36. Bestia

W zależności od źródeł będziecie mogli przeczytać, że zaginięcie tej dwójki nie zostało nigdzie zgłoszone albo, że zaginięcie mężczyzny, czyli Berna, było zgłoszone. Mężczyzna miał za sobą polaroid, który również, tak jak lornetka, kosz piknikowy i ubrania poprzedniej pary, zniknął. Wiadomo, w momencie znalezienia tych dwóch pierwszych ciał zwołano specjalną komisję SOCO, a 27 lipca została zwiększona ona do 40 specjalistów, którzy w skupieniu pracowali nad dwoma podwójnymi, niewyjaśnionymi morderstwami. Policja zebrała 1911 śladów i przesłuchała blisko ponad 10 tysięcy osób. Został również stworzony portret pamięciowy rzekomego sprawcy. Rozpuszczono informacje w prasie jak i telewizji o poszukiwaniu seryjnego brutalnego mordercy.

Można powiedzieć, że prywatnie zwołał tak jakby specjalną komisję SOCO. Ponownie przejrzeli akta Birgit i uświadomili sobie, że wiele śladów, jakie zostały zebrane podczas przeszukania domu, zaraz po zaginięciu kobiety, nie zostało sprawdzonych. Zastanawiali się nad możliwym motywem morderstwa, którego ofiarą mogła paść siostra Wolfganga. Każdy z tych zebranych przez Zilaffa specjalistów emerytów przedstawił możliwy przebieg zdarzeń i każdy z nich opisał możliwe zachowanie sprawcy. W trakcie tych przemyśleń, spotkań i rozmów wspólnie doszli do wniosku, że sprawa zaginięcia Begit może mieć związek z innymi niewyjaśnionymi morderstwami, które zostały dokonane w okolicy. Panowie ponownie wybrali się do domu Wiśmana i mimo to, iż właścicielem był już zupełnie kto inny, to okazało się, że 9 lat po śmierci Kurta sekretny, przytulny pokój nadal istnieje i jest w stanie praktycznie nienaruszonym.

W związku z tym, sprawa tak jak stała w miejscu, tak w miejscu została i nic nie ruszyło do przodu. Ponownie mijają dni, tygodnie, miesiące i lata, aż w 2015 roku na stanowisko szefa policji w Lüneburg powołują Roberta Krause. Zilaw przekonuje nowego szefa, żeby zwołano komisję SOKO, która z sercem i na poważnie zajmie się zaginięciem Birgit Maja. Wkrótce później, w końcu, zostaje powołana specjalna komisja SOKO o łacińskiej nazwie Interum, co oznacza ponownie, znów, powtórnie. Na czele tej komisji staje śledczy Richard Kaufman. Zilaw z takiego obrotu spraw jest bardzo zadowolony. Ponieważ Kaufman słynął z tego, że jakiejkolwiek sprawy by się nie złapał, to każdą z tych spraw rozwiązał.

Pierwsze, co robi szef komisji SOKO po przejrzeniu z grupą innych specjalistów akt, to postanawia rozkopać groby na cmentarzu, na którym Wiśman pracował jako ogrodnik. Oczywiście nie rozkopali wszystkich tych grobów, chodziło konkretnie o siedem mogił, czyli o te, w których w czasie zaginięcia Birgit byli chowani ludzie. Niestety te poszukiwania nie kończą się sukcesem, a Kaufman jako skrupulatny kryminalista nie zatrzymuje się. Przesłuchuje wdowę po kurcie, sąsiadów, znajomych ze szkoły i między innymi dzięki tym przesłuchaniom wiemy aż tyle albo tylko tyle na temat kurta. Przesłuchania również nie wprowadzają niczego nowego do śledztwa. Ale Kaufman ciągnie za sznurki Szpera Szuka i dowiaduje się, że kajdanki z sekretnego pokoju, te na których była zaschnięta kropla krwi wielkości ziarnka ryżu, zostały wówczas przewiezione do wyższej szkoły medycznej w Hanowerze w celu ich zbadania.

Szef Soko zadzwonił do tej wyższej szkoły medycznej i w rozmowie z ekspertem, który miał wówczas z kajdankami się zająć, zapytał czy owy przedmiot jest jeszcze na stanie. Ekspert medycyny sądowej odpowiada, że on nigdy niczego nie wyrzuca i kajdanki oczywiście jak najbardziej są na stanie. Kaufman zaleca zbadanie kropli krwi i ekspertyza wykazuje, że kropla krwi znajdująca się na kajdankach jest krwią należącą do biegit Maja. To upewniło tylko śledczych w tym, że kobieta została zamordowana, a sprawcą był ogrodnik jej sąsiadów. Ale jak już wspomniałam, szef komisji Soko Interum to człowiek skrupulatny i można powiedzieć uparty. Przegląda również akta dwóch podwójnych morderstw w Goerde.

