Ja tu idę jak do Raju
Nominowany do nagrody Prix Europa reportaż o Wspólnocie Burego Misia. W przepięknym miejscu na Kaszubach ksiądz Kuba założył osadę, w której mieszka kilkanaścioro Burych Misiów. Wspólnie z ich opiekunami - Burymi Niedźwiedziami oraz przyjaciółmi, Kuba stara się spełniać wszystkie ich marzenia.
Czas sobie pomagać, prawda? Znaczy, ja da się dzisiaj pomagać, a ktoś jutro mi pomoże może przy czymś, nie? Da mi święty spokój. No. Adaś od niedawna jest traktorzystą, a od dawna jest marzycielem o traktorze. Także spełniły się jego marzenia, ma swój traktorek. Adaś się śmieje. Adaś się uczy obsługi tego ciągnięcia. Wczoraj kosił już. Także właściwie zaczyna wszystko robić. Myślę, że jesienią będziemy już tym traktorkiem też bronowali, trochę położymy. Rzeczywiście wszyscy się zmienili. Adaś jest taką osobą szczególną w tym poszukiwaniu siebie, bo on przez wiele lat... Idzie Adaś na śniadanie najlepiej?
I potem wrócisz już ze zdrowym oczkiem? To prawda, że kopnęłaś Monikę? Wstydzisz się, tak? Co? Przykro tobie jest, tak? Przeprosiłaś Monikę? Żeby tutaj trafić, to trzeba dosyć długo we wspólnocie żyć, a ja wtedy byłam dopiero rok. Była taka potrzeba akurat, nawet nie składałam podania. Dwa Bury mi się doszły i nie było akurat więcej pracowników i tak zupełnie przypadkowo. Trzeci rok teraz będę. Teraz opiekuję się Elą i tymczasowo Arturem. Elę z zespołem Dauna i wiele lat temu się Zamknęła w sobie i nie ma z nią dużego kontaktu.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.