MÓW MI MISZCZ

To był taki prawie jak kmiciz, który wylał na siebie kubeł zimnej wody w potopie. Ja przedstawiony. Jeszcze słuchajcie, to moje M, bo tam byliśmy w kolejności alfabetycznej, więc to moje M był dalej, więc ja tam w stresie. Czekałem na to moje M i przede mną byli i wspaniali i była też, a jeszcze po mnie była Joanna Szczepkowska i ona też wygrała, cóż za zaszczyt, najwspanialsza i słuchajcie, ja wyszedłem i jazdynki i ja powiedziałem, słuchaj, i stwierdziłem, dobra, nie masz co już, weź tam, nie pisz jakiejś poezji i też się tam jakoś nie wysilaj, tylko po prostu opowiedz o tej swojej Odkręcę, którą masz od lat, czyli tym twoim miganiu przeciągów słownych, czyli tym twoim warianstwie słownym, co to ci każe się zatrzymywać i na przykład w miejscowości wał snów, ponieważ kojarzy ci się to ze snami nakręconymi na wałek.

To znaczy, jeżeli ja mówię na przykład jarzę, to jest to głęboko przemyślany, polonistyczny, słuchajcie, Polonistyczna koncepcja na dziś, jeżeli ja mówię jarzem, to znaczy, że jest to ten jarzem gdzieś w krwiobiegu, gdzieś o tym jarzemie Żulczyk prawdopodobnie myśli, że Chwin o tym myśli. I że Joanna Szczepkowska powiedziała, że to jest konceptualne jarzem. To nie jest tak, że to jest jakaś po prostu niechlujność, albo jak nawet będzie jakieś omsknięcie moje dykcyjne, niewyrazistość, to pamiętajcie, że jest to po prostu przemyślana, mistrzowska, dykcyjna wtopa, która naprawdę jest po prostu koncepcją, taką koncepcją na ten czas i że z tego można by po prostu podręczyć.