NBA PLAYOFFS. Pełna analiza finałów konferencji - Profesjonalne Studio NBA #299

To, co Isaiah Hardenstein robi w momencie, kiedy chce odizolować Wemba Niamy od gry w obronie, to nie jest tylko i wyłącznie zakładanie dźwigni czy trzymanie jego ręki własną pachą, ale to jest coś takiego, że on zamiast się zastawić czy spróbować walczyć o zbiórkę, on bierze dwie ręce i łapie lewą rękę Wemba Niamy i ciągnie ją w dół. I ma takie... Ja nawet nie walczę o zbiórkę w tej akcji, ja muszę tylko zrobić to w ten sposób, żeby Wembi nie zabrał tej zbiórki, może ktoś z mojej ekipy ją zbierze. I masz takie zdjęcie z tego meczu nr 4 z pierwszej kwarty, kiedy stoją dwóch podkoszy, patrzą na piłkę i mówią, nie ma tak trzymała Hartensteina za szyję, a Hartenstein go trzyma tak w pół dwiema i tak z całym trzymają się wszystkim i nikt generalnie nawet ręki po piłkę nie wystawia. Co do tej akcji McCaina jeszcze, chudemu, wysokiemu nigdy nie gwizdzą.

Plumlee. Cornet, Cornet, Cornet. Chyba też nie jest do końca zdrowy i też jest trochę biedny, bo... Oklahoma ma bardzo jasne plany ataku generalnie. Właśnie jak jest w Wimbunyama, staramy się grać 5-0, ewentualnie jeśli jest Hardenstein, to zostawia twarde zasłony, albo robi zasłony Gortata, żebyśmy mieli jakieś layupy, a tak tu generujemy otwarte trójki. I w tych pierwszych trzech meczach Oklahoma generowała bardzo dużo, bardzo otwartych trójek. Tam według zaawansowanej statystyki NBA to była jedna z jakby... Lepszych historycznie serii pod kątem generowania otwartych trójek i trafiania ich, tak to wygrywali te mecze. Ale sekunda, w której Umbaniama siada na ławce, jest sekundą, w której Oklahoma po prostu, okej, klapki, zielone światło, wszyscy idziemy do obręczy. Oni po prostu, wiesz, zachowują się jakby tam po prostu wszedł chronić obręczy. No właśnie Kelly O'Lennick dosłownie, a Luke Cornett jest przecież kawał chłopa. To nie jest jakiś zły rimprotektor, ale jest taka przepaść między nim a Umbaniamą, i że kiedy jest Umbania na boisku, to nie ma żadnego tlenu, nie ma, w ogóle obręcz nie istnieje poza kontrą dla Oklahoma.

Sprawdził sobie to statystycznie i obliczył, że kiedy Shea nie był faulowany, To zaliczał upadek w niemalże 11% swoich akcji w ataku. To nie jest bardzo dużo, to jest jedna akcja na 10, prawda? I to jest naprawdę niewiele więcej od Jamesa Hardena, Jelena Bransona czy Donovana Michela. Oni upadali w 8% takich przypadków, ale kiedy Shea był faulowany, to okazuje się, że upadał W 51% swoich zagrań w co drugiej akcji. Dla porównania James Harden w 29%, Wiktor Rębań ma w 25%. Ja to odbieram trochę w ten sposób, że po pierwsze faule wytrącają atakującego z równowagi i można się przy tym wywalić, ale Po niektórych sytuacjach strzejem wiadomo, że nie zawsze tylko i wyłącznie o to chodzi.

Ale o ironio, właśnie po tym mocarnym wsadzie nad Hartensteinem, to nie było tak, że San Antonio wzięło się do roboty do gonienia przewagi, tylko wręcz przeciwnie, Oklahoma zaczęła odjeżdżać. Poszło zupełnie, no, motywacja nie działa w tę stronę, chłopaki, nie? Ale fenomenalny był to wsad. Jezu, jak on i Harper dają z góry. Boże. Jeśli NBA chce naprawić konkurs wsadów, to przy tym roku po prostu musi namówić ich dwóch, żeby wystartowali. Oni, Dwaj i Carter Bryant. Po prostu nikt więcej. Trzech zawodników z San Antonio Spurs młodych po prostu nie rywalizują na siebie i ja nic więcej nie chcę oglądać w tym konkursie. To się nie wydarzy, ale super było, masz rację. Harper też wczoraj był taki z dwóch nóg w czwartej kwarcie i już, wiesz, baliśmy się, że nie jest zdrowy, to trochę wyspał się dwa razy i cyk. A Kassler na Hardensteinie, nie wiem, może coś mnie pamięć myli, ale to nie wiem, to jest chyba najlepszy z tych playoffów.

