Grzegorz Rasiak: PSG chciało mnie ściągnąć

Bo często piłkarze z pana pokolenia właśnie mówią o Leo Benhakerze. Praktycznie każdy o tej jego charyzmie, o tej aurze, którą roztaczał, ale w piłce klubowej też pan poznał kilku kozaków, chociażby Brendana Rodgersa, u którego miał pan super statystyki i strzeleckie i w zasadzie każde. Tak naprawdę, jakbym oceniał trenera, który... Od każdego trenera bardzo dużo można się nauczyć. Ja się uczę od tych trenerów. Jakieś przeświadczenie jest takie, że od trenerów, którzy nie są najlepsi, to uczysz się tego, czego... No nie można praktykować. I ja też tak robiłem, więc... Ale na pewno każdy trener w jakiejś części pomógł w rozwoju, bo taka jest rzeczywistość. Jeśli czasem jest pod górkę, no to ty musisz się poradzić sobie.

Czyli gdzieś tam byłem obserwowany, więc na pewno trzeba powiedzieć, że możliwość gry w piłkę, jeśli chodzi o mnie, były. A szczególnie, bo nie wszyscy o tym wiedzą, miałem na polskie warunki wybitny organizm, jeśli chodzi o wydolność. moja szybkość była jaka była, są cechy wrodzone, te wydolnościowe do mnie trafiły, te szybkościowe niekoniecznie, więc trzeba było wykorzystywać to, co się ma. Wyszliśmy od Brendana Rodgersa, bo tak patrząc chyba z perspektywy czasu, wydaje mi się, że obok Martina Jola, albo nawet nie obok Martina Jola, to jest takie największe nazwisko trenerskie, z jakim pan się zetknął, przede wszystkim ze względu na to, jaką później karierę także zrobił Brendan Rodgers. Jaki to był gość wtedy i czy on wtedy zapowiadał się na takiego po pierwsze mało brytyjskiego szkoleniowca, jeśli chodzi o filozofię futbolu, po drugie, że zrobi taką karierę, że będzie trafiał do wielkich klubów lub że będzie łączony z wielkimi klubami.

Z Brendan Rodgersem mam bardzo dobry kontakt, jest to, uważam, wybitny szkoleniowiec. Ja miałem tą okazję go poznać na tym początku drogi, bo de facto pierwszą pracę, którą dostał w zespole seniorów... swoją pracę rozpoczął w Watfordzie, później Reading i wiemy doskonale Swansea, Liverpool, Celtic, tych klubów było więcej, Leicester przede wszystkim też, to Brandon Rogers trafiając do Watfordu wziął każdego piłkarza na rozmowę Bardzo mi się podobała metodyka pracy. Już na samym początku doskonale wiedziałem, skąd to się bierze. Brendan Rodgers był trenerem U21 Chelsea i czynnie brał udział przez dwa i pół roku w tym, co się dzieje w Chelsea, gdzie trenerem był Jose Mourinho.

Więc naturalne było to, że wyciągał wzorce nie tylko brytyjskie. Doskonale wiemy, że brytyjska szkoła była trochę inna w tamtych czasach, szczególnie trenerska. Trenerzy z zagranicy wprowadzali swoje rzeczy, które chcieliby i oczekiwaliby od zawodników. I tak było właśnie z Brendan Rodgersem. Wziął mnie na rozmowę. Trafiłem do Watfordu trzy miesiące wcześniej. W pierwszym meczu zderzyłem się z bramkarzem. Sporadzał mnie Adibu Freud, później był trenerem reprezentacji U21 Anglii. Który przedstawił panu jakiś niesamowicie szczegółowy raport na temat pana kariery. Zostałem ten raport, więc powiem szczerze, że sam o sobie nie wiedziałem tyle, jakie są statystyki.

