Odcinek 139 - Nimrodel ukoi nasze smutki

Do tego jeszcze Balrog, prawda? Tak, właśnie, bo nie wiadomo czy on tam sobie nie chodził i nie wpływał na zmiany warunków, prawda? Dokładnie, tak. Więc księga miała naprawdę ciężko. A powiedz mi to, jak oceniasz, które z tych zniszczeń były z punktu widzenia właśnie takiego konserwatorskiego najtrudniejsze do potencjalnego naprawienia? Wiesz, ja myślę, że nikt nie będzie zaskoczony, jak stwierdzę, że pod względem technicznym najtrudniejsze były takie ubytki, gdzie bezpowrotnie zostały utracone fragmenty strony. Czyli te nacięcia, tak? Przykucia. Nacięcia nie, aczkolwiek Te wszystkie właśnie ubytki, gdzie brakuje tekstu, bo my nie wiemy, co tam jest napisane, dopóki się tych kawałków na przykład by nie znalazło, prawda? Ale to wiesz, co innego jest, jak na przykład kawałka papieru nie ma, a co innego, jak ten kawałek papieru jest poplamiony krwią i totycznie... O tym powiem, dobrze?

Więc jakby przejęzyczenie z mojej strony oczywiście chodziło o to, że Amroth syn Amdira. Amdir był panującym władcą w tym momencie, kiedy się poznali. No i generalnie historia Amrotha jest w ogóle bardzo skomplikowana, ma różne wersje, więc nie będziemy tutaj bardzo się wchodzili w szczegóły. Najważniejsze jest to, co się wydarza między nimi, ponieważ po przebudzeniu Balroga, czyli pod koniec 1980 roku III ery dokładnie, Nimrodel wraz z dużą grupą elfów właśnie tych leśnych uciekła z Lothlorien, która była bardzo blisko Morii, tam gdzie właśnie Balrog się przebudził i uciekła. Najpierw chciała wejść do Fangornu, tam jednak nie udało jej się wejść, ponieważ drzewa ją przestraszyły i tam ją znalazł ponownie Amroth, ponieważ szukał ją i tam odbyli ze sobą bardzo długą rozmowę.

No i widzicie, że Legolas przerywa pieśń i mówi, że nie pamięta, ale nie wiem, czy... Mówi też, że nie może, nie? Tak, że nie może, więc nie wiem, czy to po prostu te emocje jeszcze w porównaniu z tym dniem, kiedy, no nadal to jest ten dzień, kiedy stracili Gandalfa. Tak, tak, dokładnie. I sam mówi, że jest to smutna pieśń, mówi o niedoli elfów po przebudzeniu Balroga w Morii. Tak, tylko że tu pamiętajmy o tym, bo nazywanie Balroga Balrogiem nastąpiło dopiero teraz. Dopiero teraz oni wiedzą, że to był Balrog, prawda? Gdyby jakby opowiadał Legolas tą samą historię dzień wcześniej, to mówiłby o zgubie Durina, prawda?

Bo nie wiedzieli, że Balrog... Zguba Durina, czyli to, co obudzili krasnoludowie w podziemiach Morii, to był właśnie Balrog, prawda? Dopiero teraz wyszło na jaw po śmierci Gandalfa w zasadzie. Tak i to też nie jest tak, że ten Balrog wyszedł przed Morię i przestraszył elfów, tylko po prostu ta zła siła Zguba Durina przeciągała wielu orków I po prostu okolica stała się dużo bardziej no taka niebezpieczna. Ja myślę też, że elfowie wyczuwali, że coś tam jakaś siła się pojawiła, większa groza. Wszystko się łączyło. No i tutaj Legolas mówi, że krasnoludy zbudziły złe siły w górach. No i mówi prawdę. Mówi, że krasnoludy zbudziły. Tutaj od razu Gimil reaguje, że ale przecież to