze. Zachęcałem wszystkich do zabawy, tak jak doskonale wiecie, no już od kilku lat mamy ten system, najpierw były donaty, teraz jest opcja dla wspierających, że mogą zadawać pytania. Chcemy zrobić odcinek specjalnie dla całej społeczności, żeby każdy mógł jakieś pytanie zadać, więc jeśli macie, to to jest jedna z tych ku temu Okazji. Tylko może nie teraz na czacie, bo pewnie gdzieś tam nam się to zagubi, ale jak się program zakończy, no to sekcja komentarzy tam już to zostanie pewnie na stałe. No i z tego miejsca od razu myślę, że warto byłoby zaprosić na tego 3 czerwca do Warszawy, nie? Robimy zlot fanów NBA, robimy zlot wycieczkowiczy kierunku NBA w barze Champs na Powiślu.

Będą quizy, w których będzie można wygrać naprawdę mnóstwo fajnych nagród. Dzisiaj dostałem już paczki od Gaminata. Mam dla was też książki od SQN. Mam jeszcze dwóch niepotwierdzonych sponsorów. No i przede wszystkim mam też dla was główną nagrodę, czyli wyjazd do Stanów Zjednoczonych na trzy mecze NBA w Los Angeles. Więc myślę, wydaje mi się, że jest tutaj o co walczyć i po co się pojawić. A nawet jeśli nic nie wygracie, no to... Fajnie będzie. Dużo ludzi, możliwość pogadania o koszykówce, poznania się osobiście i przede wszystkim możliwość obejrzenia pierwszego meczu finałowego NBA. No to będzie, wydaje mi się, takie dość obfite 8-9, być może nawet 10 godzin takiego koszykarskiego wesela. I skoro

Dzisiaj pogadam oczywiście bardziej konkretnie. Możemy do tego podejść przez pryzmat zawodników, możemy do tego podejść przez pryzmat narracji, możemy do tego podejść przez pryzmat emocji. Ja chyba chcę do tego podejść od tego jednego bardzo prostego pytania. Czy nie uważasz, że mecz numer jeden tej serii to był najlepszy mecz tego sezonu, nie tylko playoffów? Tak, to był najlepszy mecz tych playoffów być może tego sezonu, no. Zgadzam się. Głębiej sięgać nie będziemy, no bo to trzeba byłoby to jakoś sprawdzać obiektywnie, bla bla bla. Ale tak na świeżej emocji fana NBA, no to to było kino. I biorąc pod uwagę to, że mieliśmy aż dwie dogrywki,

Coś się nie wydarzyło już od dobrych pięciu, jeśli nie jeszcze... Chyba od pięciu lat nie wydarzyło się, nie było w playoffach meczu na dwie dogrywki. To potwierdzają tu też liczby oglądalności. To też jest właśnie statystyka dla wszystkich mówiących, że w NBA już nikt nie ogląda. Mecz otwarcia Spurs Thunder zaprowadził przed ekrany NBC i Peacock 9,2 miliona odbiorców i był to... Najlepszy, czy tam drugi najlepszy tego typu wynik w ciągu ostatnich, nie wiem, kilkunastu lat. Jeśli chodzi o... To niesamowite, bo się Charles Barkley cały czas narzeka, że nikt nie wie, gdzie oglądać mecze, w ogóle nie da się trafić, nie da się znaleźć, nikt nie potrafi trafić, to w ogóle tyle ludzi trafiło, niesamowite. Do tego się odniosę za chwilkę, tylko jeszcze dodam jedną liczbę. 1,3 miliarda wyświetleń na social media.

