Odcinek 120: "Sorry, Baby"

Gdyby ktoś z naszych słuchaczy chciał dać mi taki domek, nie sprzedać, tylko dać. No słuchaj, no może ona jest, przez to, że jest profesorką na tym uniwersytecie, może ona została, wiesz, zostało to jej przyznane, albo ona po prostu wynajmuje ten domek. Bo ona tam już mieszka wcześniej, nie? Tak, tak, ona tam mieszka, więc to wygląda na to, że to, że ona może wynajmować, że przecież mieszka tam z Lili, prawda, wcześniej, na studiach. Więc może po prostu wynajmywały, wynająły sobie domek i tam ta się wyprowadziła, ta została. Trochę jest takiego book porn też w tej książce teraz sobie pomyślałem. No jest trochę. Tu jest Virginia Woolf, tu jest Susan Zontag, tu jest James Baldwin, tu czytamy Lolitę. No wiesz, no.

To też na mnie działa. Tak. Jak w którymś momencie bohaterka ma widok cudzego cierpienia Susan Zontag w rękach, to sobie myślę, że to nie jest za grube. Ale to jest takie, wiesz, mrugnij i nie zauważysz. No tak, tak, tak. Ci co wiedzą, wiedzą. A pamiętasz jaką książką zabija tą myszkę? To chyba nie jest książka, to jest książka. Zabija myszkę książką? To nie zwrócimy na to uwagi. To musi być coś dużego, więc... Tak, tak, tak, grube było. Ulisses? Nie, bierze tą torbę, bo to też jest ciekawe, ona bierze tą torbę, w której były te buty, prawda? Więc to jest tak dobrze napisane. O tych rekwizytach już mówiliśmy, nie? Tak, tak, tak. I zabija książką tą myszkę, którą jej kot przyniósł. Jeszcze jest jeden leitmotiv, przepraszam, jakby takie rymujące się sceny.