S06E29: "Bulion i inne namiętności" || Dialog z Natalią Mętrak-Rudą

Ale też pasjonatem architektury i tworzył takie rzeczy, które się nazywają Pies Monté, czyli takie ogromne, cukrowe dzieła sztuki. Mam zresztą taki, zapisałam sobie taki jeden z niego cytacik. On jest trochę obok, ale mi się tak strasznie spodobał, że chyba go państwu przeczytam. Gdyż powiedział on, że istnieje pięć sztuk pięknych, czyli malarstwo, rzeźba, poezja, muzyka i architektura, której główną gałęzią jest cukiernictwo. Myślę, że to jest ulubiony cytat wszystkich cukierników. I drugą tą postacią jest, o której się tutaj wspomina i która też jakby pozwala, dzisiaj rozmawialiśmy o tym, czy dokładnie wiadomo, kiedy film się toczy. Otóż dokładnie wiadomo, kiedy film się toczy, ponieważ wiadomo, że w 1884 roku został otwarty Grand Hotel w Monte Carlo, który zakładał Ritz razem z Augustem Escofierem.

I Auguste Escoffier to jest taka kolejna postać właśnie już przełomu wieku XIX i XX, więc tutaj jesteśmy pomiędzy jednym a drugim z takich wielkich postaci francuskiej kuchni. To ja jeszcze podrążę ten temat, za chwilkę jeszcze odniosę się i do książki, ale też będę już powoli przygotowywał się, żeby Państwu oddać głos, ale chciałem jeszcze zapytać, czy te potrawy, które tutaj widzimy i o których też wspomniałaś, jak chociażby to Vaulevain czy właśnie Pau de Fou, czy to jest taka klasyka kuchni francuskiej kojarzona po części przynajmniej też z tą kuchnią Zresztą to tak samo akurat jest w książce, że on chce pokazać temu księciu, że on sięgnie po coś iście francuskiego, co wcale nie wymaga tego przepychu, który go niemal zgorszył w kontakcie z tą ośmiogodzinną kolacją.

I tłamszenia i po prostu niedostrzegania wielkich talentów wśród chłopskich dzieci. Natomiast tutaj ten trop rzeczywiście pokazuje, że tutaj na naszych oczach, prawda, ta Paulina zostaje jakby no też wybrana na podstawie talentu po to, żeby dalej ją kształcić. Także rzeczywiście dramatyczny kontrast. Tak, to prawda. Tak, tutaj też jest w ogóle, tak sobie jest taki moment, kiedy się mówi o tym, że tam my jesteśmy coś tam zanurzeni, przepraszam, że ja wrócę jeszcze do tych kucharzy, ale to jakoś najlepiej ich znam, że no my jesteśmy jeszcze zanurzeni w tej tradycji karema, ale ten eskofie to nam pokazuje przyszłość i to jakby się da na wielu poziomach odczytać. Ten eskofie pokazuje też przyszłość w takim sensie, że on otwiera Hotel. I on tworzy książkę, wyda książkę, która jest już skierowana do szerokiej masy czytelników.

I jeżeli chodzi o The Bear, to jeszcze tak właśnie chciałam tylko nawiązać do tego, co mówiła pani, do tego, co ty mówiłaś przed chwilą, Tutaj pokazujemy korzenie. Te korzenie są prostą linią niemalże, bo ci dziadki, o których już dzisiaj tak opowiadam raz i wtóry, to są ci ludzie, którzy stworzyli dokładnie ten typ kuchni i ten rodzaj organizacji pracy, W kuchni, który również w The Bear jest pokazany, kiedy główny bohater jedzie też, ale to chyba nie jest spoiler, że on pracuje w najlepszych restauracjach, największych, wspaniałych, nowojorskich restauracjach, gdzie są poszczególne sekcje, no to te sekcje to Escofier wymyślił. To, że się ubieramy na biało, to, że się mówi We Chef, te wszystkie rzeczy, no to są bezpośrednio od właśnie tego Escofiera i tej organizacji kuchni hotelowej, która się właśnie wraz z Ritzem zaczyna.