Grzegorz Rasiak: PSG chciało mnie ściągnąć

innymi atutami i tak też do 15-16 roku życia było, bo tak naprawdę dopiero od 16 gdzieś tam wystrzeliłem w górę i nagle do 20 roku życia nigdy nie grałem w ataku. Zawsze byłem pomocnikiem, szczególnie... A nie miał pan później problemów właśnie koordynacyjnych przez coś takiego? Bo czasami zdarza się, że trenerzy juniorów mówią o tym, że piłkarze, którzy tak szybko wystrzelą, to mają problem, żeby błyskawicznie to złapać później. Mimo, że już miałem później 1,90 m, to chyba na każdym turnieju halowym i każdych możliwych turniejach i rozgrywkach na hali uwielbiałem strzelać z przewrotkiem. Nawet parę goli pan tak strzelił. Akurat w Ekstraklasie z 50 strzeliłem 3, w Anglii z tych moich 72 strzeliłem 2 gole z przewrotki, więc...

W ostatnim meczu sezonu już spadliśmy, zagraliśmy z Odrą Włodzisław, było 1-1, strzeliłem bramkę. Grałem w dwóch półfinałach, grałem w ćwierćfinale Pucharu Polski, czyli jakby jak najbardziej miałem udział w tym, że doszliśmy do finału. W styczniu trafiłem do Bełchatowa, wyjechałem z Poznania, no i finał okazał się w Poznaniu, graliśmy z Amiką Wronki. W międzyczasie zdążyłem zagrać sześć meczów w Ekstraklasie, ale tylko w jednym za trenera Leńczyka. Zagrałem w pierwszym składzie, strzeliłem gola, bo 1-1, tak jak mówiłem z Odrą Wodzisław. Zdążyłem jeszcze zagrać dwa mecze rezerw przed finałem, bo jakby finał był troszeczkę później. Wygaliśmy 3-0, strzeliłem trzy gole. Wygaliśmy 5-2, strzeliłem trzy gole. Więc łącznie chyba w 11 spotkaniach czułem 34 bramki w drugiej drużynie.

Czyli robiłem spadek z ekstraklasy, czyli wtedy z pierwszej ligi do drugiej. Z rezerwami zrobiłem awans z czwartej do trzeciej. Różnica była tylko jednej klasy rozgrywkowej po tym spotkaniu. No i mieliśmy osiemnastkę na mecz finału Pucharu Polski. No i niestety mnie tam zabrakło. Cała rodzina była, wszyscy, jeszcze wtedy tata, była mama, siostra, przyjaciele, koledzy. No i ja w tym finale się nie znalazłem. Odebrałem medal i to było wszystko. Powiem szczerze, to była największa krzywda, jaką mi ktokolwiek zrobił w piłce nożnej, bo... bardziej nie zasłużyłem. Ja nie znałem tej historii. Jest jeszcze wiele historii w moim życiu. Może kiedyś dam się namówić i coś jeszcze opiszę.