Jak nakarmić dyktatora?

Masz jakieś takie sygnały o tym, że ktoś podróżuje twoimi śladami po tych restauracjach? Bo wiesz, w New York Timesie ukazała się taka recenzja książki, że to jest tak jakby Kafka rozmawiał z Bourdainem. No to to już jest taka naprawdę recenzja, że lepszej chyba nie trzeba. Tak. Wiem, że do każdego absolutnie z tych kucharzy ktoś docierał, kto przeczytał moją książkę. Nie zawsze to jest łatwe. Teraz to w ogóle już jest niemożliwe, bo część z nich po prostu nie żyje. Ale absolutnie każdy z tych kucharzy w jakiś sposób, jacyś ludzie przez tę książkę do niego dotarli. Najwięcej ludzi docierało do kucharza Fidela Castro. On się nazywa Hermano Hernandez. Niesamowita postać. Jako szesnastolatek przyłączył się do rewolucji kubańskiej.

Był ochroniarzem Che Guevary, później był ochroniarzem Fidela, później został kucharzem, a później kiedy Fidel pozwolił otwierać pierwsze biznesy jeszcze kiedy żył i te pierwsze biznesy to były restauracje i ten przemysł Kulinarny to była taka pierwsza arena flirtu kubańskiego komunizmu z jakimś takim, no nawet nie ćwierćkapitalizmem, ale jakimiś tam początkami kapitalizmu. I Ermano dostał pozwolenie na otworzenie restauracji i to nie, on mi mówił, że w ogóle tam dziesiątki ludzi przychodziły, które przeczytały książki, że zamawiali dania z książki i tak dalej i tak dalej. On się zawsze śmiał, że go zamęczam, że miał taki spokój, a nagle wszyscy dowiedzieli, że to restauracja prowadzona przez kucharza Fidela Castro. A drugi, który prowadzi restauracje do dziś, to jest pan Micho Mahdi, który gotował od Lenvera Hodży w Albanii.