EUROREMONT #2 | Agata Pyzik

Co było trudne, no ale jakoś się zaczęło udawać i ja w ten sposób przez mojego partnera, który się nazywa Owen Hatterley i wydał książkę właśnie w Zero Books poznałam Marka Fischera. Taką kultową postać niestety tragicznie zmarło przed kilku laty, który Współzałożył właśnie wydawnictwo ZERO BOOKS i to była taka idea zainspirowana semiotekst takim francuskim, czy takim amerykańskim właściwie wydawnictwem dokonanym przez Sylvera Lothringer, takiego francuskiego filozofa, który chciał Jakby przyswoić Amerykanom i jakby dyskursowi filozoficznemu amerykańskiemu Foucault, Deleuze'a i innych filozofów francuskich jakby tą French Theory. I tą pomysłem Marka Fischera, który prowadził bardzo popularnego bloga wtedy K-Punk, było żeby stworzyć coś w rodzaju jakby brytyjskiej wersji tego.

To też jakby krytyka transformacji była niedopuszczalna i jakby wydaje mi się, no nie udałoby mi się na pewno 10 lat temu napisać i wydać takiej książki w Polsce, albo byłaby ona dużo bardziej niszowa i oczywiście ja chciałam za pomocą tego angielskiego dotrzeć do jakiegoś szerszego grona. No i chyba się, nie wiem, może się udało, jeżeli twoi znajomi kojarzą ten tytuł i tę książkę, to znaczy, że się udało i że jakby ten pomysł Marka, żeby jakby useksownić tę teorię i wydać to po prostu jako właśnie takie małe książki z fajnymi okładkami, powiódł się. I też by mi zależało, żeby rzeczywiście widzieć tę książkę. Ona wyszła jakby w tej serii, prawda? Że z jednej strony był kapitalistyczny realizm, który wyszedł po polsku w ogóle jakiś czas temu. Marka Fischera, który

I czy w tym momencie też go używasz? Wydaje mi się, że ja to nigdzie nie przeczytałam, tylko to jest parafraza former west moja. To jest parafraza takiego projektu badawczego, który się odbywał chyba częściowo też przez Hauser Kultur-Enderwelt, takiej instytucji bardzo progresywnej w Berlinie. To był taki zespół badawczy, to był taki projekt badawczy, gdzie uczestniczył na przykład Boris Groysk, Ekaterina Diegot, to prowadziła Maria Chlawajowa i Charles Escheck, który jest dyrektorem muzeum w Eindhoven. I to była taka międzynarodowa grupa intelektualistów lewicowych, głównie związanych ze sztuką, ale nie tylko. Na przykład Stodziewacz, taki kolektyw rosyjski był w to zaangażowany. Nikt z Ukrainy oczywiście.