Jak oglądamy statystyki, to nawet teraz widzimy, że to są dobre wartości. Choć niektórzy mówią, że lepiej dobrze stać, niż głupo biegać. Akurat to jest piłka nożna, trzeba mecz wybiegać i każdy widzi, czy ktoś przeszedł koło meczu, czy nie. Więc tam te informacje były jakby naturalne. I tak ten Watford po tych trzech miesiącach, niestety złapałem kontuzję, wypadłem na dwa i pół miesiąca, zagrałem trzy mecze, strzeliłem dwa gole i zwolnili trenera, który mnie sprowadzał. I przyszedł Ben Don Rodgers. I wziął mnie na rozmowę. Grzegorz, chcę grać 4-3-3 i potrzebuję inny typ środkowego napastnika.

Trener zdecydował się, że zagra dwoma napastnikami. No i trafiło, że gram. Więc jak nie grałem 7 spotkań, zagrałem w pierwszym składzie 90 minut. Miałem 39 temperatury. Bym miał 100, to już bym zagrał ten mecz. Strzeliłem bramkę, wybrali mnie piłkarzem meczu, no i... I znaleźliśmy z trenerem wspólny język. No, 31 spotkań u trenera Rodgersa, 14 goli i 7 asyst, czyli taki naprawdę wszechstronny napastnik, który nie tylko zdobywa bramki, ale jeszcze ma wpływ na konstruowanie akcji ofensywnych. A macie kontakt do dzisiaj z trenerem Rodgersem? No powiem szczerze, że od momentu, kiedy przyszła pandemia, już nie jeżdżę, przestałem jeździć tak często do Wielkiej Brytanii, ale Leicester to jakby było klubem, który dobrze znałem, trenera również, pomagał mi nawet w sprawie z Cypryjczykami, gdzie podważali pewne rzeczy, trener był... Trener Rogers.

Trener Rodgers był trenerem Liverpoolu wtedy. Normalnie w sądzie arbitrażowym Gozanie połączyliście się z trenerem. Trener dał opinię o mnie. W Anglii się widzieliśmy za każdym razem. Jaki on miał wpływ na pana relacje z Cypliczkami? Bo Cypliczcy chcieli podważyć to, że nieprofesjonalnie podchodzili do zawodu. Znaczy nie mieli żadnych argumentów. Ale musieli szukać takich. czegoś szukali i podobnie było jeszcze z dwoma Holendrami i gdzieś tam szukali, więc po prostu każda dobra reprezentacja od osób, które są szanowane i pracowały z tobą. A już tutaj akurat od trenera lepszych rekomendacji nie musiałem otrzymywać, więc też mi w tej materii pomógł. A będąc w Anglii dosyć często, szczególnie jak był w Leicester, bardzo często się spotykaliśmy, też nawet kilku moim kolegom załatwiłem starszu trenera, m.in.

czyli gdybyśmy zapytali Brendana Rodgersa o pana to na pewno wystawiłby laurkę zresztą on zawsze ciepło wypowiada się na temat swoich zawodników a tak z ciekawości gdybyśmy zapytali Gareta Bale'a po latach jak pana wspomina to co by powiedział ostatnio Sebastian Przyrodzki opowiadał mam nadzieję że się nie obrazi by powiedział tak znaczy powinien powiedzieć tak bo czy by powiedział nie wiem ale myślę że jest na to szansa no to ja grałem z Grzegorzem a nie Grzegorz ze mną Bo to ja wtedy byłem tą osobą, która zdobyła 21 goli w sezonie, ale Garef znakomicie się wprowadził na lewej obronie. Z tych 21 bramek 5 asyst miałem od Garefa. I w zasadzie chyba wszystkie asysty, które miał...

Ta swoboda, mimo młodego wieku, warunki fizyczne... skromne jak na Championship, a mimo wszystko dostawał swoje szanse i zaczął je wykorzystywać. I on, no i jeszcze jednym piłkarzem, o którym nie mogę wspomnieć, no to był Giffy Zygurza. To pokazuje, że nie wszyscy muszą mieć lat 16-17, żeby wchodzić do zespołu. On wchodził jak miał 19, prawie 20. Sezon za trenera Brendan Rodgersa, który tak naprawdę odkrył, dał mu szansę na regularną grę, zakończył jako środkowy pomocnik z 20 golami, fantastycznym wolnym z Liverpoolem w FA Cup i to było widać, że to jest zawodnik, który zrobi ogromną karierę i ma tą...