Sankcje, Chiny i klimat | Z dystansu

Tutaj Unia Europejska przełamała tabu, które w obszarze sankcji przeciwko Rosji do tej pory obowiązywało, czyli nałożyła sankcje na rosyjski skroplony gaz, rosyjski LNG. To paliwo nie będzie mogło przypływać do Europy. Cały proces jest rozłożony na etapy, ale finalnie ostatnie kontrakty przestaną być realizowane z początkiem 2027 roku. Obecnie jest to mieszanka kontraktów krótkoterminowych i długoterminowych. Ten skroplony gaz rosyjski trafia przede wszystkim do Belgii, do Francji, ale też w mniejszym stopniu do Włoch czy też do Hiszpanii. Więc poparcie tych krajów, jednogłośne poparcie Rady Europejskiej dla tego dziewiętnastego pakietu pokazuje, że Unia z jednej strony czuje się gotowa, żeby skroplony gaz z Rosji pożegnać, a zarazem, i to trochę jest jakby druga strona tej samej monety, jest zainteresowana tym, żeby te dostawy zastąpić dostawami z USA.

No ale jak na razie na przykład stanowisko Węgier by to uniemożliwiało. Natomiast oczywiście grudzień będzie dyskusją o pieniądzach. Wracając jeszcze do tych pieniędzy dla Kijowa, też Europa stoi wobec tego dylematu, że Ukraińcy potrzebują pieniędzy, będą potrzebować pieniędzy na wojnę. Stany Zjednoczone deklarują, że nie są gotowe płacić ponad to, co już zapłaciły. I europejscy wyborcy Poza może krajami flanki wschodniej i Niemcami, wyborcy czy budżety krajowe nie są gotowe do wielkich wydatków na rzecz Ukrainy przez kolejne rok czy dwa lata. Więc tak naprawdę wykorzystanie tych rosyjskich aktywów nie ma dobrej politycznej alternatywy, co sprawia, że zostanie to uruchomione, bo po prostu nie ma wyboru. Szukanie pieniędzy odbywa się też w obszarze dozbrajania państw w Unii, bo liderzy wczoraj zatwierdzili mapę drogową gotowości obronnej 2030, którą przedstawiła komisja w zeszłym tygodniu, ale tak jak piszesz w dzisiejszej analizie zgody co do dodatkowych pieniędzy nie ma.

Trochę przesunięć z obecnym budżecie unijnym w polityce spójności w regionach przygranicznych na rzeczy pośrednio powiązane z obronnością. To jest to, co będzie musiało wystarczać na razie takim krajom jak Polska, Rumunia czy Finlandia. Unia Europejska znalazła się w sytuacji, w której musi intensywniej rozmawiać o swoim stanowisku i swojej polityce wobec Chin. I to się wczoraj też zadziało na szczycie, co było spowodowane decyzją Chin o rozszerzeniu kontroli metalizm rzadkich. I tu znowu zgody co do polityki i stanowiska Europy wobec Chin w tym zaostrzeniu konfliktu na linii Chiny-Waszyngton jeszcze nie ma. Tak, to jest druga odsłona. Mieliśmy w kwietniu pierwszą, jeśli chodzi o odsłonę chińską w sprawie zaostrzania czy wzmacniania rygorów przy eksporcie tych metali ziem rzadkich.

Teraz jest etap drugi. On jest skierowany głównie przeciwko, jest głównie narzędziem negocjacyjnym wobec Stanów Zjednoczonych. Europa, przemysł europejski, również zbrojeniowy, bo chodzi o sprawy, które są potrzebne też przemysłowi obronnemu, jest trochę poboczną ofiarą tego konfliktu amerykańsko-chińskiego, ale trochę, i ten pogląd jest coraz mocniejszy w Brukseli, ale też w takich krajach jak Niemcy, Francja, Włochy, trochę jednak jest celem. Tutaj Chińczycy Te metale ziem rzadkich wydaje się, że też chcą wykorzystać jako narzędzie negocjacyjne w różnych sprawach z Komisją Europejską, która prowadzi coraz więcej postępowań antymonopolowych związanych z nieżytelnymi praktykami handlowymi.

Tu odpowiedź Unii Europejskiej jak na Unia Europejska, a nie NATO, jak na organizację 27 państw członkowskich, jest bardzo szybka, jest wymuszona. Po pierwsze przez Kreml, bo trwa wojna i niezależnie jaki prezydent Stanów Zjednoczonych by rządził, to byłby to ogromnie silny czynnik. I presja na dozbrojenie Europy, ale wymuszone przez Kreml. Z drugiej strony wymuszone przez Stany Zjednoczone, Donalda Trumpa i przez coraz szybsze uzmysławianie sobie przez Europę, że musi się coraz szybciej usamodzielniać w kwestiach obrony. Dziękuję Wam bardzo za rozmowę. Dzięki. Dziękuję. Na dziś to wszystko. Na kolejny odcinek zapraszam za tydzień. Posłuchajcie również naszych innych audycji.