Sprawa 47: Grace i Kathleen Holmes

Szukali ucieczki przed zniszczeniem, miejsca, które wydawało się bezpieczniejsze i oferowało lepszą jakość życia. Grace i Kathleen Holmes były siostrami. Grace miała 18 lat, a Kathy 11. Przyjechały z Anglii do Australii razem z rodzicami, Eleanor i Clarencem oraz braćmi, Dogiem i Frankiem. Dotarli tam 27 marca 1950 roku.

Wynajęli pokój przy Alei Pearsa za 3 funty i 10 szlingów tygodniowo. To około 173 dolary australijskie w przeliczeniu na dzisiejszą wartość. Clarence był malarzem i dekoratorem. Znalazł zatrudnienie w Newcastle. Około godzinę jazdy samochodem na północ odtukli. Tukli to miasto położone w regionie centralnego wybrzeża stanu Nowa Południowa Walia, 107 km na północ od Sydney. Obecnie jest to duża dzielnica mieszkalna i popularny kierunek wakacyjny. Tukli otoczone jest od wschodu przez ocean, a od zachodu przez jeziora Tagra i Bajewoj. Dwa zbiorniki oddzielone wąskimi pasami lądu i połączone ze sobą wąskim kanałem. Grace i Kathy były zdrowe i zaradne.

Grace uchodziła za szczególnie silną. Często zakładały rękawice bokserskie i sparowały ze swoimi braćmi. Dziewczyny były ze sobą niezwykle blisko i rzadko spędzały czas osobno. We wtorek 29 sierpnia 1950 roku Grace i Kathy spędziły dzień w domu. Wraz z matką Eleanor zjadły obiad, zimny ozur, tłuczone ziemniaki i groszek. Ich ojciec Clarence Holmes pracował wtedy w Newcastle. Około godziny 13 dziewczynki wyszły z domu i udały się do pobliskiego sklepu Polizaki. Wróciły około 13.15. Grace przebrała się w zieloną, bawełnianą sukienkę w paski i białe tenisówki. Miała jasne okulary i wstążkę we włosach.

Kathy ubrała się w zieloną, krótką sukienkę z plisami przypominającą strój łyżwiarki oraz czarne buciki z paskiem. Grace chwyciła mały ręcznik w czerwone paski i razem opuściły dom o 13.30. Dziewczyny opuszczały dom w świetnym humorze i z uśmiechem na twarzy. Powiedziały Eleanor, że idą w stronę latarni morskiej Nora Head, oddalonej o kilka kilometrów od ich domu. Tego samego popołudnia o godzinie 13, bracia Massey, Bruce, Raymond i Allen wyszli z domu w Tukli na polowanie do obszaru zwanego potocznie dżunglą, znajdującego się po wschodniej stronie jeziora Tagra. Był to gęsto zarośnięty teren, porośnięty buszem i krzakami, biegnący wzdłuż jeziora. Okolica była cicha i bardzo odosobniona.

Nad wodą leżała deska, po której ludzie zwykli przechodzić. Gdy dotarli do strumienia, Grace i Kathy Holmes właśnie próbowały przejść po tej desce. Dziewczyny kierowały się na południe wzdłuż brzegu jeziora, w przeciwnym kierunku niż bracia Massey. Chłopcy nie znali wcześniej Grace ani Kathy. Była wtedy około 15.30. Raymond Massey złapał dziewczyny za ręce i pomógł im przejść przez strumień. Podziękowały mu i ruszyły dalej na południe wzdłuż brzegu. Bracia Massey przeszli przez strumień i poszli dalej na północ. Około 100 metrów dalej napotkali mężczyznę, który miał na imię William Birdle. Niespodziewanie wyłonił się zza kilku dębów. William Bertil miał 25 lat.

On również pochodził z Anglii, ale mieszkał w Australii od trzeciego roku życia. Wcześniej pracował w kopalni węgla w Lithgow, znajdującego się 200 kilometrów na zachód od Tukli. Do Tukli przeprowadził się dwa lata wcześniej. Mieszkał tam z matką, ojczymem, siostrą i dwoma przyrodnimi braćmi. Pracował jako kopacz studni, a także łowił krewetki i ryby. Bracia Massey również pasjonowali się wędkarstwem i przez kilka minut rozmawiali z Berthlem o łowieniu ryb. Opisali, że Berthel był ubrany w krótkie spodenki i biały sportowy podkoszulek. Nie miał na sobie żadnego obuwia. Po rozmowie William Berthel ruszył na południe, w tym samym kierunku, w którym wcześniej poszły Grace i Kathy.

Ta grupa ruszyła bezpośrednio w rejon dżungli jeziora Tagra. Przeszukiwali linię brzegową, zarośla, burz i tereny podmokłe, aż do około 500 metrów na południe od chatki Duncana. Po kilku godzinach poszukiwań zaczęto mieć przeczucie, że gdyby Grace i Kathy były żywe i po prostu się zgubiły, to do tej pory dotarłyby już do brzegu jeziora. Do grupy zaczęło się wkradać niepokojące przeczucie. Coraz bardziej czuli, że nie szukają już żywych dziewcząt, lecz ciał. Robert i William Bertle dostali polecenie, by wsiąść do łodzi i przeszukać brzeg jeziora od strony wody. Pozostali członkowie grupy zostali wysłani dalej na południe, by połączyć się z ekipą poszukiwawczą kierowaną przez sierżanta Kemptona.

