53. DRAMY Z PIEKŁA RODEM!!! Adam Szustak vs. Tradycjonaliści

I że jedność ciała Kościoła znaczy tak wiele, iż jedynie ludziom w nim pozostającym sakramenty kościelne, posty, jałmużny i inne dzieła pobożności pomagają do zbawienia. A trudy chrześcijańskiej walki przynoszą nagrody wieczne. Gdyż nikt jakichkolwiek by jałmużn nie udzielał, nawet gdyby dla imienia Chrystusa przelał swoją krew, Nie może być zbawiony, jeśli nie pozostaje w łonie kościoła katolickiego i w jedności z nim. Papież Grzegorz XVI. Encyklika Summo Jugiter Studio. Wreszcie wielu z owych błądzących próbuje przekonać siebie i innych, Że ludzie nie są zbawieni tylko w religii katolickiej, lecz że nawet heretycy mogą uzyskać życie wieczne.

Grzegorz XVI. Encyklika Mirarii Vos. Teraz przejdźmy do innej przyczyny wielu nieszczęść, które wraz z naszym żalem dotykają Kościół. To jest do indyferentyzmu, czyli przewrotnej opinii bezbożnych, wszędzie podstępnie rozpowszechnianej, Że w każdej religii można dostąpić wiecznego zbawienia duszy. Niechże drżą z bojaźni wszyscy, którzy z jakiejkolwiek religii spodziewają się fałszywie otwartego przystępu do błogosławionej wieczności i niech szczerze rozważą według świadectwa Zbawiciela, że są przeciw Chrystusowi, bo z Chrystusem nie są i że rozpraszają nieszczęśliwie, bo z Nim nie gromadzą. Dlatego niezawodnie na wieki zginą.

Od początku. Pewnego dnia Adam Szustak otrzymał następujące pytanie. Moja katechetka powiedziała kiedyś, że noworodki, które umrą od razu po porodzie, w jego trakcie, nie mogą od razu wejść do nieba, ponieważ nie zmyto z nich grzechu pierworodnego. Jedyne, co mogą robić rodzice, to się modlić. Czy właśnie tak to działa? Ten temat dotyczy nie tylko dzieci urodzonych i nieochrzczonych, ale w ogóle np. dzieci, które się poczęły, ale się nie urodziły. Otóż nauka Kościoła rzeczywiście miała pewien proces w rozwoju tej nauki, w takim sensie, że św. Augustyn na początku twierdził, że takie dzieci idą do piekła, potem pojawiło się tzw. limbus puerorum, czyli chodziło o taką otchłań dla dzieci nieochrzczonych. Teraz sprawa jest bardzo jasna. Kościół wydał za czasów Benedykta XVI bardzo poważny dokument na temat sytuacji dzieci nieochrzczonych i powiedział bardzo prosto, idą do nieba.

Teraz w posoborowiu to co się mówi to to, że nie ma żadnej innej Szustak w swoim filmie jako ostateczne uzasadnienie poglądu, że dzieci idą do nieba, Podaje to. Teraz sprawa jest bardzo jasna. Kościół wydał za czasów Benedykta XVI bardzo poważny dokument na temat sytuacji dzieci nieochrzczonych i powiedział bardzo prosto idą do nieba. No więc Bańka wziął dokument, o którym mówi Szustak na warsztat i zrobił z tego film.

No to mamy słynną deklarację, słynny dokument wydany za czasów Benedykta XVI. Dokument zatytułowany jest Nadzieja zbawienia dla dzieci, które umierają bez chrztu. Widać w nim, że Bańka jest kompletnie zbulwersowany tym tekstem. I uważam, że słusznie. Pierwszą i najważniejszą rzeczą, jaką należy powiedzieć o tym tekście, a czego zabrakło w filmie Bańki, Jest to, że w żaden sposób nie jest to wypowiedź magisterium. Rzecz, na którą wskazał Karol. Ojciec Szustak wprowadza w błąd co do rangi tego dokumentu oraz mówi nieprawdę na temat jego treści. Otóż nie tylko to nie jest poważny dokument wydany przez Kościół.

Na początku XIV wieku ukazało się dzieło Dantego zatytułowane Boska Komedia. W niej piekło pokazane jest jako posiadające wiele kręgów, gdzie na samym dnie, w najgłębszych czeluściach piekielnych znajduje się ogromny Lucyfer, uwięziony w lodzie aż do pasa trójgłowy demon. Który każdej głowy używa do torturowania innego potępionego. I trzech grzeszników przeżuwał jak zwierzę. Każdego żuła osobna paszczenka jako cierlica drze liniane paździerze. Lecz ząb łagodniej kąsał porównany z szponami jakie zadawały rany. Zdało się skóra aż do kości pęka. Duch, co największe bodaj cierpi męki, którego wewnątrz czarnej paszczy głowa, a sam na zewnątrz jej nogami miota.

Teraz. To nie ma. Po Soborowi papieże, jak Benedykt XVI i Franciszek, porzucili tradycyjne przekonanie, iż Judasz jest w piekle, na korzyść twierdzenia, że my po prostu nie wiemy, jak to jest z Judaszem. Ostatnią strategią, jaką można by zastosować, by rozstrzygnąć tę kwestię, jest rozumowanie tego typu. Judasz popełnił grzech śmiertelny. Zabił, konkretnie zabił samego siebie. I z racji tego, że samobójstwo nie zostawia czasu na żal za grzechy ani pokutę, to oznacza, że on umarł w grzechu śmiertelnym. A kto umiera w grzechu śmiertelnym, ten idzie do piekła. Jak głosi katolicka doktryna. I chociaż zapewne takie rozumowanie zadowoliłoby wielu, wielu teologów z przeszłości, to na skutek zmiany Soboru Watykańskiego II również nauczanie o samobójcach zostało zmiękczone.