Wiadomo, te wyświetlenia na social media to nie są... To nie są oglądnięcia meczu, to są, wiesz, pojedyncze jakieś tam kliki na highlighty, na skróty. Tak, no właśnie, więc to są dość sztucznie podbijane liczby, ale jeśli chodzi o liczbę samych odbiorców przed ekrany telewizorów, no to 9,2 miliona, biorąc pod uwagę, że to są finały konferencji, a nawet nie finały NBA, no to jest naprawdę bardzo duża liczba. Komunikat PR-owy od NBA pokazał jeszcze, że Wemby było najbardziej trendującym słowem na X przez jakieś 8 godzin, a najczęściej wyszukiwanym tematem na Google we wtorek był właśnie mecz otwarcia finału w konferencji zachodniej. Więc ładnie NBA się udało przebić do świadomości mainstreamowej nie tylko dla fanów koszykówki.

Jeśli docierasz do połowy miliarda ludzi, gdzieś tak zakładając, niepojedynczym eventem, bo finał NBA to nie jest pojedynczy event, to nie jest Super Bowl, to nie jest finał Mistrzostw Świata, tylko pierwszy mecz, finałów konferencji, pierwszy mecz właściwie półfinałowy z sześciu siedmiu, to to jest naprawdę imponujący wynik. No i ten mecz sam w sobie oddał, bo tu mieliśmy kilka zmian prowadzenia, mieliśmy wyrównaną walkę do samego końca, mieliśmy ciekawy system defensywny Oklahoma, który no nie do końca się na Wiktorze Łębaniamie sprawdził, bo w tym meczu był po prostu fenomenalny. 41 punktów, 24 zbiórki, 3 bloki, plus 16, 49 minut. No ale po drugiej stronie... Mieliśmy w swojej karierze na parkiecie spędzonych minut. Tak.

Przyniosła skutek taki, że prawie wygrali, ale mimo wszystko Umbania za dużo miał tych łatwych punktów, za dużo San Antonio byli w stanie ataków pozycyjnych uratować po prostu sytuacją taką, że udało się uzyskać jakiś switch, albo Umbania udało się uzyskać niezłą pozycję naprzeciwko tego niższego zawodnika i po prostu rzuć piłkę tam obręcznie, zrób ją w promieniu dwóch metrów od obręczy, on ją po prostu złapie, a jeśli w promieniu metra od obręczy, to po prostu ją wsadzi. I tym się udało San Antonio przez ten mecz prześlizgnąć. Wiesz co, mi się wydaje, że w tym pierwszym meczu na papierze Mark Dagnall wprowadził fajną taktykę polegającą na tym, że skoro Hartenstein jest niegrywalny w tym spotkaniu, zagrajmy sobie po prostu 5-0, bo NBA nie jest w stanie pokryć każdego centymetru na boisku. I dlatego na przykład Alex Caruso bardzo dużo miał okazji do oddawania rzutów za trzy z kompletnie czystych pozycji i kurczę, po prostu je trafiał.

Plumlee. Cornet, Cornet, Cornet. Chyba też nie jest do końca zdrowy i też jest trochę biedny, bo... Oklahoma ma bardzo jasne plany ataku generalnie. Właśnie jak jest w Wimbunyama, staramy się grać 5-0, ewentualnie jeśli jest Hardenstein, to zostawia twarde zasłony, albo robi zasłony Gortata, żebyśmy mieli jakieś layupy, a tak tu generujemy otwarte trójki. I w tych pierwszych trzech meczach Oklahoma generowała bardzo dużo, bardzo otwartych trójek. Tam według zaawansowanej statystyki NBA to była jedna z jakby... Lepszych historycznie serii pod kątem generowania otwartych trójek i trafiania ich, tak to wygrywali te mecze. Ale sekunda, w której Umbaniama siada na ławce, jest sekundą, w której Oklahoma po prostu, okej, klapki, zielone światło, wszyscy idziemy do obręczy. Oni po prostu, wiesz, zachowują się jakby tam po prostu wszedł chronić obręczy. No właśnie Kelly O'Lennick dosłownie, a Luke Cornett jest przecież kawał chłopa. To nie jest jakiś zły rimprotektor, ale jest taka przepaść między nim a Umbaniamą, i że kiedy jest Umbania na boisku, to nie ma żadnego tlenu, nie ma, w ogóle obręcz nie istnieje poza kontrą dla Oklahoma.

