O ludziach, co historie piszą

Ale to są właśnie nasze historie potuczone. Anetko, ściskam cię bardzo. Modlę się za Ciebie, błogosławię Ci. Modlę się, żeby Pan Bóg naprawił to, jeżeli się da. Pamiętaj, że to nie dzieci są Twoją podporą. Przepraszam, że to mówię, bo wiem, że one są w tej chwili dla Ciebie ważne oczywiście, ale nie, nie wolno Ci żyć tylko dla dzieci. Masz żyć dla siebie i masz żyć dla Boga, to w Bogu znajdziesz siłę do tego wszystkiego, nie w dzieciach. Jak postawisz wszystko na dzieci, to postawisz nie tam, gdzie trzeba. Tak, kochaj je, oczywiście, to jasne, ale to na Boga postaw. A ja się modlę. żeby Pan Bóg Cię poprowadził w tej trudnej sytuacji. Wojtek. Wieczór. Lampka oświetla świeżo nazbierane grzyby, które czekają, aż ktoś się nad nimi zlituje i oczyści.

Tak sobie wyobrażam, że Bóg też nas tak obierze i zostawi bielutkie duszyczki. Dzięki za przedstawioną kolejną, piękną, potłuczoną historię. Hej Wojtek, ty jakbyś mógł, to proszę nie porównuj mnie do Radia Maryja, dobra? Chociaż to oczywiście pewnie w niektórych kręgach jakaś jest, wiecie, pochwała. Ale chyba niekoniecznie chciałbym zostać kolejnym Radio Maryja. Wojtek, jak ty pięknie piszesz, Wojtek. Ty piszesz coś? Wojtek, ty masz bardzo ciekawy sposób opisywania obierania grzybów. A uważam, że kunszt literacki polega na tym, że bierzemy najprostszą rzecz na świecie i robimy z niej dzieło. Wojtek, szacun. No i bardzo was pozdrawiam. Stare małżeństwo bierające grzyby. Słuchające Szustakowego Radia Maryja.