Stalin: Dajcie mi aluminium

No wreszcie ten wielki zakład zaczyna powoli, bardzo jeszcze powoli budzić się we wrześniu 1939 roku do życia. Zobaczmy, zdążyli. Czasami Rozstrzygające bitwy II wojny światowej rozegrają się gdzieś poprzez wbicie łopaty w 1933 czy w 1934 roku. Albo przez decyzję, jak Neville Chamberlain, który powiedział w roku 1934, dam wam pieniądze na samoloty, nie dam wam pieniędzy na wojska lądowe angielskiej armii. Albo jak Hitler w roku 1933, który rzucił hasło 5 lat i będziemy mieli Wehrmacht. Tak jak Stalin w 1932-1933 roku mówi, budujemy na Uralu przemysł metalurgiczny. Wtedy zaczyna się przygotowanie do wojny, wtedy mają miejsce rozstrzygające bitwy, chociaż strzelać się zaczną dopiero za parę lat.

Ta decyzja Stalina, że oni będą kolejne pięciolatki robić bez tak intensywnej pomocy Zachodu jak pierwszą, gwałtownie spowalnia efekty kolejnych pięciolatek. Stalin zrozumie swój błąd później. On będzie w roku 1939-1940 zabiegał o pomoc niemiecką, o pomoc amerykańską. Będzie chciał ponownie przyspieszyć proces modernizacji technicznej państwa poprzez np. masową absorpcję technologii i maszyn przemysłowych z Rzeszy, co będzie możliwe dzięki paktowi Ribbentrop-Mołotow. On na tym pakcie Ribbentrop-Mołotow w wymiarze krótkofalowym stracił, ale w wymiarze długofalowym bardzo mu się ten układ z Hitlerem opłacił. Ale Związek Radziecki cały czas jest uzależniony od obcych technologii. My musimy to wyraźnie podkreślić, że Związek Radziecki w latach 20., 30. i 40.

Czyli w jakim zakresie zakłady europejskie mają być powielone, pomnożone potencjałem uralskim. Ale do 22 czerwca 1941 roku nie zdążyli. W tym momencie zakłady BAS są w budowie. Podobnie kamieńsko-uralskie zakłady metalurgiczne są w budowie. Nowokuźniecka Huta Aluminium jest w budowie. A więc wszystko wisi na Europie, a UAS, który już się uruchamia, jest dopiero na etapie wstępnym. A zatem na Europie, na przemyśle w Europie wisi Armia Czerwona. A 22 czerwca 1941 roku chówce Hitlera ruszają na wschód. I Hitler patrzy na Leningrad. Generałowie patrzą na Moskwę. Niemcy lekceważąco podchodzą do Ukrainy, to znaczy nie jest ona ich głównym celem operacyjnym, mają ją zająć jakby po drodze, jakby obok.

Rosjanie mieli go w brud u siebie, aczkolwiek boksyt boksytowi nierówny, jeden jest lepszy, drugi gorszy. Ale Rosjanie stopniowo uruchamiają zakład. który jest pod względem ciągów technologicznych niezwykle skomplikowany. Na przykład elektrolizy z ciągłymi anodami samowypalającymi się albo stosowanie prostowników rtęciowych. Ale znowu, Rosjanie potrzebowali lepszych maszyn. Niektóre z nich mogli pozyskać tylko z Niemiec albo z USA i dostali je najpierw z Niemiec, a potem z USA. To jest niesamowite, jak Hitler sprzedał sznurek, na którym go Rosjanie powieszą. Paktem Ribbentrop-Mołotow. Te wszystkie maszyny przemysłowe, które poszły do ZSRR w 1940 roku, wrócą do Berlina w postaci radzieckich czołgów. W 1945. Ale, o czym za chwilę, kluczowa będzie jednak pomoc.

Aluminium było potrzebne nawet w nich, ale nie w takich ilościach. Jak w nowoczesnych samolotach niemieckich. A każdy miesiąc i każdy rok wojny ponownie pozwalał Związkowi Radzieckiemu odtwarzać swój potencjał w zakresie aluminium, ale nigdy ten potencjał aż do 1945 roku nie mógł być w żaden sposób porównywalny z niemieckim, to znaczy był wielokrotnie słabszy. I tak oto Stalin, który w pewnym momencie wytapiał, w rozumieniu państwo radzieckie, wytapiał parę razy mniej stali, miał parę razy mniej węgla i parę razy mniej aluminium niż Hitler. Ten Stalin w pewnym momencie miał znacznie więcej samolotów, czołgów i ciężarówek niż Hitler i wjechał mu do Berlina. Ale to był efekt wojny koalicyjnej, bo Związek Radziecki samodzielnie nigdy nie pokonałby Niemiec.