S06E29: "Bulion i inne namiętności" || Dialog z Natalią Mętrak-Rudą

To prawda, podcast, który ja prowadzę nazywa się SpoilerMaster i nie boję się spoilerów, ale nic teraz nie zaspoiluję. Natomiast chcę jedną rzecz powiedzieć, która należy do kontekstu tego filmu. Myślę, że to jest ta jedna rzecz, którą warto wiedzieć, bo myślę, że to jest akurat ta informacja, która troszkę doprawi ten film, doda mu tę szczyptę smaku więcej. W rolach głównych zobaczymy tutaj Juliette Binoche i Benoit Majimela. Wcielą się oni w głównych bohaterów i nic nie powiem o fabule filmu, ale patrząc na nich pamiętajcie Państwo, bo sam reżyser wskazywał na ten kontekst, że to jest para, która przez pewien czas była parą małżeńską, potem się rozstali i jak się o tym pamięta, to te emocje wygrywane przez nich w tym filmie naprawdę dwa razy lepiej smakują. Także o tym chciałem powiedzieć, a o fabule na razie nic.

I faktycznie nie bierze z niej fabuły tak do końca. W książce Erze nie umiera na początku w zasadzie, więc to jest trochę taki On sam to nazywa prequelem, a bierze atmosferę i bierze rzeczywiście taki lekko wręcz etnograficzny opis kuchni i materialności tej kuchni, materialności potraw, które są tutaj przygotowywane i które są pokazane z niezwykłą pieczołowitością. To jest, różnie bywa na planach filmowych, ale tutaj Absolutnie wszystko było gotowane, naprawdę. Gotował to, czy przygotowywał ten plan Pierre Gagné, taki bardzo znany francuski kucharz, a oprócz tego drugi kucharz jeszcze wszystkie te dania konkretnie pokazywał, żeby Juliette Binoche mogła je gotować.

Trochę przechodzi obok takich najbardziej centralnych, może też najgłośniejszych rozmów naszego czasu. No i teraz taki wielki znak zapytania, jaki trzeba by było na tym umieścić, to dlaczego? Dlaczego on się zdecydował na taki gest artystyczny? Jedna teoria może być, że jest to powód osobisty. Film jest dedykowany żonie. To imię, które pojawia się na końcu, to jest dedykacja żonie, ale dodam, że żona tutaj jest także scenografką tego filmu i jego kostiumografką. A zatem, kiedy słyszymy na końcu słowa o wieloletniej współpracy artystycznej, no to to też są słowa już nawet nie tylko Juliette Binoche i Benoana Majimela, mówiłem, że oni też byli małżeństwem, ale także może trochę właśnie Trana i jego małżonki. A może te powody leżą jeszcze gdzie indziej, zaraz może to rozwikłamy z państwem.

Zresztą także z tobą spotkaliśmy się tutaj na kinowieczerzy Spoilermastera. Oglądaliśmy dyskretny urok burżuazji, czyli właściwie idealne zaprzeczenie tego filmu, bo tam burżuazja francuska nie je. Oglądaliśmy moją kolację z Andrę, no i oglądaliśmy Ucztę Babette, która jest tutaj takim Jakimś duchem może unoszącym się nad tym filmem, ale chcę tylko zwrócić na to uwagę, że tutaj to filmowanie pracy kuchennej jest inne. Rzeczywiście jest inne, nawet niż w czekoladzie z Juliette Binoche, gdzie kamera musiała pokazać każdy wypiek i jeszcze nas w taki sposób sprowokować. Oddaję, proszę bardzo, Karol Szefraniec, podcast audio-wizualny. Dobry wieczór. Ja tak nie wiem trochę od czego zacząć, bo mi się ten film szalenie podoba.

I ta nieoczywista relacja między nimi, bo przecież ona jest jego podwładną. A jednocześnie oni są w związku bardzo specyficznie miłosnym, w którym ona nie chce zostać jego żoną, ponieważ wtedy zostałaby jego własnością. I oni cały czas walczą o władzę nad sobą nawzajem. Ale to jest bardzo nieoczywista relacja, której oboje szanują. I to na końcu, że ona się pyta, czy jest kucharką czy żoną. A ona mówi, że jedna kucharka, ona jest zadowolona, ona mówi dziękuję. Ona się zgodziła na ten ślub dopiero w momencie, kiedy wiedziała, że umrze. Przynajmniej ja to tak interpretuję. Bo do tego momentu jej bardzo zależało na tym, że ona chce mieć moment, w którym otwiera drzwi, ale chce mieć moment, w którym nie otwiera drzwi. I on nie będzie mógł decydować o tym. A tylko właśnie ta, paradoksalnie, ta relacja ją ustawia w tej sytuacji. I Binoche powiedziała, Marginal się z tym nie zgodził na konferencji w Cannes,

Tam przez nich jest oceniana negatywnie i że jest nieznośna jednak. I też to takie połączenie, bardzo się śmieją z tego i tak sobie teraz po tym, jak przeczytałeś ten ostatni fragment, to pomyślałam, że dobrze, że on jednak tak luźno podszedł i tak bardzo nie pokazuje tego, co byłoby już ciężkie dzisiaj dla nas do przeżycia, czyli tego takiego właśnie oceniania mięsistości wark. I że bardzo tam krytykowana była, dopiero za drugim razem zwróciłam na to uwagę, że jednak ich zdaniem nachalne było to połączenie miłości i erotyki z kuchnią i to, że się gruszka zamienia w pupę Juliette Binoche. To to absolutnie nie dla angielskiej wrażliwości było, ale jeszcze jedna rzecz i to właśnie a propos, teraz wracając do tego, o czym pan mówił, jakby punktem takim, który wzbudził krytykę i też wśród widzów, z którymi rozmawiałam, którym się ten film nie podobał, było to, że tutaj właśnie