Polacy i Czesi. Dwie drogi, jeden finał

Norbert, ale dlaczego w obliczu niemieckiego zagrożenia, którego nasi i czescy politycy byli przecież bardzo świadomi, nie utworzyliśmy wspólnego, skierowanego przeciwko Niemcom, frontu polsko-czechosłowackiego? Marszałek Śmiły Rydz, który w międzyczasie uciekł z Rumunii na Węgry, on dyktował swoim współpracownikom takie poglądy, już post factum, z perspektywy czasu, dlaczego nie. Na przykład w opinii Śmiłego Rydza było tak, Polska a Czechy to fragment publikacji, Śmigłego Rydza o tym, czy można było uniknąć klęski w roku 1939. Poglądy Rydza były potem po wojnie już publikowane na łamach prasy emigracyjnej. Śmigły w swojej opinii pisał tak. Opinia polska często zadaje sobie pytanie, to jest rok 1941,

Opinia polska często zadaje sobie pytanie, czy gdyby inaczej ułożyły się stosunki z Czechami, gdyby Polska i Czechosłowacja utworzyły solidarny front antyniemiecki, czy zdołałoby to zahamować dynamizm niemiecki i wpłynąć na bieg wydarzeń. Skoro zaś do współdziałania tego nie doszło, to jakie złożyły się na to przyczyny? I Śmigły odpowiada w ten sposób. Jeszcze w latach przed wojną światową 1914 roku Czechy rozpoczęły swą panslawistyczną politykę widząc w Rosji jako w największym słowiańskim państwie naturalną przewodniczkę słowiańszczyzny. Rosja chętnie brała na siebie tę rolę, a Czesi już wtedy uważali się za naród bardziej powołany do tej akcji niż Polska. Wypływało to prawdopodobnie z faktu, że Polska i Rosja od wieków I to jest oczywiście opinia Śmiłego Rydza.

Mimo tych objawów polityka czeska nie odchodzi ani na krok od swych tradycyjnych założeń, a mianowicie z jednej strony opiera się na gwarancjach francuskich, Z drugiej strony ciąży zawsze ku Rosji, widząc w niej dla siebie stałe oparcie i marząc o wspólnej granicy z Rosją przez Małopolskę Wschodnią. I dalej według Śmigłego. Po przyjściu do władzy Hitlera, kiedy marszałek Piłsudski opukuje Europę, to znaczy bada, sprawdza, aby zorientować się, gdzie są siły, które byłyby skłonne do wspólnego działania z Polską, Benesz nie zmienia swego stanowiska, mimo wyraźnej skłonności ze strony polskiej. Na przeszkodzie stały tutaj dwie sprawy, zasadniczo inny stosunek do Rosji, tradycyjnego wroga Polski, zawsze ewentualnego sprzymierzeńca Czech oraz sprawa mniejszości polskiej w Czechach, której wynarodowianie leżało w zasadach czeskiej polityki wewnętrznej.

Powiększone Węgry, mające wspólną granicę z Polską, miały w tej części Europy dostarczyć Polsce tego, czego Polska nie mogła uzyskać od Czechosłowacji, tj. ścisłego związku politycznego. To jest niesamowite, no bo co tak naprawdę Śmigły napisał? No napisał, że skoro się z Czechami nie mogliśmy dogadać, to w cudzysłowie, to nie jest wyrażone wprost, to na trupie Czech postanowiliśmy zbudować swoje bezpieczeństwo, bo powiększone Węgry mające wspólną granicę z Polską miały w tej części Europy dostarczyć Polsce tego, czego Polska nie mogła uzyskać od Czechosłowacji. Innymi słowy, w tej rywalizacji, który jest naprawdę francuskim sojusznikiem, no postanowiliśmy zniszczyć tego drugiego sojusznika, albo raczej wykorzystać sprzyjające okoliczności do jego zniszczenia. Dążyliśmy do tej idei międzymorza ministra Becka, chcieliśmy wpływów na Słowacji, albo oddania Słowacji Węgrom, chcieliśmy wspólną granicę z Węgrami, aby razem z Węgrami utworzyć wspólny blok wojskowy o charakterze przeciwwagi tak dla Niemiec, jak i dla ZSRR.