Z drugiej strony i Fox, i Wambadniam, a przecież też sobie wyrzucą ręce i nogi przy rzutach i dajcie im te gwizdki też i po prostu rzutajmy te 50 brutów wolnych na mecz i my wtedy będziemy krytykować, że te mecze są rwane strasznie. Ja wolałbym, żebyśmy gwizdali bardzo mało i po prostu 6 się wywala, dajcie mu leżeć i niech samym po nim biegną z kontrą. I tyle, nie? Bo to też nie jest tak, że się jakichś tych rzutów wolnych trafia jakieś, znaczy rzuca jakieś chore ilości, nie? Oddaje mniej niż dziewięć na mecz. Tyle samo co Mbanyama. Oczywiście Mbanyama to jest center, więc powinien mieć tych wolnych dużo, ale wiesz, Stefan Kassel ma tylko siedem wolnych więcej niż SGI, dwadzieścia siedem trzydziestu czterech. Więc nie wiem. Ja bardziej obwiniam sędziów. Oczywiście Shea trochę flopuje, ale to jest też kuczkówka 2.26. Ta część, której nie lubimy, ale no nie jest jedynym floperem w lidze prasnej. Tom Haberstroff, mój ulubiony, jeden z ulubionych tekściarzy zagranicznych z NBA, stwierdził, że musi sobie sprawdzić wszystkie upadki najważniejszych takich graczy kojarzonych z upadkami w tych playoffach.

Zgadzam się z tym, co mówisz, ale jeśli mówisz o tej jednej sytuacji, kiedy był ten faul Foxa na szeju, to tutaj... Powiem ci, to jest kontrowersyjna sytuacja, bo wiesz, w oczach twoich czy moich to to nie jest faul, bo tam nie było kontaktu fizycznego, ale według zasad NBA tam faul jest, no bo jednak Fox wszedł w miejsce jakby upadku stóp, szeja. Przeszedł bokiem, przeszedł za nim. Też widziałem wpis Karola Śliwy, który to tłumaczył, bo wiadomo, że każdy się oburzył na ten temat. Dla mnie to był jawny, nieodwiznany faul i dopiero musiało mi to zostać wyjaśnione. Ale żeby nie było, ja tutaj chciałem się też odnieść do tej nierówności, jeśli chodzi o sposób gwizdania fauli, bo identyczną sytuację widziałem mecz wcześniej w wykonaniu Jarreda McCain'a, kiedy Devin Vassell rzucał trójkę z kontry.

Nie, na propos tego, wiesz... Kurczę, za dużo. Dobra, szybko o Wembaniami jeszcze. Wembaniami nie jest kryty lepiej ani gorzej, ani mniej lub bardziej fizycznie niezbity niż wielcy centrzy przed nim. I to jest być może nie werba bez centrów, ale centrzy obrywają w taki sposób całą historię NBA. Bardziej nie mówię, żeby Oklahoma teraz wszyscy jakby polubili, bo wiem, że jest nielubiana i będzie nielubiana, ale to nie jest tak, że są najgorszą drużyną w historii. W sensie są taśmy, to się nazywa Best Highlights of Nineties, to tam są takie taśmy, jak dużo bardziej faulują się frontcourty w playoffach w NBA. Ale to, co powiedziałeś właśnie a propos tej ręki, czy a propos tego właśnie McCain vs. Vassell, czy Fox vs. SGA, to znowu to zwracamy nierówność. O bej powinien stać faul, albo żaden nie powinien stać faulu i tyle.

