FSO: TAŚMA UTRACONYCH SZANS

Tam nie jest wiele pola do popisu. 75 rok. Studio Ital Design opracowuje prototyp samochodu o nazwie... No wtedy jeszcze nie Polonez, ale ogólnie Polonez. Ogólnie Polonez, tak. Samochód wchodzi do produkcji w 78 roku. No de facto jest... Możemy tak użyć takiego skrótu myślowego, że jest jakby inną wersją nadwoziową Fiata 125. Znowu kolejny raz mamy po prostu, mierzymy siły na zamiary i z projektów też naszych autorskich, bardziej wybiegających w przyszłość, bardziej odważnych, wracamy do tego, co możemy mieć w naszej gospodarce lat 70. Tak, no i to już w tym krótkim czasie Polonez w krótkim, no bo w 75. pokazano prototyp, już w 78. rozpoczęto produkcję tego auta.

I znowu, przez kolejne lata produkujemy tego Poloneza, który no niekoniecznie się zmienia, on się tam zmienia troszeczkę jego wygląd. No w latach 90-tych tak naprawdę, dopiero Karo czy Karo Plus to są lata... Tutaj się niewiele zmienia, więc znowu tak naprawdę produkujemy cały czas tego samego Fiata, czyli jesteśmy cały czas w latach 70-tych, 60-tych nawet. Tak, tak. No i zresztą przez lata 80-te siłą rzeczy wiele się Nie zmieni sam fakt, choćby zobaczcie znowu, jeśli tutaj nałożyć historię FSO na historię PRL, że w 1981 roku, mimo ograniczeń stanu wojennego, FSO dalej pracuje, dalej stara się rozwijać, dalej wierzy w ten rozwój, ponieważ mniej więcej w tym samym czasie, kiedy jest wprowadzany stan wojenny, powstają kolejne niezrealizowane prototypy, jak zawsze, ale kolejny raz pokazujący, gdzie mogliśmy zajść z Polonezem, ponieważ wtedy powstaje Polonez Coupe,

I znowu FSO traci możliwość produkowania wielkoseryjnego samochodu, który jest na czasie. I znowu musi płacić oszkodowania i znowu pieniądze tracimy zupełnie nie na te cele, na które powinny być one przeznaczone. 1989 rok, znowu trudności, tym razem związane z całą przemianą, która się przetacza przez Polskę, wtedy o budowaniu samochodów mało kto myśli, na głowie są inne problemy. W 1991 roku kończymy produkować FSO 125, już się nie nazywa Fiat, polski Fiat 125, bo kilka lat wcześniej straciliśmy licencję, więc auto nazywa się FSO 125. FSO próbuje ratować Poloneza w 1991 roku. O ile dobrze pamiętam, też wprowadzam Karo.

W latach 90-tych dziesiątki tysięcy osób, które pracują w FSO, kilkanaście procent załogi to są pracownicy biurowi. Kolos na glinionych nogach, kolejny symbol bardzo trudnych przemian. Słusznie minętych czasów. Tak, no i takiego szoku, który w tych latach 90-tych ta polska gospodarka doznawała. W końcu udaje się znaleźć inwestora. 1995 rok. W 1995 roku ze wszystkich opcji, które mogliśmy wybrać, Jak dzisiaj wiemy, że najgorszą wtedy, pewnie nikt o tym nie wiedział, wybraliśmy DU. DU Group kupuje część akcji FSO. Wtedy też rozpoczyna się produkcja fabryki polonezatu.

W 2000 roku kończy się produkcja Malucha, w 2002 kończy się Poloneza, więc te nasze największe legendy odchodzą. Finalnie Lanos, ostatnie auto, które zjechało, nie ostatnie, przedostatnie, ale przygoda z produktem po DU, czyli Lanosem, kończy się w 2008 roku. Po tym jeszcze mamy tą umowę z Chevroletem. Produkujemy Aveo. W 2011 roku wygasa ta licencja na produkcję Aveo. W 2011 wygasa, a de facto ta produkcja kończy się już w 2009 roku. To jest kolejne, no zobaczcie jakże smutny obraz tej historii. Przez praktycznie dwa lata ta fabryka właściwie stoi. Ona jakby wszystko ma, poza jednym kluczowym, czyli odbiorcami.

I myślę, że to jest... Tak historia zatończy koło w przypadku FSO. Na koniec może jeszcze bym podsumował, bądź może jest to jakaś informacja, która was zainteresuje. Czy ty Mateuszu wiesz, jakich samochodów najwięcej wyprodukowano w fabryce na Żeraniu? Co to było? Najwięcej było Polonezów i dużych Fiatów, ale który z nich Dużych Fiatów było więcej. Ponad milion czterysta tysięcy zjechało z taśm fabryki. Prawie milion sto tysięcy Polonezów. Dwieście pięćdziesiąt tysięcy Warszaw. No, D.U. to już są dużo mniejsze liczby. Najwięcej było Lanosów D.U. i FSO Lanosów. Czterysta sześćdziesiąt tysięcy. A najmniej, to jest dość ciekawe, taki model był D.U. Takuma. Tak. I dwieście kilka chyba. Czterysta dwadzieścia siedem aut zjechało. Przez mniej niż rok.