EUROREMONT #2 | Agata Pyzik

To establishment brytyjski powinien być dzisiaj naprawdę odsądzany od ci wiary. Ale oni są nietykalni. Ale oni są nietykalni, ponieważ to... Ale jakby od samego początku. Właśnie mieszkam, dajmy na to, że jest jakiś 2012 rok, mieszkam w Londynie i właśnie widzę, że powstają coraz to nowe jakieś galerie albo przedsięwzięcia artystyczne finansowane przez Rosjan, tak? Na przykład piszę dla Calvert Journal jakby... Dzisiaj naprawdę wzdrygam się po prostu na samą myśl o tym, że miałam z tym cokolwiek wspólnego, Może mogłabyś powiedzieć trochę o tym, bo nie wiem, czy wszystkim jest to... Tak, to znaczy nie chcę się wdawać w szczegóły, ale jakby na przykład Calvert Journal, który na przykład pokazał klasę, ponieważ zamknął się po prostu chyba w dniu czy dwa dni po inwazji.

Pójść na jakąś imprezę tematyczną. One były też popularne w pewnym momencie, jak była ostalgia tak zwana. Albo do baru tematycznego wschodni Berlin czy NRD. Albo na przykład właśnie uważać, że Goodbye Lenin jest super. Ale oczywiście same realia polityczne są kompletnie dla nas nieciekawe, ale z drugiej strony właśnie Calvert Journal była taką polished, taką wygładzoną wersją właśnie tego, że pokazywało jak artyści, zdajmy na to z byłego wschodu, już używając na potrzeby audycji tego sformułowania, komunikują się ze swoim radzieckim czy socjalistycznym dziedzictwem, ale z drugiej strony wszyscy oczywiście mówią, ale polityka była przecież straszna.