Sankcje, Chiny i klimat | Z dystansu

Sam premier zyskuje dzięki temu wyeksponowanie w mediach, głównie słowackich. Nikt do końca poważnie go w tych kwestiach nie bierze, nie brał. Gorzej jest czy bywa z oporem Orbana i Węgier wobec niektórych elementów polityki sankcyjnej, ale tym razem to nie Orban sankcje blokował i zawsze też Orban zresztą na sankcje się zgadzał. W kuchni sankcyjnej znacznie ciekawszy był kazus Austrii, która swój sprzeciw wycofała z niedzieli na poniedziałek. Austria domagała się odmrożenia części rosyjskich aktywów w Rosji zamrożonych pakietami sankcyjnymi z poprzedniego półtora roku po to, żeby za ich pomocą tam zrekompensować pewne straty poniesione przez austriacki bank Raiffeisen w Rosji.

Co było ujmowane przez polityków, dyplomatów po zakończeniu szczytu jako forma rozejmu. Nie pobiliśmy się o ten cel na 2040 rok, bo tak naprawdę o nim nie dyskutowaliśmy. Tylko Orban i Fico podczas czwartkowego szczytu Protestowali i mówili, że dlaczego, dlaczego tym razem nie decydujemy przez jednomyślność i dlaczego tym razem to nie my ustalimy te cyferki na 2040 rok, ale też nie byli gotowi, nie mieli też siły politycznej, te kraje nie mają takiego potencjału, żeby na przykład zagrozić blokowaniem konkursu i całego szczytu. To było pod presją też deklaracji nieformalnych koszty sprzed obrad, że jeśli nie będzie konkluzji na temat polityki klimatycznej, to nie jest problem. Sprawa tak czy inaczej wróci na posiedzenie ministrów, więc tutaj tego oręża wetującego de facto nie było w sprawie polityki klimatycznej.

Kwestia jest trochę kwestią technikali, ponieważ wola polityczna jest. Jeśli nie zgodzi się na to cała Unia Europejska, bo na przykład premier Orbán sygnalizuje, że on niezbyt, To będą to gwarancje większości krajów Unii Europejskiej. Gwarancje dla Belgów podzielone według klucza PKB. Polska deklaruje gotowość wzięcia na siebie tej odpowiedzialności. Oczywiście to, że ten pomysł bardzo popiera kanclerz Merz jest dość rozstrzygający, bo pamiętajmy, że Niemcy płacą jedną czwartą. Do unijnej kasy w różnych funduszach w budżecie unijnym, więc gdyby przyszło do zwrotu tych pieniędzy Rosji, to też jedna czwarta, co najmniej jedna czwarta pochodziłaby wtedy z budżetu niemieckiego przy tym mechanizmie solidarnościowym.