Mentionsy Mentionsy
SpoilerMaster
SpoilerMaster

S06E29: "Bulion i inne namiętności" || Dialog z Natalią Mętrak-Rudą

06.09.2024 ·1 godz 32 min · 12 rozdziałów

Zapis dyskusji z Natalią Mętrak-Rudą (autorką bloga "Przeszłość od kuchni") po pokazie filmu "Bulion i inne namiętności" (2023) Tran Anh Hunga. Pokaz odbył się w warszawskim Kinie Muranów w dniu 4 września 2024. Odcinek powstał we współpracy z Gutek Film.

8:03 · Michał Oleszczyk和Natalia Mętrak-Ruda的开场白 1

Dzisiaj czeka nas coś troszkę innego. No na pewno troszkę innego niż Diner, troszkę też innego niż takie popularne dzisiaj amerykańskie filmy czy seriale kulinarne jak The Bear, chociaż być może i o The Bear będziemy rozmawiać po dzisiejszym seansie, bo jest strasznie dużo kontekstów zarówno filmowych, jak i historycznych, historyczno-kulinarnych, które można poruszyć i mamy tutaj parę dla Państwa pomysłów o tym, o czym będziemy rozmawiać, chociaż będzie nas też Szczególnie interesowało to, jakie państwo będą mieli wrażenia po tym filmie, bo też budzi on reakcje dosyć skrajne, jak na film, który w sumie jest o jedzeniu, niby nie jest kontrowersyjny.

15:55 · 电影中的美食和文化元素 1

Zdaje się, że on w końcu nie jest chyba w żadnej wersji językowej Koniec końcównie. Dodam, że po angielsku film krąży jako The Taste of Things, czyli smak rzeczy. Tak, więc nie postarali się jakoś specjalnie, tutaj nie ma konkretów The Taste of Things. Natomiast no właśnie, ten ptfu to jest, to może jeszcze za chwilę o nim powiem więcej, natomiast to jest taka, no to jest taki Wiecie, bigos, taka najbardziej kanoniczna potrawa francuskiej kuchni. Oprócz tego mamy takie klasyki jak vol au vin, jak tenże omlet norweski. To też jest w ogóle superciekawa historia, którą może za chwilę sobie opowiemy. Rzeczy, które właśnie w dużej części Rzecz zawdzięczamy, czy gastronomia francuska zawdzięcza tym postaciom, o których się tutaj mówi, czyli pierwszą z nich jest Marie Antoine Carême, czyli taki ojciec, założyciel i rzeczywiście super słynna postać francuskiej gastronomii przełomu XVIII i XIX wieku, który był mistrzem, wielkim mistrzem cukiernictwa,

68:08 · Krytyka filmu i jego kontrowersje 5

To otwarcie tego hotelu, pałacu, prawda? No jesteśmy u progu też jakiegoś procesu demokratyzacji tej kultury gourmand, prawda? No The Bear to jest nowy serial, no teraz, teraz dziejący się, zresztą fantastyczny, pokazujący z kolei, jak no chłopak z robotniczej rodziny w Chicago, tak, koniec końców zakłada jedną z najlepszych W restauracji świata, nie spoilując, ale jednak jesteśmy w zupełnie innym miejscu. Tutaj jest początek pewnych procesów i pod tym względem wydaje mi się, że Tran też próbuje ustawić takie zwierciadło przed nami, które kiedy wejrzymy w nie, pokaże trochę przeszłości tego, żeby pokazać, że źródła i korzenie tego są po prostu tam.

Dobry wieczór. To ja może nie trop, tylko taką refleksją się chciałam podzielić, nawiązując do The Bear, bo rzeczywiście, o ile Bulion mi się bardzo podobał, to The Bear wstrząsnął i pewnie... Jestem też zachwycony tym serialem, chcę powiedzieć. ...skoczył do mojej pierwszej trójki seriali. I taką mam refleksję, chciałam zapytać, co też państwo sądzicie, że z jednej strony w ostatnich latach dużo mamy tej promocji, co jest pozytywne wegetarianizmu, weganizmu, a mam wrażenie, że teraz właśnie i film, i serial są takim odbiciem tego wahadła w stronę mięsożerców. Ten film i ten serial też. Tak. I w takim bardzo pięknym jednak pokazaniu tego, w takim bardzo apetycznym. Dziękuję.

