Odcinek 104 – Glorfindalf

Natomiast sama mowa Elfa, jego dźwięczny głos brzmiał pięknie, ale od razu hobbici wyczuli, bo znowu hobbici są dla nas narratorami, prawda? Najprawdopodobniej Frodo. Brzmiał pięknie, tak, oczywiście, ale czuć nim było niepokój i pośpich, prawda? Tak. Tak, było czuć, że coś się dzieje, więc pośpiesznie schodzą hobbici na gościnie. Zbiegają wręcz, tak. Tak, zostają przedstawieni temu nowemu bohaterowi, Gandalf, nie Gandalf, nie Gildor. Tak. Glorfindel. Jakie jeszcze mamy imiona na G. Tak. Używa tych samych słów, co do Aragorna, tylko we wspólnej mowie. Tak, tak się wita z Frodem. Tak, i tutaj Frodo podejrzewa, że po tej wstępnej rozmowie, że to Gandalf dotarł do Livendel, ale niestety Glorfindel dementuje to.

Tak, słuchajcie, w rzeczywistości oczywiście tu możemy znowu kolejny raz posłużyć się pozycją Michaela W. Perry'ego pod tytułem Klucz do Tolkiena. Dowiadujemy się, że Gandalf przybył do Rivendell 10 października, a 9, czyli dzień wcześniej, wyruszył Glorfindel, tak? A znowuż jeszcze dzień wcześniej, czyli 8 października, elfy Gildora przekazały informacje o kłopotach Froda i to było podstawą do decyzji Elronda o wysłaniu właśnie w te trzy strony świata elfów, prawda? Na poszukiwanie Froda i pozostałych. Tak, i tutaj Grotfindel, teraz mi się pędzi Grotfindel z Gildorem, zaraz mówię, ale Grotfindel jest zaniepokojony i mówi, że niewielu jest takich, którzy stanęliby przeciwko dziewięciu jeźdźcom, bo wie, że dziewięciu jest znowu i działa.

I mówi, że tutaj rozesłano zwiadowców we wszystkich kierunkach. Można podejrzewać, że to byli synowie Elronda, których jeszcze nie poznaliśmy tutaj. Mówiliśmy o tej notatce, którą Hamon and Skull znaleźli. Wynika między innymi, że właśnie od elfów Gildora 8 października Elrond dowiedział się o tym, że Frodo jest sam na drodze bez Gandalfa i potrzebuje pomocy. I wtedy właśnie podjął decyzję o wysłaniu elfów. Tak, Glorfindel wyruszył 9 października, 11 października był na moście i tam przyznaje, że przegonił trzech czarnych jeźdźców i pogonił za nimi.

I tutaj musimy porównać, bo raz już się zdarzyło, że dostali od elfów trunek, prawda? I zdarzy się jeszcze raz w późniejszych fragmentach. Natomiast to, co wiemy o tym teraz strunku, którego się napili z manierki Glorfindela, był on przejrzysty, nie miał smaku i nie miał też temperatury. Był w temperaturze neutralnej, tak? Z ich punktu widzenia. Pokojowy. Pokojowy na zewnątrz. Natomiast w czwartym rozdziale, pod tym skrótem na pieczarki, kiedy już się obudzili po nocnym, wieczornym spotkaniu z elfami, zauważyli, że w ich manierkach jest jakiś trunek. I to był trunek, który dostali od elfów Gildora. Jaki był ten trunek? Posłuchajcie. Zabierając się do posiłku, hobbici stwierdzili, że elfy napełniły ich manierki przezroczystym, złotawym trunkiem, który pachniał jak miód zbierany z różnych kwiatów i pokrzepiał cudownie.

Niemniej Georg Findel był ciągle zaniepokojony. jak był zaniepokojony i właśnie tak pospieszał aż do takiego niezdrowego tempa, jak dla Hobbitów. No i tutaj można pomyśleć, że jako elf, który wrócił ze świata umarłych, będziemy o tym mówić w dzisiejszym PS-ie, a jeszcze więcej o Glorfindorze ogólnie we wstawce za tydzień. Glorfindel. Połączenie Glorfindela z Gildorem. Z Gandalfem jeszcze. Glorfindalf. Oj, biedny Glorfindel tutaj. Tytuł odcinka? Glorfindalf? Tak, w sumie tak. Tak, więc on jako elf, który powrócił ze świata umarłych, mógł wyczuwać czarnych jeściów z większej odległości niż reszta.