Albert Świdziński – „Polska musi wykręcać ręce Ameryce” – #126

No i wreszcie Iran. Niekoniecznie to było w ukryciu. Tak, Iran jest ciekawym casem. To chyba jest najciekawsze, tak naprawdę. Jest bardzo specyficznie też w ramach zakończenia, oprócz tej skrótowej wersji, żeby ludzie przeczytali, jakim się nie chce, jest też co wydarzyło się w 1925 roku, no i tam jest Iran. Ale co ciekawe, Narang, który, on był w ogóle, to też dobrze świadczy administracji Bidena, ja nie mam jakiegoś dużego poważania dla administracji Bidena, niestety podobnie jak dla Trumpa, ale to nieważne. To, że Biden zatrudnił, wziął tam na rangę, świetnie o nim świadczy, bo to był rzeczywiście fachowiec. Ale ten fachowiec na rangę stwierdza, że Iran nie prowadził aktywnego programu broni jądrowej.

Tak, tak, tak, dokładnie tak. Powiedzmy sobie szczerze, jak zauważył Wes Mitchell, który był urzędnikiem administracji Trumpa I, NATO jest sojuszem dwóch prędkości. Są równi i mniej równi. Zawsze tak było od początku. Ale teraz jest to tak bardzo uregulowane w traktatach. Bo do dzisiaj obowiązuje akt stanowiący NATO-Rosja, który zabrania rozmieszczania w charakterze stałym żołnierzy NATO na terytorium tych państw, które dołączyły pod koniec lat 90. Stąd mamy takie różne sofizmaty w rodzaju obecności stałej, rytuacyjnej, którą To pół biedy, że Amerykanie nam suflują, że jest ok. Niewybaczalne jest to, że nasi rodzimi eksperci przez lata twierdzili, że to jest w porządku i nie ma w ogóle z tym najmniejszego problemu, a jest.

Tak naprawdę przywiązani do przodu czołgu. Przyjaciele sobie tak nie robią, ale my nie jesteśmy przyjaciółmi. Jakoś tego nie widzimy. Wiecie, to nawet trudne było do przepchnięcia za zimnej wojnę, ale wtedy było uzasadnienie strategiczne, a teraz nie ma. Ale trzeba spróbować, jak poważny polityk powinien zweryfikować, może ja się mylę, może oni powiedzą okej, w porządku. Ale jak nie, to będziemy wiedzieli, na czym stoimy mniej więcej, będziemy mieli jakieś punkty odniesienia, wobec których się orientować. Wykręcimy rękę, ktoś powie ała, zostaw mnie, uciekam. Te próby były takie delikatne, że Ford Trump, Ale nie, to było proszenie i to było przekupowanie, tak? Nie, to była prośba. To było po prośbie, ale ja bym tak… Tam nie było wykręcania. Zapisałem sobie taki wątek, sytuacja na dziś, żeby trochę sprowadzić rozmowę na ziemię, bo to aspiracje aspiracjami…

To w wymiarze indywidualnym, to w ogóle całe strategy, to ja mu pisałem, że wiele z tych recept, które my stawiamy, Niestety od początku opierała się na potrzebie zawieszenia niedowierzania. Suspension of disbelief. Bo one są w teorii realizowalne, wiele z tych rzeczy, na większym, mniejszym ryzyku, większy wysiłek, ale są. Ale one ignorują skrajną niekompetencje państwa polskiego. Po raz skrajny, w wymiarze indywidualnym, takim cynicznym, to jest dobre, no bo nikt by na moją książkę nie zwrócił uwagi. Nie sprzedałaby się, bo już 7 by było innych, albo chociaż przedruków angielskich, amerykańskich, literatury. Dzięki temu, że nie jest, rozmawiamy tutaj w ogóle, tak? Książka się relatywnie dobrze sprzedaje. Ale w wymiarze państwa to jest upokarzające i straszne, tak? Ale zobaczcie, gdybyśmy my u siebie mieli swojego polskiego Donalda Trumpa,

To on by już po dwóch tygodniach powiedział, że my coś robimy, nawet wiedząc, że nic nie robimy. A później powiedział, że nie robimy? Nie, że mu się coś wydawało, ale w sumie to robimy. Z przerażeniem zaczynam, jak myślałem sobie… Ale on może, ponieważ stoi za nim Imperium, wiesz, to jest… Nie, nie, no wiadomo, wiadomo, wszystko może. Jak nie stoi za tobą Imperium, to… Trump jest takim dużym zaskoczeniem. Jak rozmawiałem z moim znajomym prywatnie i zacząłem narzekać na Trumpa, to zdałem sobie sprawę, że brzmi jak te protesty, jak Trump obejmował władzę w 2016 roku i było tam... Co się z ciebie stało, Albert? Ale naprawdę, to jest absolutnie iwerygonne, jak porusza się na scenie międzynarodowej Trump. Osobna kwestia, zupełnie inny temat.

Wszystko właśnie wobec tego konkurenta, który sobie tutaj pisze Chiny. Ale nie możesz tylko z Chinami rywalizować. Jeżeli rywalizujesz, to właśnie to czyszczenie pola kosztuje ci ogromny koszt. I też nie wygrasz wojny z Chinami, bo nie jesteś w stanie odbudować. Sytuacja Chiny, Stany Zjednoczone jest dokładnie taka, jak Stany Zjednoczone i Japonia podczas II wojny. Tylko, że odwrotne. Japonia miała jedną kidobutai, jedną marynarkę wojenną. Jak ona została podmidła i rozjechana na kawałki, to już był koniec. Stany Zjednoczone nie mają zdolności od budowy strat. Jednocześnie biją się o miejsc, o Tajwan, który dla Chin jest mega ważny, a dla Stanów Zjednoczonych, jak zauważył Trump w wywiadzie w 1924 roku dla Bloomberga, jest kilka tysięcy kilometrów.