#8 Planowanie plyometrii - Bartosz Bernacki

I jeżeli ja robię 10 po prostu lądowań podczas np. czy więcej nawet podczas 10-20 metrów, metrach głębokiego plyo, to nie uczę się go tak dobrze, jak po prostu zrobię pojedyncze lądowanie z boksa. Czyli na pewno zaczynałbym od pojedynczych powtórzeń. Skupił się przede wszystkim na jakości. Druga sprawa, jak już mamy bardziej zaawansowanego sportowca, no to hamowanie. Wiemy, że ekscentrycznie jesteśmy silniejsi niż koncentrycznie, więc możemy z supramaksymalnych wysokości lądować. Czyli jeżeli ja skaczę w wyskoku dosiężnym 50 cm, to mogę powyżej 50 cm ustawić boksa i z niego lądować. Tak samo mogę robić to w wykroku, w różnych pozycjach jednonóż, w zależności czego ja tam potrzebuję w swojej dyscyplinie sportu.

Więc jak najbardziej głęboka plyometria nam będzie trenować hamowanie, lądowanie. Ale jeżeli mówimy o początku, to wolałbym to rozbić na pojedyncze powtórzenia, a jeżeli mówimy o wyższych intensywnościach, no to nie skoczymy wyżej niż możemy w plyometrii głębokiej, a lądując z boksa już tak. Więc jest to na pewno metoda, mówię teraz o głębokiej plyometrii, która nam podtrzyma lub zbuduje do jakiegoś poziomu zdolności lądowania, ale no logicznym jest, że najlepiej lądowanie poprawi trening stricte lądowania, prawda? Jeszcze w kontekście nawet samej pracy podlądowania i tych wyhamowań powiedzmy supramaksymalnych z boksa. Jest sens powiedzmy iść w kierunku 150% cmiotki pod kątem wysokości?