PŁACZKOMAT

Coś jakby to jakiś Starzewski malował. Kolorowe to było i gdzieś mi się to ostatnio jakoś tak przypomniało, a ponieważ zaczęło tak jakoś już w tę jesień wchodzić, to miałem takie właśnie uczucie takiej romantycznej nostalgii za tamtą sukienką, za tamtym czasem, za tą energią, która wtedy miała się. Wzruszyłem, ale słuchajcie, dobrze, no i te wzruszalia, które mam od pewnego czasu, nie wiem, czy to mnie Aśka uczyniła, czy wy też tak macie, że nagle macie taki czas, kiedy Jest jakaś taka kompilacja, że co chwila połykacie łzy albo robi wam się tak wokół przełyku, jak to dziadek mówił, że drut kolczasty przechodzi przez przełyk i łzy się pojawiają, ale słuchajcie, no to już u mnie osiągnęło jakieś poziomy, nie wiem, chyba everestu.

Już mi naprawdę niewiele trzeba, ale tak mi niewiele trzeba, nawet przez moment się zastanawiałem, kurde, czy ja gdzieś tam nie ślizgam się po jakimś stanie depresyjnym i że może to mieć związek No, pewnie z Aśką, ale też z innymi sytuacjami, z jakimś tam, nie wiem, postępującym czasem, ale słuchajcie, ostatnio to się nawet, słuchajcie, wzruszyłem. No i to już... Bo zamówiłem spodnie, bo robię tego niebieskiego dzika i zamówiłem jedne spodnie, szyję u takiego Wojtka, bo chciałem mieć takie spodnie w latach, w klimacie lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych, jakieś takie szerokie, tu posciągane. Niektórzy powiedzieli, że może siedemdziesiąte, trochę dzwony, ale nie, coś tam, no dobrze, już nie będę wchodził w dywagacje modowe.

No jestem jesieniarzem, no jesienny liść spadł, ja już myślę sobie, Boże, ile tych liści i znowu kolejne lata, a tu mnie strzyka w ręku. Myślę sobie, Jezus Maria, od boksowania mnie strzyka. Czy idzie na zmianę pogody, bo idzie opad, no. No więc słuchajcie, macie mnie w takiej formie i myślę sobie, nie, słuchajcie, nie, to jest, to jest źle, to nie jest, to znaczy, to jest, ale może też zresztą, słuchajcie, No, myślę sobie, że taki czas, no bo też i Aśka zrobiła nam wszystkim numer i nas trochę tak zostawiła Wszystkich nas zostawiła, bo my wszyscy byliśmy w nią wrzenieni. Każdy z nich był w jakimś związku przyjacielskim, małżeńskim, fanowskim, miłującym.

Mieliśmy wszyscy z nią relację romantyczną i ja widzę wyraźnie, że od roku ja taki jestem Lekko taki jakby niepewnie stąpający, niewierzący trochę też nawet gdzieś tam w siebie, zabrała mi dużo pewności w siebie i myślę sobie, że to może też i ta Aśka, ale słuchajcie najbardziej to miałem w te wakacje i w ogóle miałem takiego lenia w te wakacje, że w ogóle chciałem przez długi czas, żeby w ogóle te wakacje się nie kończyły, ale też No dawno tak nie miałem, naprawdę, bo z reguły jakoś tak tęsknię za pracą, za tą taką adrenaliną, za tą kawą z miodem i za tym takim szaleństwem. Tak teraz trochę mi kurczę odeszło, ale co było, słuchajcie, jeszcze właśnie ta tęsknota za tymi takimi Taka jest właśnie ta krajobrazowa.