Mentionsy

Tłumaczyła lub współpracowała przy tłumaczeniu na język polski wielu dzieł Tolkiena, w tym Legenda o Sigurdzie i Gudrun, Upady króla Artura, Beowulf, Beren i Luthien, Księga zaginionych opowieści, część pierwsza, druga, Belady Beleriandu, czyli pierwsze trzy tomy historii Śródziemia i w następnych także Kształtowanie Śródziemia, Utracona Droga i inne pisma oraz ostatnio wydane Pan Gawyn, Zielony Rycerz, Perła i Pan Orfeo z zbiór trzech opowieści poematów Tolkiena, które były wydane niedawno.

I to była pieśń o Beren i Luthien, prawda?

Beren i Luthien wydane przez Pruszyńskiego.

pieśni o Bren Luthien czy Dzieciach Hurina.

A jakby zbliżając się do tematu Władcy Pierścieni i pieśni o Bernie Luthien w różnych wersjach, bo wiemy, że były różne wersje i tłumaczyłaś różne wersje tej pieśni.

wydanej przez Pruszyńskiego pieśni o Beren i Luthien, prawda?

Tak, to znaczy w Berenie i Luthien są oczywiście te same fragmenty, co w historii Śródziemia, w trzecim tomie, natomiast bez tego całego aparatu takiego krytycznego.

I teraz jeżeli chodzi o nie tyle o samą historię Berena i Luthien, tylko o dzieci Hurina, to w dzieciach Hurina jest właśnie ta wersja pieśni, którą śpiewa Aragorn, tej pieśni o Berenie i Luthien, tylko śpiewana jest Tulinowi przez jednego z elfów, którzy są jego przewodnikami.

No i na sam koniec różnice pomiędzy różnymi wersjami pieśni o Beren i Luthien w formie pieśni, w formie poezji, bo takie są.

zapoczątkowania historii Luthien, która tańczy i widzi ją Beren i zakochuje się w niej, a później oboje też jakby z wzajemnością w sobie.

Po śmierci Edith, kiedy Tolkien właśnie pisał do Christophera o tym, jak zależało na tym, żeby na nagrobku Edith było dopisane imię Luthien.

Natomiast pierwsza wersja pieśni o Beren i Luthien jako takiej, będziemy nazywać ją cały czas jako pieśń Beren i Luthien, chociaż ona miała różne tytuły.

Dlatego, że to jest pieśń i to pieśń taneczna, ponieważ jednym z głównych motywów tej pieśni jest tańcząca Luthien, prawda?

To jest kluczowe, żeby zrozumieć, docenić to, co się dzieje z Luthien.

Luthien tańczyła, jego Edith tańczyła, widział ją na polu, na polance w lesie, kiedy tańczyła i stała się inspiracją.

Tutaj Beren widzi tańczącą Luthien, co jest jakby głównym elementem, głównym bazą wydarzeń, jakie dzieją się w tej pieśni.

Jest to opowieść, znaczy mamy zaprezentowaną Tinuviel, Luthien Tinuviel tańczącą na Polance w Rzesi, prawda?

Tak mi się wydaje, nie wiem, czy Katarzyna zgadza się ze mną, że to jest właśnie gdzieś ukryty właśnie osoba, która odtwarza muzykę, która gra muzykę, do której tańczy Luthien.

Tak, prawdopodobnie jest to Dairon, tak jak było w Piesni o Berenie i Luthien.

Kolejne zwrotki, słuchajcie, trzecia, czwarta, piąta, to jest jakby pogoń Berena za Luthien, bo Luthien ucieka w momencie, kiedy Beren wchodzi na tą polankę, czy próbuje zawołać tańczącą elfią księżniczkę, bo taką osobą jest Luthien, Tinuviel.

Ale w końcu udaje, zima przemija, w szóstej zwrotce udaje mu się dogonić Luthien i w siódmej zwrotce

Luthien staje, jak użyczona, zostaje oczarowana głosem Berena najpierw, a później wtedy, kiedy spoglądają sobie w oczy, następuje moment, kiedy oboje zapadają wzajemnie w bardzo silne uczucie, które będzie trwało do końca ich życia.

Tak, i to się dzieje w siódmej, ósmej zwrotce, natomiast, czyli jakby osiem zwrotek mówi nam tylko i wyłącznie o tym momencie, kiedy Beren i Luthien się po raz pierwszy spotykają.

I oboje jako jedyni, albo Luthien jako jedyna umarła spośród elfów, prawda, prawdziwie.

Oczywiście, ale dla nich, dla Berena i Luthien kluczowe było to, że oni mieli okazję spotkać się, poznać, zakochać w sobie i docelowo spędzić ze sobą życie.

Ale mimo wszystko jest to rzecz, której brakuje, bo jak widzimy w tej pieśni, w tej akurat wyjątkowo pieśni jest to super ważne, ze względu na to, że ona jest taką taneczną pieśnią opowiadającą o tańczącej Luthien.