S08E16: "Służący" (1963) || Gościnnie: dr Michał Mizera

Aleksandra Zelwerowicza. Witaj, Michale. Dzień dobry. Cześć, Michale. Bardzo ci dziękuję, że w tych zajętych, zabieganych czasach przyjąłeś zaproszenie, żeby porozmawiać o brytyjskiej dramaturgii dwudziestowiecznej. Mamy przed sobą film Służący Josepha Loseya, który jest trochę takim pretekstem do tego spotkania, dlatego że scenariusz do filmu napisał Harold Pinter, brytyjski dramaturg, noblista w pewnym momencie. I był moment, kiedy zajmowałem się tym filmem, czytałem o nim, oglądałem go ponownie, kiedy zrozumiałem, że jest to niesłychanie doniosły i istotny fakt, że to właśnie Pinter zaadaptował powieść Roberta Momma.

Mamy dom może nie tyle z wyższych sfer, no ale przynajmniej dom jakoś funkcjonujący, natomiast ten intruz ze sfer niższych jest tutaj taką figurą kluczową. Jak rozumiem, sztuka też wystawiana w Polsce, z tego co rozumiem. Tak, dość często wystawiana również w Polsce, ale zauważ Michale, że czy rozmawiamy o wczesnym Pinterze, czy o późnym Pinterze, czy rozmawiamy o Pinterze z tego kanonu najbardziej znanych sztuk, czy o Pinterze scenarzyście, czy o Pinterze autorze mniej popularnych jednoaktówek, To chyba zawsze mamy do czynienia z jakimś niebywałym obrazem mroku, brudu, przemocy, poczucia zagrożenia, którego nie można wyjaśnić.

Proszę Państwa, wszystkie te fakty Michał Mizera przytacza z głowy, bo widzę, że nie zagląda w swoje notatki, a mimo to recytuje te sążniste obsady i miejsca, no ale to właśnie jest urok rozmowy z prawdziwym miłośnikiem i znawcą teatru. Dobrze. Michale, bardzo ci dziękuję za twoją obecność. Mam nadzieję, że Pinter będzie też wracał w teatrze, może też w kinie. Ostatnie pytanie. Z zazdrością patrzę na twoje wydanie dramatów Pintera. Jest już niedostępne, wyprzedane. Czy on jest często wydawany, czy to już są jakieś stare, archiwalne? Trzeba szukać po dawnych dialogach, czyli w czasopiśmie Dialog, które kiedyś tę dramaturgię najnowszą regularnie publikowało w zamawianych tłumaczeniach.