Grzegorz Rasiak: PSG chciało mnie ściągnąć

Więc tak, to był piękny mecz i te emocje, które kończyły spotkanie, były zdecydowanie większe niż te przed. Pan ma takie poczucie, że mógł w reprezentacji osiągnąć zdecydowanie więcej, chociażby jeśli chodzi o wyjazd na kolejne turnieje, bo zahaczył Pan o mundial w 2006 roku, tam epizodyczny występ w ostatnim meczu, ale można było osiągnąć więcej w tej reprezentacji? Można było na dłużej, nie wiem, przeszczepić nawet ten duet z Niedzielanym, żeby to był duet taki absolutnie epokowy, czy nie było na to szans? Myślę, że zasłużyłem na wyjazd na Euro 2008, bo grałem tak naprawdę za trenera Benhakera w meczu, w którym wystąpiłem, a nieraz nie przegraliśmy. Miałem udział przy bramkach, nie tylko z Portugalią, ale też gdzieś tam czy nawet ze Słowy.

Już tak po latach, kiedy emocje opadną. A pan jest jednym z takich nielicznych piłkarzy polskich, którzy nie wspominają przez to Leo Benhakera z aż taką sympatią, czy to nie ma żadnego wpływu? Nie, absolutnie. Ja właśnie trenera Benhakera z... Dla mnie to była osobowość, od razu było widać, że przyszedł wielki szkoleniowiec. Wiadomo, że to już był ostatni etap jakby jego pracy, no bo doskonale wiedzieliśmy, że wybierając Polskę to trener nam chciał po prostu pomóc. I pomógł, bo wywalczyliśmy awans na Euro i z tego co pamiętam to był pierwszy awans w historii. Wiadomo, że teraz formuła jest trochę inna i jest dużo łatwiej się dostać, ale na pewno reprezentacja zrobiła duży krok naprzód.

Jak grałem ostatnie spotkanie z Serbią, no to byliśmy na 17. miejscu w rankingu, a przypuszczam, że jak gdzieś tam w granicach meczów przed Mistrzostwami Świata, czy nawet kilka lat wstecz, no to tam gdzieś figurowaliśmy koło 70., więc Na pewno wielu piłkarzy trener Mechaker odkrył do tej reprezentacji, bo sporo było nowych twarzy, które gdzieś tam do reprezentacji trafiło. Zresztą Robert Lewandowski debiutował do trenera Mechakera. A zetknęliście się w reprezentacji? No właśnie, Robert był po Euro, bo on też nie był na Euro, bo chyba w 2008 trafił do Lecha Poznań, więc Robert nie miał prawa... Roku zabrakło. No dokładnie, dokładnie, ale...

Bo często piłkarze z pana pokolenia właśnie mówią o Leo Benhakerze. Praktycznie każdy o tej jego charyzmie, o tej aurze, którą roztaczał, ale w piłce klubowej też pan poznał kilku kozaków, chociażby Brendana Rodgersa, u którego miał pan super statystyki i strzeleckie i w zasadzie każde. Tak naprawdę, jakbym oceniał trenera, który... Od każdego trenera bardzo dużo można się nauczyć. Ja się uczę od tych trenerów. Jakieś przeświadczenie jest takie, że od trenerów, którzy nie są najlepsi, to uczysz się tego, czego... No nie można praktykować. I ja też tak robiłem, więc... Ale na pewno każdy trener w jakiejś części pomógł w rozwoju, bo taka jest rzeczywistość. Jeśli czasem jest pod górkę, no to ty musisz się poradzić sobie.

Jak nie pokonasz pierwszej, drugiej, piątej przeszkody, no to jak... Można dziesiątą, dwunastą, piętnastą, więc jakby sobie trzeba tak przygotować... mental i podejście do tego i swoje zaangażowanie, jakby charyzmę, wartości, które są bardzo ważne na boisku, żeby zrobić wszystko, żeby wiedzieć po meczu, że się udało. A jeśli chodzi o trenerów, no to bez dwóch zdań, Leo Benhakker, trener, który pracował w Realu Madryt, w Rosji, Holandii, jest ikoną piłki, wprowadzał dziwne reprezentacje nawet na mistrzostwach. Trinidad Tobago. To pokazuje, że jest to osoba, która miała ogromne sukcesy, pracowała w na komitych miejscach i sprawdzała się w tych miejscach.