Grzegorz Rasiak: PSG chciało mnie ściągnąć

klasę na boisku, bo to było widać nawet jak miał lat 20. Ci zawodnicy, którzy wchodzą do zespołu, było widać, że dają ogromną jakość zawodnikom i drużynie, którzy już są tam, a osobno, bo wiadomo, że będą pisać oddzielny rozdział, no bo te miejsca, gdzie zaczynali, po prostu były dla nich za małe. Kimś takim chyba też był Michael Carrick. Pamiętam taką analizę w angielskiej telewizji Gary'ego Neville'a, który tak dokładnie, skrupulatnie, szczegółowo przeanalizował grę Michaela Carricka i pokazał, że... W West Hamie pewnie jeszcze. Możliwe, nie pamiętam. Być może w United już nie pamiętam, o który klub chodziło, ale w każdym razie pokazywał, że to jest zawodnik, który totalnie nie robi zbędnych ruchów, że praktycznie każda decyzja jest przemyślana, że nie ma tam grama widowiskowości w tym graniu, ale że wszystko jest z myślą o drużynie.

To był taki najbardziej inteligentny piłkarz, z jakim pan się zerknął na przykład na angielskich boiskach wtedy? No, to właśnie ta nieszczęsna bramka, która została uznana, to była po jego dośrodkowaniu. No, było widać, że to jest... Tylko, że Michael już wtedy, mimo wszystko, już nie miał dwudziestu lat, czy siedemnastu, jak Garef, tylko dwadzieścia kilka, bo chyba z tego, co się orientuję, to jest ode mnie o rok młodszy. Ja wtedy, jak byłem, to miałem nawet dwadzieścia sześć, czy nawet, czy może trochę... Z tego, co wiem, chyba 80-roczny, ale nie jestem pewien. No to było widać, że już po West Hamie, tu jest Tottenham, już było widać, że to jest piłkarz, który idealnie pasuje do Premier League'i. Przede wszystkim zawsze można było mu podać, zawsze był pod grą.

I umiejętności ogromne, jeśli chodzi o Tottenham, no to Michael Carrick, Robbie Keane, to byli zawodnicy, których uwielbiałem oglądać, a do tego Yang Pio Lee, byliśmy razem w parze. Pan powiedział, że to był najlepiej wyszkolony obrońca, z jakim pan grał, tak? Tak szczerze powiedziawszy, to jak się na niego patrzyło, to nikt by nie powiedział, że to jest obrońca. Po prostu lewa, prawa, zakos, do środka. Znakomity, pozytywny facet, świetny piłkarz, zrobił znakomitą karierę. Zresztą wiem doskonale, czy to ten Borussia Dortmund, PSW za trenera Hidinga, no i ten pamiętny mecz Polska-Korea. To tak naprawdę jeden z piłkarzy, na których warto się wzorować i jego oglądać.