Ja tu idę jak do Raju

Mi się dwa, mi się dwa. Misia podobał się obóz. Też katarki miałyśmy. Ogniska i kiebaski. I fajne zabawy były. Dobrze podziałał. Jaćka i co? I co Jaćka? Skąd masz te kwiatuszki? My Cię kochamy! Będziesz miała złoty medal! W miejscu księdza. W miejscu księdza. Ty słuchaj się, Paweł. Ksiądz Kuba jest bomba. Kuba to jest mój kochany tata. Pierwszy obóz zorganizowałem w 1984 roku.

No pewnie, odpoczniesz teraz. W 1986 roku kupili to gospodarstwo. To był pierwszy dom, który powstał, ale w międzyczasie zmarli rodzice Romana, zaraz potem zmarła mama Jacka i zostali sami, więc zamieszkali na osadzie Burego Misia i trzeba było szybko zaadoptować pomieszczenia w tym domu rodzinnym. Potem następny Burej Miś, Wikuś, trafił na osadę i ten dom okaże się już za mały dla nich, a w międzyczasie jeszcze zmarła opiekunka Lodzi. I zbudowaliśmy na miejsce stodoły ten dom malutki, taki parterowy misiak. Także w tej chwili w godziwych i myślę, że nie najgorszych warunkach żyje sobie tutaj kilkanaścioro burych misiów. To są przede wszystkim ci, którzy nie mają rodziców albo

Mamy tyle biura z komputerkami, z komputerami. W każdym razie ulubionym zajęciem Romana i Jacka jest na pewno przebywanie w biurze i wypisywanie ankietek. Lista, lista i mała lista, o. Solidarność, Belweder, Lech Wałęsa. Też macie adres? Ale widzę wy też piszecie do bohaterów dynastii, tak? Do Krystal, tak? Nawet mają formularze podatkowe. To dla nas jest zabawa, a dla nich jest to jakieś bardzo ważne, poważne życie. Ale przy okazji tej zabawy Roman, który chodzi do szkoły, miał pisać i zaczyna sobie przypominać litery, wyrazy.

Jestem bardzo dziękuję. Podkreśla, że jest szczęśliwy i to zupełnie nie przeszkadza mu w życiu, że jest na wózku w takim przemieszczaniu. Bardzo mocno uczestniczy Adaś, który bardzo, bardzo mocno przyjaźni się z Benkiem i w ciągu dnia spędzają bardzo dużo czasu ze sobą i z tego powodu myślę najmocniej są szczęśliwi. Tuduś, powiedz mi jaka jest taka największa różnica poza końmi oczywiście, Między mieszkaniem w domu pomocy, spojrzałem gdzie mieszkałeś, a tutaj na osadzie. Jestem naokoło. Naokoło tylko posiłki, nic więcej. I tutaj ludzie głupiały.