Jak mam w końcu coś zmienić?

Wiesz, człowiek jest jak szczur. My jesteśmy w stanie się dostosować do wszystkiego, poradzić sobie w każdych warunkach. My się uczymy. Znaczy szczury, wiesz, one są nie do wybicia. Bo jak nie tędy, to tędy. One się, wiesz, one cały czas ewaluują. One cały czas się uczą. Ludzie są dokładnie tacy sami. Także sprawdzić sobie to. W innym, dobra, czyli jakby najpierw robimy sobie ten czarny scenariusz, żeby zobaczyć, czego tak naprawdę się boimy. A później rozbijamy sobie plan, bo to jest też często tak, że to jest na tyle duże, na przykład, nie wiem, zmiana mieszkania, czyli przeprowadzko do innego kraju, wydaje się tak wielkim przedsięwzięciem, że właściwie nawet nie wiadomo, od czego zacząć. Czyli rozbijamy to na drobniutkie kawałeczki, żeby tej żaby nie zjadać od razu całej, bo ona faktycznie nie zmieści nam się z nogami i możemy jej nie połknąć.

Dokładnie. Albo jadę w podróż dookoła świata, bo zawsze o tym marzyłam. Ale jeżeli nie jest to sytuacja taka kryzysowa, gdzie podejmujemy taką szybką decyzję za maszystą, nie zastanawiając się nad tym, budując samolot w trakcie lotu, co też jest bardzo dobrym... w ogóle jakby często jest skuteczne, to próbujemy zmianę przeprowadzić na tyle wolno, żeby ona nie wpływała na nasze życie, ale żebyśmy każdego dnia robili jakiś drobniutki krok w kierunku tej zmiany. Czyli na przykład ćwiczenia... Ja jak zaczynałam ćwiczyć, to wyczytałam w książce Tima Ferrisa, że on robił takie pompki o ścianę. I ja, słuchaj, te pompki o ścianę, robię 10 pompek o ścianę.