Odcinek 104 – Glorfindalf

Tak, we wrześniu. Jest pięć wersji tej piosenki i ma ona związek, później wpływa na to, skąd sam w Szajer pochodzi. Język tej piosenki też określi później pochodzenie Sama. Rodziny Gamgee. Rodziny Gamgee ogólnie. Więc tak jak u Tolkiena, już słyszeliście od nas wiele razy, nie ma przypadków. I przejdziemy sobie teraz szybko przez te pięć wersji. Jaka była najstarsza? Tak, najstarsza wersja to rok 1924. Piosenka wtedy miała tytuł Pero en Podex. I w zasadzie jest to taka wersja najstarsza. Dużo rzeczy się zmieniało. Jedyne, co się nie zmieniało i było konsekwentnie powtarzane, to właśnie dokładnie pisanie zwrotek pod tą melodię i z takim układem, jaki już poznaliśmy.

I Tolkien nadał przez to samowi i jego rodzinie także taki północno-szaerowski charakter. Czyli rodzina Gamgee pochodziła z północnej ćwiartki. I oczywiście Tolkien zrobił to tak jakby wstecz, w retrospekcji, dopiero po tym, jak sam dostał tą piosenkę. Czyli wtedy jakby zastosował jego pochodzenie w Szaer. Jego historię, jego rodzinę. Dokładnie. To jest typowo tolkienowski zabieg. Dobrze, kończymy wstawkę o poezji. Na dzisiaj tyle. Myślę, że się nie zmęczyliście. Natomiast teraz będzie fragment, którego nie czytamy, a w nim oczywiście piosenka wywołuje dużo radości i śmiechu, prawda, wśród pozostałych hobbitów. Sam się trochę zawstydził, prawda, gdzieś tam się zaczerwienił. Najpierw jego taki występ. Tak, znaczy w sensie już śpiewał kilka lat piosenkę, tylko to była piosenka, którą...