O ludziach, co historie piszą

Pomyślałam, o, Irka, bo tak miał na imię, pewnie z butów wyrwało. No i poszłam dalej. Na drugi dzień dowiedziałam się, że on właśnie tam zmarł i zostały buty. Dzisiaj odmówiłam za niego koronkę do Bożego Miłosierdzia, a jutro jest jego pogrzeb. Nie wiem, pewnie nikt nie pójdzie. Może jakiś kolega od szklanki? No bo przecież pijak. A ja pójdę. Pójdę, chociaż go do końca nie znałam, bo krótko tu mieszkam. Drogi Ojcze, nigdy Cię o nic nie prosiłem, ale teraz proszę Ciebie i langustowiczów o chociaż krótką modlitwę za Irka, który może ma wreszcie swoje mieszkanie u Pana naszego i nie pije już wina, tylko wodę ze źródła wody życia.

Marzenko, nic więcej jak amen nie da się tu powiedzieć. Dokładnie amen. Bardzo się modlę i bardzo was też wszystkich proszę. Pani, pomódlmy się za tych wszystkich, którzy odeszli z tego świata z powodu picia wina, którzy się zapili na śmierć, którzy w ten sposób często zrujnowali swoje albo innych życie, żeby weszli w ręce Pana, żeby Pan ich odnowił, jeżeli tego się za życie nie udało zrobić. Żeby pili rzeczywiście już nie wino, ale wodę ze źródła życia, która jest tysiąc razy lepsza od jakiegokolwiek wina. Dzięki, Marzenko, za tą kolejną historię z kartonów. Inka, słuchamy z moim dziesięciotygodniowym synkiem.