Jak wyleczyłem swój "gnijący mózg"

Słychać, że to było nagranie z taśmy jeszcze, takiej szpulowej taśmy, może nawet nie z kasy, tylko szpulowej taśmy, sprzedawane jako produkt Instytutu Niewidomych. Dla niewidomych wtedy nagrywano książki. Nie było produktu zwanego audiobookiem wtedy, po prostu były książki czytane, tak się to nazywało. To jest coś cudownego. Przenosisz się do lat 70., 80., do studia, gdzie słychać jak gość przewraca palcami kartki i czyta. Tak jak kiedyś, nie wiem, mama, ojciec czytał bajkę dziecku. To jest coś niesamowitego, to jest wspaniałe. I on przenosi cię w tamten czas, te tysiąc lat wstecz. Czytasz u Karola Bunscha, jak jego bohater, woj księcia Bolesława, imieniem Dzik, jechał przez Polskę, konno.