EUROREMONT #2 | Agata Pyzik

Co było trudne, no ale jakoś się zaczęło udawać i ja w ten sposób przez mojego partnera, który się nazywa Owen Hatterley i wydał książkę właśnie w Zero Books poznałam Marka Fischera. Taką kultową postać niestety tragicznie zmarło przed kilku laty, który Współzałożył właśnie wydawnictwo ZERO BOOKS i to była taka idea zainspirowana semiotekst takim francuskim, czy takim amerykańskim właściwie wydawnictwem dokonanym przez Sylvera Lothringer, takiego francuskiego filozofa, który chciał Jakby przyswoić Amerykanom i jakby dyskursowi filozoficznemu amerykańskiemu Foucault, Deleuze'a i innych filozofów francuskich jakby tą French Theory. I tą pomysłem Marka Fischera, który prowadził bardzo popularnego bloga wtedy K-Punk, było żeby stworzyć coś w rodzaju jakby brytyjskiej wersji tego.

W tym sensie, że to miały być krótkie książki, bo w tamtej epoce jakby blogosfera była bardzo istotna. To była epoka, jakby koniec lat dwutysięcznych, to był taki rozkwit blogów i właśnie czuło się, że się wszystko przenosi do online'u, ale że książka nadal jest takim dobrem kulturowym, który jakby nadaje czegoś w rodzaju prestiżu i on chciał, żeby po prostu ta myśl, ten taki zbiorowy mózg, który powstawał online, żeby on nie rozproszył się w jakiejś W przestrzeni chmury. Czy jakiejś takiej, po prostu nie wyparował, tak? I to jest bardzo ciekawy myśl. My mieliśmy mnóstwo dyskusji na ten temat, że właśnie książki rzeczywiście stały się dokładnie tak, jak jakby Mark przewidział, że książki rzeczywiście nadały prestiż temu jakby kręgowi myślicieli i to był właśnie jakiś taki splot no przeróżnych rzeczy, bo na przykład Mark Fisher był teoretykiem kulturowym, ale jednocześnie takim, nie wiem, pionierskim, dzisiaj też coraz bardziej popularnym w Polsce się okazuje.

Takim krytykiem kapitalizmu, tego jak neoliberalna gospodarka wpływa na kulturę i w ogóle na nasze myślenie. Tam jeszcze inni pisarze, np. Owen pisał o lewicowych estetykach z przeszłości, o modernizmie, który był militancki i przywoływał takie estetyki konstruktywizmu, albo Niemiec weimarskich, albo lat 60. w Anglii i wiele było takich Ale było też teoretyzowanie współczesnej kultury, na przykład Mark pisał o hip-hopie i jakiejś takiej, to była taka krytyka klasowa i powiązanie on pisał o tym jak hip-hop, grime i dubstep są nowym punkiem. Mnie to bardzo fascynowało, bo się też interesowałam muzyką i na przykład wydaje mi się, że no to już się teraz może zmieniło, ale Jakby w Polsce brakowało mi chyba takiego teoretyzowania kultury, które jakby spajałoby w jakiś sposób artefakty i jakby sztukę i teoretyzowanie na jej temat z jakąś teorią polityczną, tak?

To też jakby krytyka transformacji była niedopuszczalna i jakby wydaje mi się, no nie udałoby mi się na pewno 10 lat temu napisać i wydać takiej książki w Polsce, albo byłaby ona dużo bardziej niszowa i oczywiście ja chciałam za pomocą tego angielskiego dotrzeć do jakiegoś szerszego grona. No i chyba się, nie wiem, może się udało, jeżeli twoi znajomi kojarzą ten tytuł i tę książkę, to znaczy, że się udało i że jakby ten pomysł Marka, żeby jakby useksownić tę teorię i wydać to po prostu jako właśnie takie małe książki z fajnymi okładkami, powiódł się. I też by mi zależało, żeby rzeczywiście widzieć tę książkę. Ona wyszła jakby w tej serii, prawda? Że z jednej strony był kapitalistyczny realizm, który wyszedł po polsku w ogóle jakiś czas temu. Marka Fischera, który

Teraz to wszystko, i pod pewnymi względami to jest zrozumiałe, teraz to wszystko odejdzie w niebyt na jakiś czas. W sensie, że nie będzie możliwe się w jakiś pozytywny sposób odwoływać do kultury rosyjskiej, bo okaże się, że być może to wszystko jest umoczone po prostu w tym samym jakimś... nie wiem jak to nazwać. Chciałam powiedzieć syfie, ale nie wiem czy to jest słowo do radia. Chodzi mi o to, czy na przykład można... Czy się okaże, dla mnie to jest na przykład osobiście interesujące, bo widzisz w tej książce i w ogóle takie przekonania miał Mark Fisher, Zero Books, ale to jest w ogóle takie szersze przekonanie powiedzmy takiej cultural studies, studiów kulturowych, takich, że za pomocą badania takich, nie wiem,