Michał był w Chicago przez długi czas, bo w Chicago krążą takie... Michał jada też mięso. Michał jada też mięso, ale nie wiem, co jadłeś w Chicago, bo Chicago, w którym dzieje się akcja The Bear, to takie skrążą, że jak tam się tylko przyjeżdża na trzy lunche, to się od razu w większych... Nie wiem, czy to jest aż można mówić o odbiciu w takim ogólnym trendzie, no bo jakby te dwa przykłady przychodzą nam do głowy, ale na pewno w obu tych filmach tak jest i co gorsza, znaczy ja jakby się czuję czasami złą wegetarianką, bo mnie to nawet Tak jak ta wołowina tam na tym grillu w tym serialu, to myślę, że powinno mnie to obrzydzać, a mnie to nie obrzydza, ale właśnie na bezpieczną odległość z drugiej strony.

I jeżeli chodzi o The Bear, to jeszcze tak właśnie chciałam tylko nawiązać do tego, co mówiła pani, do tego, co ty mówiłaś przed chwilą, Tutaj pokazujemy korzenie. Te korzenie są prostą linią niemalże, bo ci dziadki, o których już dzisiaj tak opowiadam raz i wtóry, to są ci ludzie, którzy stworzyli dokładnie ten typ kuchni i ten rodzaj organizacji pracy, W kuchni, który również w The Bear jest pokazany, kiedy główny bohater jedzie też, ale to chyba nie jest spoiler, że on pracuje w najlepszych restauracjach, największych, wspaniałych, nowojorskich restauracjach, gdzie są poszczególne sekcje, no to te sekcje to Escofier wymyślił. To, że się ubieramy na biało, to, że się mówi We Chef, te wszystkie rzeczy, no to są bezpośrednio od właśnie tego Escofiera i tej organizacji kuchni hotelowej, która się właśnie wraz z Ritzem zaczyna.

Ale ona jest dla każdego szefa kuchni klasycznie, no to oni wszyscy przecież mówią, że my jesteśmy French trained, czyli jesteśmy w tych podstawach kuchni francuskiej, które tutaj zresztą w wielu różnych technikach widzimy na ekranie. Powoli zbliżając się do końca, jednocześnie jeszcze drzwi do pytania zostają otwarte, także za chwilkę dam tę szansę, ale powoli już kończąc, dodam, że z mojej perspektywy, bo ja mam ogromny szacunek dla wegetarianizmu i wegetarian, z drugiej strony sam jem, czy jadam może mięso, mimo że staram się to ograniczać, ale jednak mam wrażenie, że taka reprezentacja tego jedzenia mięsa, jak w tym filmie, czy właśnie w The Bear, Moim zdaniem przyczynia się i w ogóle prezentacja jedzenia w takich produkcjach, nazwę to bardzo wysokiej jakości artystycznej, bo myślę tak o Dyber i myślę tak o tym filmie, przede wszystkim w moim opinii się przyczynia do po prostu pogłębienia w ogóle świadomości na temat kuchni, co sprzyja moim zdaniem bardziej

87:30 · Podsumowanie rozmowy i dziękowania 1

Była także w trakcie tej dyskusji. Dziękuję raz jeszcze wszystkim, którzy tam byli. No a zwieńczeniem tego odcinka powracającego Spoilermastera po letniej przerwie niech będzie mój głęboki pokłon patronkom i patronom imiennym, to znaczy Agnieszce Egeman, Sebastianowi Firlikowi, Joannie i Dominikowi Gajom, Odiemu Hendersonowi, Beacie Hołowni, Adamowi Andrzejowi Jaworskiemu, Annie Jóźwiak, Tomaszowi Kopoczyńskiemu, Jarkowi Krauzowi, Misiowi, Misiowej i Misiowi Juniorowi, Magdalenie Miśce Jackowskiej z podcastu Score and the City, Urszuli Nowak, Annie i Krystianowi Oleszczykom, Władimirowi Panfiłowowi, Tomaszowi Pikulskiemu, Arturowi Słomsbutowi, Magdalenie Święch, Jackowi Wiśniewskiemu,

Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.