Jak wyleczyłem swój "gnijący mózg"

Osoby, które miały przeciwności losu i sobie z nimi poradziły i opisują to w swoich biografiach. Uważam, że najwięcej nauczymy się z prawdziwego życia, a nie z suchych podręczników z listą zadań do zrobienia. Ja się nie dziwię, że takie książki już mi się znudziły. Teraz, kiedy wchodzę do Empiku i widzę po prostu jakieś takie klasyczne poradniki, jak coś tam zrobić, to po prostu odrzuca mnie to. Wolałbym trafić na te porady, Gdzie jest historia czyjaś i ten ktoś opowiada. Rozumiesz o co mi chodzi. Zupełnie inaczej to odbieram. I słuchajcie, w ten sposób od non-fiction, typowego poradnikowego non-fiction, przyszedłem do zwykłej fikcji, do powieści. No i tylko dlatego, że dobra powieść może być podręcznikiem rozwoju osobistego, jak powieści chociażby Tolstoja, to uważam, że wiele możemy nauczyć się z takich dobrze opowiedzianych historii, od naprawdę świetnych autorów, którzy dużo przeżyli w swoim życiu, tak jak na przykład Tolstoj.