MÓW MI MISZCZ

Może ja bym był Żulczykiem i dałbym wam... Taką właśnie żulczykową literaturę mroczną i ślepnąć oświatem byłoby moje, gdybym ja tylko chciał, a przecież nie chciałem, bo przecież nie muszę, bo mi przyznano tego mistrza i ja byłem mistrz, ja byłem Legia mistrz, ja byłem Krakowia mistrz, ja byłem Wisła mistrz i to jest Liga Mistrzów i tam... Dobrze, ale żeby było już tak, bo naprawdę... Bardzo się cieszę i w ogóle dziękuję, bo tam wielkie słowa wsparcia płynęły i było też na mnie głosowanie i ja pojechałem do tego Ostrowca Świętokrzyskiego i nawet miałem to napisane, to całe przemówienie. I pisałem je troszkę tu w domu, trochę na kolanie, trochę tam w hotelu, w tych górach świętokrzyskich, w tym Ostrowcu i chciałem je tam wygłosić przed tą komisją, a tam było w tej komisji.

Że tak naprawdę to jest się miszem, ale w tym dążeniu, że to nigdy nie jest się tym. Patrzcie, patrzmy, może mówiło się takie słowa, że ktoś jak teraz do mnie powie i tak jak na przykład gdzieś tam ktoś mówi, że Legia mistrz, no to prawda, no to już wiadomo, że mistrz, a my jesteśmy właśnie, bo mamy tę świadomość, ile jest jeszcze do zrobienia. Słuchajcie, pamiętajcie, że teraz mówię na takim W wypzdyczeniu i na takim spuszeniu, że to póki nie zejdzie to powietrze ze mnie, to ja tak będę mówił, to my jesteśmy tak naprawdę, że to jest ścieżka. To jest ścieżka, która prowadzi gdzieś tam do tego Mistrzowska i to jest taka ścieżka, którą nigdy się nie dojdzie, bo zawsze coś tam... Za rogiem coś nowe, nowa zgłoska, nowe znaczenie, nowe się pojawią rzeczy, które zawsze będą gdzieś tam do wchłonięcia, do przetworzenia.