Ale o ironio, właśnie po tym mocarnym wsadzie nad Hartensteinem, to nie było tak, że San Antonio wzięło się do roboty do gonienia przewagi, tylko wręcz przeciwnie, Oklahoma zaczęła odjeżdżać. Poszło zupełnie, no, motywacja nie działa w tę stronę, chłopaki, nie? Ale fenomenalny był to wsad. Jezu, jak on i Harper dają z góry. Boże. Jeśli NBA chce naprawić konkurs wsadów, to przy tym roku po prostu musi namówić ich dwóch, żeby wystartowali. Oni, Dwaj i Carter Bryant. Po prostu nikt więcej. Trzech zawodników z San Antonio Spurs młodych po prostu nie rywalizują na siebie i ja nic więcej nie chcę oglądać w tym konkursie. To się nie wydarzy, ale super było, masz rację. Harper też wczoraj był taki z dwóch nóg w czwartej kwarcie i już, wiesz, baliśmy się, że nie jest zdrowy, to trochę wyspał się dwa razy i cyk. A Kassler na Hardensteinie, nie wiem, może coś mnie pamięć myli, ale to nie wiem, to jest chyba najlepszy z tych playoffów.

Po tym, co wydarzyło się w ostatnich dwóch spotkaniach. Bo jednak wiesz, pierwsze spotkanie to było takie trochę macanko. Ale kolejne dwa pokazały, że Oklahoma potrafi się bardzo łatwo adaptować, to jest najlepsza drużyna NBA, i wynaleźli sposób na to, jak zniwelować wpływ Wiktora Łębaniamy, jednocześnie, wiesz, sprawiając, że obwodowini byli aż tak istotni. Więc super, że w końcu udało się wygrać, no ale nie będę udawał, że San Antonie zagrali jakiś mega fenomenalny mecz. Oklahoma gra bez Jaina Williamsa, bez A.J. Mitchella. To też jest istotne, prawda? Więc kolejne spotkania, mam nadzieję trzy. Wciąż moim zdaniem Oklahoma tutaj prowadzi w tej serii. Zgadzam się. Myślę, że po tych czterech meczach Oklahoma jest lepszą drużyną.

Informacja o partnerze naszego odcinka, czyli o Lebulu. Jest to legalny polski bookmacher, gdzie możecie grać i obstawiać mecze NBA. I znów odpalamy promkę z bonusem w wysokości 300 polskich złotych. Do zdobycia można je zdobyć, jeśli w meczu nr 6 między Spurs a Thunder przynajmniej jedna z drużyn zdobędzie minimum 80 punktów. Mówię o meczu z czwartku na piątek. W każdym razie szczegóły tej promocji znajdują się w linku w opisie do dzisiejszego odcinka. I działa to tak, że przy rejestracji możecie wpisać kod PSNBA300, zaznaczając zgody marketingowe. Przy wpłacie minimum 50 złotych wybierzcie z listy promocji Byczy Boost. Obstawcie dowolne zdarzenie szóstego meczu Spurs Thunder do momentu rozpoczęcia meczu. Za milion dwa złote obstawcie i tyle.

Jakkolwiek. A nie robić nic i liczyć, że się uda. Bo dla mnie strategia przyjęta przez Cavs pod koniec tej czwartej kwarty to było, może się uda. Może starczy. No i nie starczyło. Jak zaczęła się dogrywka, to już było oczywiste, że Cavs nie mają szans tej dogrywki wygrać. Ta dogrywka skończyłaby się zwycięstwem Knicks w stu przypadkach na sto. Biorąc pod uwagę to, z jakim impetem do niej doprowadzili. I Kenneth Kingston położył im ten pierwszy mecz i być może po prostu położył tę drużynę na zawsze. Bo wiemy, że jeśli ten sezon skończy się niepowodzeniem, a 4-0 w finale konferencji to chyba jest niepowodzenie, to jeśli mówimy o najdroższej drużynie NBA, to zmiany są raczej nieuniknione, przede wszystkim finansowe, a finansowe zmiany rzadko Zmiany powodowane finansami rzadko kończą drużynę lepszą, niż była na początku. I zaraz się ktoś może wysypać. Ken Atkinson oczywiście też nie ma najłatwiejszej roboty w historii, bo ta drużyna Cavs można powiedzieć właśnie, że jest albo zbyt przywiązana do analityki, może po prostu jest za bardzo soft,