Grzegorz Rasiak: PSG chciało mnie ściągnąć

Z Brendan Rodgersem mam bardzo dobry kontakt, jest to, uważam, wybitny szkoleniowiec. Ja miałem tą okazję go poznać na tym początku drogi, bo de facto pierwszą pracę, którą dostał w zespole seniorów... swoją pracę rozpoczął w Watfordzie, później Reading i wiemy doskonale Swansea, Liverpool, Celtic, tych klubów było więcej, Leicester przede wszystkim też, to Brandon Rogers trafiając do Watfordu wziął każdego piłkarza na rozmowę Bardzo mi się podobała metodyka pracy. Już na samym początku doskonale wiedziałem, skąd to się bierze. Brendan Rodgers był trenerem U21 Chelsea i czynnie brał udział przez dwa i pół roku w tym, co się dzieje w Chelsea, gdzie trenerem był Jose Mourinho.

Geliśmy z Arsenalem, Penchesterem, czy Tottenhamem, tak jak Archadzi Diouf, do 60 minuty był jednym z najlepszych na boisku, bo najlepszy na boisku. Wiadomo, że później już te jego poza sportowe wojarze nie pomagały mu wytrzymać 90 minut, ale był to zawodnik, któremu nie dało się piłki. Jak go nie sfaulowałeś, to nie mogłeś mu piłki zabrać. Po prostu... A mieliśmy bardzo fajny kontakt, bo poznaliśmy się od razu na pierwszym meczu, jak trafiłem na mecz z Reading. Byliśmy razem w tej szesnastce meczowej, on wrócił o 6 rano z Pucharu Afryki. Spotkaliśmy się w windzie akurat, jak zjeżdżaliśmy na śniadanie. Mówi, że przyjechał, wiedział doskonale, że już trafiłem do zespołu, że jestem Polakiem, co mnie bardzo ucieszyło.

No miałem tą okazję, że z Liverpoolem chyba zagrałem czterokrotnie albo pięciokrotnie. I zawsze grał Hyppia? I zazwyczaj Hyppia był na boisku i strasznie ciężko było wygrać z nim pojedynek. Wiadomo, że nie był to najszybszy piłkarz, ale znakomicie się ustawiał, bardzo dobrze czytał grę. I tak dużo krwi na psu i pamiętam, że zawsze się ustawiałem w drugą stronę, gdzie a to była jakby moja taka dewiza, co powinni robić szczególnie napastnicy, to zawsze zobaczyć, który środkowy obrońca mimo wszystko jest słabszy i lepiej się ustawić pod niego, bo dużo łatwiej się gra. Zdarza się panu dostawać na przykład już po karierze takie zaproszenia do meczów legend, czy jakieś różne eventy, różne wydarzenia właśnie od klubów, w których pan występował? Z derby z Reading dostałem nawet w zeszłym roku i jakby logistycznie mi pasowało, to miałem chęć wyjazdu.

Rakelsa do Reading, bo się bardzo dobrze znałem wtedy z dyrektorem sportowym, który też był moim dyrektorem sportowym w Reading z Nickiem Hammontem. Więc jakby tutaj... A później zobaczyłem, że niektóre niektóre osoby, niektóre gdzieś tam, które działają w tej branży, tak naprawdę patrzą na swoje interesy. Ja myślałem, że wszystkie ogólne interesy, trochę byłem naiwny z tego powodu, myślałem, że można wprowadzić swoje zasady i z nich korzystać. Z czasem zobaczyłem, że nie do końca. Było bardzo dużo wyjazdów, a też myślę, że ta decyzja była bardzo przemyślana, że wchodziłem do tego biznesu i bardzo przemyślana, że wychodziłem z niego.