W trzeciej kwarcie wrócili, odpuścili, w drugiej kwarcie zresztą tak samo, ale w czwartej już nie wrócili. Był taki moment, że doszli na 12 punktów i dosłownie w tym momencie, w którym było jeszcze 12 punktów, kilka minut do końca znowu Cleveland się położyli, koniec meczu. Czyli to jest dokładnie to, co widzieliśmy w poprzednich seriach. Tylko przeciwnik troszkę mocniejszy na to wychodzi, bo nie dawał im szans. No, ten mecz nr 1 wydaje się być kluczowy, bo nie powinni go przegrać rzeczywiście. To nie jest odkrywcze zdanie po tym, jak się prowadził 28 punktami na 8 minut do końca meczu. Ten mecz oczywiście na okładkach żurnali wylądował nam James Harden ze swoją rąbą 1 na 1, ale myślę, że ten mecz zawalił Kenny Atkinson i że tę serię zawala im też Kenny Atkinson.

Oczywiście wykonawcami... Analitycznie wygrał 2 z 3 spotkań. No właśnie. To była odpowiedź stylu Alperena Shanguna. To był stary Boston Celtics, czy tacy jeszcze irytujący raz Boston Celtics przez 4-5 lat, że my jesteśmy tacy dobrzy i oddajemy 60 trójek, nie chcemy tego oglądać, chcemy 40 trójek, 20 razy pod koszt, trochę więcej balansu, nie? Nie jest tylko o, trójka więcej warta niż dwa, nawet jeśli kiepska, no właśnie nie zawsze, nie zawsze kiepska. Kenny Atkinson, który jakoś za wolno się dostosowuje, bo to nie jest tak, że... Harden broniący izolacji Brunsona to jest najgorsza rzecz w koszkówce. Harden to nie jest najgorszy broniący izolacyjny w historii koszkówki, ale w tamtym momencie, tamtej kwarty było widać, że Brunsonowi idzie. Idą po nas i nas gonią, a my się zacięliśmy i trzeba coś zrobić, żeby ich z tego wybić.

Może po prostu nie jest dobrze skontrolowana. Z dwóch gardów, dwóch wysokich i prawie nic pomiędzy. Tam żaden skrzydłowy nie jest dobry i przychodzą na ciebie Nixie mając trzech skrzydłowych w świetnej formie. Każdy z nich zaciął świetny występ w tej serii. Bridges zalicza wszystkie świetne mecze jak na razie. I nie jesteś w stanie przeciwstawić nim nic. Dean Wade wygląda jak zawodnik, który jest w stanie oddać jeden rzut co 15 minut maksymalnie i trafić go prawie zawsze. Wiesz, Jalen Tyson walczy, Keon Ellis się okazuje, że nawet nie tylko w Sacramento był niegrywalny. Sam Merrill, okej, jest plusowy, to jest jeden z tych dobrych może punktów na tej mapie, ale no to nie jest wzmocnienie do naszej pierwszej piątki, tylko taki dziwnie pasujący element. I po prostu jest to dziwny roster. Dziwny roster, który nie do końca potrafi znaleźć synergię. Dziwny roster, który nie wyciąga najlepszego z siebie nawzajem. Bo ani Mitchell nie wyciąga najlepszego z Hardena, ani Harden nie wyciąga najlepszego z Mitchella.

Gorzej niż Knicks. Knicks trafiają 35% za trzy, Cavs nawet 30% nie mają. Dodatkowo trafiają tylko 68% z linii. A to nie po ich stronie gra Mitchell Robinson, więc ewidentnie ten atak kompletnie im nie siedzi, a dodajmy do tego znowu fenomenalnego, sarkastycznie mówiąc, w playoffach Jamesa Hardena, nie zawsze pewnego donowana Mitchella i brak kompletnie wsparcia z ławki, no bo głównie o to chodzi, mówi, że ta drużyna jest źle skonstruowana. Moim zdaniem ta drużyna Nie jest aż taka tragiczna, tylko żaden z pojedynczych elementów jakby nie spełnia pokładanych w nich roli. Max Truś może zaliczyć jeden świetny mecz po to, żeby w kolejnych być kompletnie niewidocznym albo żeby trafiać 1 na 8. Sam Meryl ma jedno zadanie.

A i tak potrafi trafić jedną trójkę z siedmiu czy ośmiu rzutów. Inni gracze bywają niewidoczni albo są niegrywani, tak jak mówisz Kion Ellis czy nawet Dennis Schroeder ma tylko dosłownie momenty, że wchodzi, robi jedną dobrą rzecz, a później trzy złe rzeczy z rzędu i do tego wszystkiego dajemy jeszcze dwóch Byków pod koszem, gdzie jeden mógłby robić z odpowiednim mentalem 25-15 co mecz, ale czasami woli zrobić 5 punktów i 4 zbiórki, a drugi zamiast być kolejnym Timem Duncanem woli stać na trójce, a i tak nie rzucać tych trójek. 8 prób rzutowych na całe spotkanie, kiedy wszyscy oczekują od ciebie, Ivan Mobley, ej, to ty jesteś tą drugą opcją, nie James Harden, to jest zdecydowanie za mało.