Kiedy dowiedział się, że auta ofiar były przez sprawcy przez jakiś czas po morderstwach używane i zaparkowane w miejscach, w których ofiary akurat nie zaparkowałyby aut, doszedł do wniosku, iż Wiśman musiał mieć pomocnika. A upewnił się tym jeszcze bardziej, kiedy przeczytał w aktach dotyczących Birgit, iż jeden ze świadków usłyszał w noc zaginięcia kobiety pracujący silnik samochodu. Szef komisji Soko podejrzewał, iż Wiśman być może początkowo chciał tylko porwać Birgit i wyłudzić okup od jej bogatego męża, a podczas porwania musiało po prostu wydarzyć się coś, co spowodowało pozbawienie kobiety życia. Taka oczywiście była wstępna, ale nie ostateczna wersja Kaufmana.

I oczywiście nic nie mam przeciwko azylom, bo u nas my też mamy swoje miejsca, w których Chce nam się czasem posiedzieć w samotności, poczytać, posłuchać muzyki, ale nikt z nas nie zamyka tych pokoi na cztery spusty i nie chowa kluczy. Jednak następca kurta mówił, że kiedy coś się działo, oczywiście nie wiadomo co konkretnie się działo, wówczas ten odsyłał żonę na kilka dni do rodziny. Po roku od powołania nowego szefa komisji, jak i zwołania komisji SOKO, dom Wiśmana zostaje ponownie odwiedzony, ale nie przez komisję SOKO, tylko przez samego Zilaffa. I jak się okazało, 27 lat po zaginięciu Birgit, dadal można było odkryć w ścianach pokoju skrytki.

Dodam jeszcze, że szef komisji SOKO, czyli pan Kaufman, mówiąc, iż jego kryminalistyczny nos i intuicja mówią mu, że ciało kobiety nie znajduje się w domu Wiśmana, wypowiadał te słowa stojąc w pokoju, który był usytuowany dokładnie nad miejscem, w którym leżało ciało. Sprawa dwóch podwójnych morderstw w Lesie Państwowym również nie była jakąś spektakularnie prowadzoną sprawą. Pierwszym podejrzanym, jeśli chodzi o te dwie pary, był początkowo mąż Ingrid, czyli kobiety, która z kochankiem wybrała się do lasu na małe co nieco. Mężczyzna był piekarzem, więc według policji posiadał fundusze na to, żeby zapłacić komuś za zabójstwo swej niewiernej żony. Oczywiście wynajęty i opłacony morderca miał się początkowo pomylić i zabić Urzulę i Petera i dopiero za drugim razem udało mu się wykonać powierzone zadanie.

I w rezultacie w 2005 roku Leśniczy popełnił samobójstwo. Zastrzelił się. W 1997 roku rozwiązano specjalną komisję SOKO. Rozwiązanie komisji nie znaczyło oczywiście zamknięcia sprawy. W Niemczech nie zamyka się spraw nierozwiązanych. Co jakiś czas do akt przydzielany jest inny śledczy, który je czyta i przegląda i albo trafia na coś, co jego koledzy przeoczyli, albo nie trafia. I tak te akta krążą od rąk do rąk. Czasami nawet ponownie zwoływane są małe komisje SOKO, które przykładowo składają się z dwóch albo trzech śledczych i ponownie badają sprawę, nowe tropy, ślady. Podobnie było z tymi morderstwami i po rozwiązaniu komisji raz na jakiś czas zaglądało do akt dwóch śledczych, którzy również byli wciągnięci w szeregi pierwszej komisji SOKO.

Powiedział wówczas, że w dniach kiedy doszło do morderstw był w pracy, a jak się później okazało był na L4. Jednak to nie było tak, że już kilka miesięcy po odkryciu zwłok w lesie podejrzewali Wiśmana i wiedzieli, że ma taczy. Szokujące jest to, że zniszczono wszystkie możliwe dowody, które znaleziono w domu, jak i na posesji Kurta. Bo tam nie tylko przecież był zakopany samochód, ale była tam zakopana masa innych rzeczy. Prywatne śledztwo, które prowadził brat Birgit, doprowadziło do ponownego wznowienia sprawy podwójnych morderstw i dopiero 28 lat po dokonanych morderstwach uznano Wiśmana jako głównego podejrzanego. W związku z tymi nowymi faktami w 2017 roku Powołano nową komisję SOKO, która, jak się okazało, odkryła, że ogólnie w okolicy Lasu Państwowego dokonano 21 morderstw i po sposobie działania sprawcy można je przypisać właśnie Wiśmanowi.