Przyszłość edukacji

Skoro nie da się tego dopasować w konkretne miejsce, to na wszelki wypadek polska szkoła w ogóle o tym nie mówi. No niestety, ale nadużywana generatywna sztuczna inteligencja ogłupia. O tym nie będziemy uczyć, bo to jest niebezpieczne. Tyle tylko, że to jest niebezpieczne właśnie dlatego, że o tym nie uczymy, a nie dlatego, że to jest. Tomku, dzień dobry. Czy to jest koszulka skądś, skąd przybywasz? Tak, to jest koszulka z miejsca, w którym jeszcze niecałe dwa tygodnie temu, półtora tygodnia temu żeglowałem. I to jest mapa terenów arktycznych, a konkretnie bieguna, w okolice bieguna północnego. I tak, tutaj są pozaznaczane, jak tak teraz patrzę, kawałek Ameryki Północnej, Grenlandia, Svalbard, to miejsce, w którym właśnie

A druga część to był rejs bardziej badawczy, bardziej naukowy z grupą naukowców, z geologów z Uniwersytetu Wrocławskiego. Po Oswaldzie pływaliśmy, żeglowaliśmy. I oni robili badania naukowe, zbierali próbki wody, lodowców, skał, osadów i także tam się pojawiały elementy takie bardzo, bym powiedział, z obszaru technologii cyfrowych, bo robili na przykład skany specjalnym oprogramowaniem dronami po to, żeby tworzyć bryły trójwymiarowe jakichś obiektów geologicznych. Bardzo, bardzo ciekawe, ale ta analogowa część, o której zacząłeś mówić, ona w zasadzie jakoś tutaj przykuła moją uwagę, no bo rzeczywiście Tomku spotykamy się podczas tej naszej rozmowy, no już w zaraz trzecim roku rewolucji generatywnej sztucznej inteligencji.

Tak, ja się z Tobą absolutnie zgadzam. Tomku, musimy kończyć, wiosłujemy do brzegów, żeglujemy do brzegów w naszej rozmowie, ale myślę, że tu się pojawiło co najmniej kilka jakichś ciekawych koncepcji. Ja mogę mieć tylko nadzieję, że one zostaną jakoś gdzieś usłyszane, wypatrzone i że naszymi wspólnymi wysiłkami jednak będziemy wpuszczać więcej takiego krytycznego, świadomego oglądu tej technologii do szkół. To, że ta technologia wśród dzieciaków już jest, to jest dla mnie absolutnie jasne. Badania amerykańskich nastolatków pokazują, że jedna trzecia z nich już w tym momencie na co dzień de facto rozmawia z botami, w najróżniejszych rolach zresztą, osadzonymi właśnie od prywatnych ról, gdzie trzeba bardzo według mnie uważać, prawda, AI jako przyjaciel.

Absolutnie. Ja myślę, że to jest adekwatny moment na taki apel, zwłaszcza, że też dodajmy już zupełnie na koniec, że ekosystem ludzi, którzy fascynują się sztuczną inteligencją, chcą ją badać, chcą ją wdrażać, także w kontekście edukacji, też w Polsce nie jest wcale aż taki mały. Jest dużo, tak jak powiedziałeś sam, prężnych inicjatyw i projektów, takich chociażby jak ten nasz EUonAIR, które się bardzo chętnie podzielą wiedzą. Więc potrzebujemy tego więcej. Tomku, ogromne dzięki za twój czas. Niech się ręka dobrze goi, bo tutaj gestykulowałeś... To jest analogowe. To jest analogowe. Strzeliła śruba, nie wchodząc w szczegóły, tak, od szkętli bezana. Nieistotne, w każdym razie duży bloczek rozpędził się.

Takie rzeczy się dzieją zawsze wtedy, kiedy sytuacja jest dynamiczna, więc w czasie jakiegoś zwrotu, tak, zostałem tutaj, a później przez kilka dni, kilka czy kilkanaście, no dużych kilka dni... Przyszłość edukacji. Bardzo dziękuję Tomku jeszcze raz za Twój czas i do następnej miłej rozmowy. Dziękuję.