Przyszłość edukacji

Czym one się różnią od takiego algorytmu, który pozwala pszczole dopłynąć, wiesz, czy tam dofrunąć, przepraszam, do jakichś tam kilku określonych kwiatków i jeszcze bezpiecznie wrócić, oszczędzając energię? Bo to też jest algorytm. Że tego jest bardzo dużo w świecie i ja myślę, że to nawet dla młodszych dzieciaków mogłaby być bardzo ciekawa rozmowa. która sprawia po prostu, że ta technologia nie jest jakimś obiektem magicznym naprzeciwko mnie, tylko jest jakimś konkretnym zbiorem zasad i ma też swoje ograniczenia i ja z tego pułapu wychodzę, zaczynając z niej korzystać. Jest to taka refleksja mi przyszła do głowy, jak powiedziałaś o nauczycielu, który może nawet nie wiedzieć, ale porozmawiajmy o tym z uczniami. Jest taka metoda nauki gry na instrumentach, ona się nazywa metodą Suzuki.

Pan Suzuki był Japończykiem, muzykiem, który po II wojnie światowej w Japonii chciał przez naukę gry na instrumentach, on był akurat skrzypkiem, wyciągnąć dzieci japońskie, chyba w Tokio, ale to nie ma znaczenia, często sieroty z traum wojennych. Otóż wtedy, kiedy na lekcje przychodzi z rodzicem, z dziadkiem, ze swoim opiekunem. I to super jest wtedy, kiedy opiekun też nie potrafi grać na tym instrumencie. Bo to zaczyna działać w dwie strony. Ja gram na skrzypcach, moja żona gra też na skrzypcach, więc powiedzmy, że tutaj nie jesteśmy dobrym przykładem, ale jeżeli rodzic, który nie potrafi grać na skrzypcach, idzie z dzieckiem, które nie potrafi grać na skrzypcach na lekcję skrzypiec i dostają jakieś zadanie.