Stuart Brown i Frank Jackson kontynuowali przeszukiwanie okolic dżungli, kierując się z powrotem na północ od chatki Duncana. Wypatrywali wszelkich śladów prowadzących w głąb dżungli, które mogli wcześniej przeoczyć. Około 50 metrów na północ od chatki Duncana natknęli się na naruszone miejsce w piasku. Były tam ślady krwi oraz głęboki odcisk przypominający przednią część bosej stopy. Zauważyli także guzik i parę okularów. To miejsce znajdowało się około 40 metrów na wschód od linii brzegowej jeziora. Kontynuowali poszukiwania i około 30 metrów dalej, na wschód od naruszonego piasku, odnaleźli ciała Grace i Kathy. Leżały twarzą do ziemi w płytkiej, bagnistej wodzie, za kłodą.

Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Case File w produkcji nowych odcinków. W ten sposób policja dowiedziała się, że Bertel prawdopodobnie szedł za dziewczynkami we wtorek w dniu ich śmierci. Nie wspomniano mu jednak od razu o tym fakcie. Najpierw detektyw Wayland, sierżant Kempton i doktor England wsiedli z Bertlami do łodzi i poprosili, by przewieźli ich przez jezioro na miejsce zbrodni. Dojście na miejsce ścieżką nad jeziorem wymagało przejścia ponad kilometra, natomiast łodzią można było dopłynąć tam bezpośrednio i szybciej. Na miejscu przeprowadzili oględziny. Grace i Kathy zmarły w skutek poważnych obrażeń głowy.

Kathy była częściowo przykryta gałęziami. Miejsce 30 metrów na zachód od ciał, gdzie wcześniej znaleziono naruszony piasek i ślady krwi, uznano za prawdopodobne miejsce morderstwa. Sprawca najprawdopodobniej przeciągnął ciała ofiar w stronę bagna. Obie miały śniaki, zadrapania i zabrudzenia na jednej ręce. To było spójne z ciągnięciem ich po ziemi. Na miejscu znaleziono głęboki odcisk, prawdopodobnie stopy, oraz dwa inne odciski wyglądające na to, jakby ktoś tam klękał. W pobliżu miejsca, gdzie znaleziono ciała dziewczyn, odkryto też kolejne ślady stóp. Wszystkie miały jedną wspólną cechę. Osoba, która je zostawiła, najwyraźniej miała deformację prawej stopy.

W odległości 3 metrów od ciał znaleziono zakrwawioną butelkę po piwie, a na leżącej obok kłodzie również zauważono ślady krwi. Na żadnej z butelek nie znaleziono odcisków palców. W miejscu, gdzie według policji doszło do ataku, Clark ustalił, że guzik znaleziony na piasku pochodził z sukienki Cathy. W pobliżu tego guzika widoczne były dwa odciski w piasku, które wyglądały na ślady kolan kogoś klęczącego. Clark zauważył również głęboki odcisk w piasku pozostawiony przezśród stopie i palce prawej stopy jakiejś osoby. Wykonał odlew gipsowy tego śladu. Wziął też odlewy gipsowe śladów stóp znalezionych w pobliżu miejsca zbrodni oraz śladów znajdujących się na południu od miejsca przestępstwa, w okolicy chaty Duncana.

Powiedzieli też, że nie miałeś wtedy zielonego swetra, tylko biały podkoszulek i szorty. Berthel. — Miałem na sobie te ubrania, które wam oddałem. — Masz biały podkoszulek? — Tak, czasem je noszę. — Co masz teraz na sobie? — Bertu stijał sweter, pod którym miał biały podkoszulek. — Waylen, widziałeś kogoś jeszcze poza braćmi Masi tamtego popołudnia? — Bertu, tak, widziałem dwóch młodych chłopaków. Jeden miał łuki strzały. Znałeś Grace lub Kathy? Nie, nigdy ich nie spotkałem. Widziałem je tylko raz koło domu Freda Jacksona, który robił wyprzedaż. Przeszły obok, a pan Jackson mi je wskazał. Po tej rozmowie detektyw Dogan przekazał detektywowi Waylenowi nową wersję wydarzeń podaną przez Bertla, dotyczącą jego rzekomego spaceru po dżungli w niedzielę 28 sierpnia.

No to już mnie macie. Chcę prawnika. Odmawiam dalszych odpowiedzi, dopóki nie porozmawiam z adwokatem. Waylen Czy jesteś gotów złożyć pisemne oświadczenie o tym, co się według ciebie wydarzyło? Bertu, nie złożę żadnego oświadczenia i nie odpowiem na żadne pytania, dopóki nie porozmawiam z prawnikiem. Bertl został przewieziony na posterunek policji w Newcastle, gdzie postawiono mu zarzut morderstwa Grace i Kathy Holmes. Podczas sekcji zwłok znaleziono kilka włosów zaciśniętych w prawej dłoni Kathy. Na dolnej części jej szyi znaleziono również odłamki szkła pasujące do rozbitej butelki. Pobrano próbki włosów od Bertla, by porównać je z tymi znalezionymi u Kathy, ale nie pasowały. Później ustalono, że włosy należały do Grace.

Proces karny odbył się w Centralnym Sądzie Karnym w Sydney w dniach od 11 do 20 grudnia 1950 roku. Dotyczył jedynie zabójstwa Kathy Holmes. Mimo, że prokuratura dysponowała identycznym materiałem dowodowym w obu sprawach, zaplanowano osobny proces w sprawie morderstwa Grace. Detektyw Clark zeznawał w sprawie odcisków stóp. Między odlewami gipsowych śladów Bertla i tymi znalezionymi w pobliżu miejsca zbrodni występowały drobne różnice. Clark stwierdził jednak, że pomimo tych różnic, odciski wykazywały cechę charakterystyczną, deformację prawej stopy, i był przekonany, że ślady pasowały do Bertla. Różnicę wytłumaczył różną jakością piasku, z której pobrano odlewy.