Mentionsy

I zasuwamy na drugi koniec świata, aż do Chin, bo czeka tam na nas Kumarajiva i buddyjskie sutry.

I tu oczywiście, cały na biało, a raczej w wypadku buddyzmu na pomarańczowo, wchodzi Kumarajiva.

Kumarajiva nie musiał siedzieć jak ten bidny hieronim w jaskini, tylko miał gigantyczny sztab ludzi do pomocy, a cała operacja przypominała współczesne korporacje i biura tłumaczeniowe z jakimiś pionami, poziomymi, KPI-ami, działem kontroli jakości i całym tym tałataństwem.

Sam proces tłumaczenia buddyjskich sutr to było całkiem niezłe przedstawienie, bo Kumarajiva stawał na środku wielkiej sali z indyjskim manuskryptem, czytał go w oryginale, a potem narzywca przekładał go na chiński.

Kumarajiva był przeciwnikiem do słowności, więc bardzo sobie cenił takie podejście, w którym sens słów pozostawał zgodny z oryginałem, ale był lokalizowany tak, by oddać brzmienie i rytm języka docelowego.

I oczywiście jest to przekład Kumarajiva.

Różni chińscy wataszkowie wywoływali wojny, by pozyskać jednego ogarniętego tłumacza, Kumarajiva.

Bo gdy wszyscy próbowali tłumaczyć klasyków słowo po słowie i wychodził im z tego bełkot, to Hunayn wpadł na podobny pomysł co znani wam już Hieronim i Kumarajiva.