Zatańczyła w środku i wypadła. Było tak blisko, żeby to dokładnie poszło. Nie no, niesamowite to było. Trochę szkoda, trochę współczuję, że mu to nie siadło. Możliwe, że to było jedyne zwycięstwo z tej serii. Najmniejszy problem Cleveland to jest sam Eric. Ja do niego nic nie mam, w sensie nie gra dobrej serii, ale to nie on jest przyczyną problemu. Dobrze, dolećmy po kolei Cavs. Za chwilę będziemy bardziej chwalić o Knicks. James Harden. Jego tendencja asyst do strat wciąż jest gorsza niż w wykonaniu, nie wiem, Amena Thompsona. Chociaż nawet nie wiem, czy nie jest gorzej. Pierwszy mecz, trzy asysty, sześć strat. Trzeci mecz, pięć asyst, sześć strat.

Drugi mecz, zero strat, ale tylko dwie asysty. No i oczywiście skuteczności cały czas dość podobne. Pięć na piętnaście, pięć na szesnaście, sześć na piętnaście, dwadzieścia trzy procent ze trzy. Tak. No i wiadomo, to co już wspomniałeś, końcówka pierwszego meczu, to w jaki sposób był atakowany na izolacji przez Jelena Brunsona, to było barbecue chicken. Aż się smutno na to patrzyło, szczerze mówiąc, ale tak, to była wina Kenny'ego Atkinsona na to, że nie wprowadził żadnej zmiany. Tam w jednej akcji czy dwóch była taka sytuacja, że jednak po switchu był Dean Wade, ale nawet Dean Wade nie był w stanie ustać na, wiadomo, najlepszy obrońca Cleveland Cavaliers, wiadomo, nie był w stanie ustać na izolacjach Jelena Brunsona, więc tym bardziej James Harden nie mógł tego robić. Ale kurczę, te jego straty momentami to są straszne, bo to też nie jest tak, że jest wielki nacisk na piłkę, ktoś ci wybija, tylko piłka gdzieś tam wylatuje ze sznurka, leci w out, zapodanie poszło.

Nie wiem, czy to już jest kwestia tego, że przychodzą playoffy i Harden zatrzymuje się w swojej głowie, czy jesteśmy już na etapie, że to już nie jest ten sam Harden, jakim jeszcze był kilka lat temu? Oba akurat w tym wypadku. James Harden historycznie w playoffach jest zły i mamy 14 dowód, z czego pewnie ósmy z rzędu, poza playoffami, nie wiem, 2018, 2017, kiedy był fenomenalny i ma 37 lat. I jest eksponowany przez atak Knicks właśnie, jeszcze nie tylko on, bo Branson tak samo morduje Hardena, jak morduje Donovan'a Mitchella w izolacji, no ale jest Harden eksponowany, wiesz, latają jego highlighty, lowlighty, w ataku mu nie idzie, zakupuje się w swojej głowie, jest też stary, gruby, Bo część tej obrony, wiesz, ja przeniosłem dużą część winy na Kanego Atkinsona i podtrzymuję to, no ale część tej obrony Hardena to jest kryminał.

Co to są w ogóle za akcje, że ktoś go mija, on chowa ręce za plecy? Jakby ty nie chcesz złapać faulu, masz jeden faul, stary. W zapie brzmiesz, naprawdę. To jest czwarta kwarta, gość wjeżdża, a ty po prostu... A to przepraszam. Cofasz się, to w ogóle nie jest, to nie jest w ogóle nic, nie? Stary, to spróbuj coś zrobić takiego, nie wiem, małego nawet właśnie, nie? Coś to robią wszyscy dobrzy obrońcy, wiesz, właśnie Amonetom, Sonny Case, Sonny Wallace. Jesteś aktywny rękami cały czas i nie szukasz nóg w ogóle, szukasz przestrzeni obok nich. Że jak na przykład zrobi niespodziewany kozioł między nogami, to może zahaciesz tę piłkę, może przytrzymasz go trochę za biodro, może za koszulkę go chociaż złapiesz, może uda ci się jakiś bam zrobić biodrem, a ty wiesz, składasz się w pół, cofasz ręce, a przepraszam, niech pan przebiegnie obok, nie? No nie jest dobrze. Nie jest dobrze z Jamesem Hardenem. Jest lepiej udonowana Michela, ale tutaj też jest kilka problemów. Miał dobry pierwszy mecz, w szczególności pierwszą połowę.